Perrine Pelen (ur. 3 lipca 1960 w Boulogne-Billancourt) – francuska narciarka alpejska, trzykrotna medalistka igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata oraz zdobywczyni Małej Kryształowej Kuli Pucharu Świata.

Kariera Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Perrine Pelen pojawiła się w sezonie 1976/1977. W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 9 grudnia 1976 roku w Val d’Isère, zajmując szóste miejsce w gigancie. Tym samym już w swoim debiucie zdobyła pierwsze pucharowe punkty. Już 26 stycznia 1977 roku w Crans-Montana po raz pierwszy stanęła na podium, wygrywając slalom. W zawodach tych wyprzedziła Lise-Marie Morerod ze Szwajcarii oraz swą rodaczkę, Fabienne Serrat. W kolejnych startach jeszcze trzykrotnie uplasowała się w najlepszej trójce slalomu: 28 stycznia w Saint-Gervais była pierwsza, 1 lutego w Mariborze zajęła trzecie miejsce, a 5 marca 1977 roku w Sun Valley ponownie była najlepsza. W klasyfikacji generalnej zajęła siódme miejsce, a w slalomie była druga, ulegając jedynie Morerod.

Podobne wyniki osiągała w sezonie 1977/1978, który ukończyła na szóstej pozycji. Na podium stawała pięciokrotnie, odnosząc trzy kolejne zwycięstwa: 10 grudnia 1977 roku w Cervinii, 8 lutego w Megève i 5 marca 1978 roku w Stratton Mountain wygrywała slalomy. Podobnie jak przed rokiem zajęła drugie miejsce w klasyfikacji slalomu. W lutym 1978 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen, gdzie w gigancie zajęła ósme miejsce, a w slalomie była czwarta. Walkę o podium przegrała tam z Austriaczką Moniką Kaserer o 0,30 sekundy. Kolejne zwycięstwo odniosła 18 marca 1979 roku w Furano, wygrywając slalom. Poza tym jeszcze trzykrotnie plasowała się w najlepszej trójce i w efekcie zajęła dziewiąte miejsce w klasyfikacji generalnej i czwarte w klasyfikacji slalomu.

Najlepsze wyniki Pelen osiągnęła w sezonie 1979/1980, który ukończyła na czwartej pozycji w klasyfikacji generalnej. Wielokrotnie stawała na podium, przy czym cztery razy zwyciężała w slalomie: 9 stycznia w Berchtesgaden, 25 stycznia w Saint-Gervais, 29 stycznia w Waterville Valley oraz 8 marca 1980 roku w Wysokich Tatrach. W klasyfikacji slalomu wywalczyła jedyną a karierze Małą Kryształową Kulę, a w klasyfikacji giganta była druga za Hanni Wenzel z Liechtensteinu. Wzięła także udział w igrzyskach olimpijskich w Lake Placid w 1980 roku, gdzie wywalczyła swój pierwszy medal olimpijski. Po pierwszym przejeździe giganta Pelen zajmowała szóste miejsce, tracąc do prowadzącej Hanni Wenzel 1,12 sekundy. W drugim przejeździe osiągnęła najlepszy czas, co dało jej trzeci łączny wynik i miejsce na najniższym stopniu podium. Ostatecznie straciła 0,75 sekundy do Wenzel i 0,29 sekundy do Irene Epple z RFN. Na tych samych igrzyskach wystartowała także w slalomie, ale nie ukończyła rywalizacji. W klasyfikacji generalnej kolejnego sezonu Francuzka zajęła szóste miejsce. Na podium stawała trzy razy, z czego dwukrotnie zwyciężała w slalomie: 18 grudnia w Altenmarkt i 21 grudnia 1980 roku w Bormio.

Sezon 1981/1982 był pierwszym w jej karierze, w którym nie odniosła żadnego pucharowego zwycięstwa. Jedyne podium wywalczyła 23 stycznia w Berchtesgaden, gdzie była druga w slalomie. Na przełomie stycznia i lutego wystąpiła na mistrzostwach świata w Schladming, gdzie wywalczyła srebrny medal w kombinacji, uzyskując siedemnasty czas zjazdu i drugi czas slalomu. Na podium rozdzieliła Szwajcarkę Erikę Hess i Christin Cooper z USA. Wystartowała tam także w gigancie, jednak nie ukończyła rywalizacji. Mimo dwóch miejsc na podium w sezonie 1982/1983 osiągnęła najsłabsze wyniki w karierze. W klasyfikacji generalnej była szesnasta, w slalomie jedyny raz w karierze znalazła się poza dziesiątką, zajmując jedenastą pozycję.

Przez trzy kolejne sezony plasowała się na przełomie pierwszej i drugiej dziesiątki klasyfikacji generalnej, zajmując jednocześnie trzecie miejsce w klasyfikacji slalomu. W tym czasie łącznie dwanaście razy stawała na podium, jednak tylko dwa razy wygrywała: 14 stycznia 1984 roku w Bad Gastein i 1 grudnia 1984 roku w Courmayeur była najlepsza w slalomach. Ostatni raz w najlepszej trójce znalazła się 11 marca 1986 roku w Park City, gdzie była trzecia w slalomie. W lutym 1984 roku brała udział w igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, gdzie w dwóch startach zdobyła dwa medale. Po pierwszym przejeździe giganta była czwarta, ze stratą 0,77 sekundy do Christin Cooper z USA. W drugim przejeździe była druga, co dało jej trzeci łączny czas i brązowy medal. Uległa tylko Debbie Armstrong i Christin Cooper. Cztery dni później wystąpiła w slalomie, osiągając czwarte czasy obu przejazdów. W efekcie uzyskała jednak drugi łączny czas, o 0,91 sekundy za Włoszką Paolettą Magoni i o 0,12 sekundy przed Ursulą Konzett z Liechtensteinu. Największy sukces osiągnęła podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Bormio, gdzie zwyciężyła w swej koronnej konkurencji. O 0,35 sekundy pokonała tam swą rodaczkę, Christelle Guignard, a o 0,40 sekundy pokonała Paolettę Magoni. Wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw Francji, w tym dziesięć złotych: w slalomie w latach 1979-1983, 1985 i 1986 oraz gigancie w latach 1980, 1981 i 1986. W marcu 1987 roku zakończyła karierę.

Perrine Pelen ukończyła HEC Paris w 1988 rokuIls sont cadres et ont fait les JO : Perrine Pelen, triple médaillée et responsable marketing.

Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 3.15px 21 lutego 1980 Lake Placid Gigant 2:41,66 +0,75 Hanni Wenzel DNF 23 lutego 1980 Lake Placid Slalom 1:25,09 - Hanni Wenzel 3.15px 13 lutego 1984 Sarajewo Gigant 2:20,98 +0,42 Debbie Armstrong 2.15px 13 lutego 1984 Sarajewo Slalom 1:36,47 +0,91 Paoletta Magoni

Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 8. 3 lutego 1978 Garmisch-Partenkirchen Slalom 1:24,85 +2,23 Lea Sölkner 4. 4 lutego 1978 Garmisch-Partenkirchen Gigant 2:41,15 +0,82 Maria Epple 3.15px 21 lutego 1980 Lake Placid Gigant 2:41,66 +0,75 Hanni Wenzel DNF 23 lutego 1980 Lake Placid Slalom 1:25,09 - Hanni Wenzel 2.15px 31 stycznia 1982 Schladming Kombinacja 8,99 pkt +18,96 pkt Erika Hess DNF 2 lutego 1982 Schladming Gigant 2:37,17 - Erika Hess DNF2alpineskiworld.net: 05.02.1982. Schladming Slalom, women 6 lutego 1982 Schladming Slalom 1:41,60 - Erika Hess 18.alpineskiworld.net: 06.02.1985. Santa Catarina Giant Slalom, women 6 lutego 1985 Bormio Gigant 2:18,53 +3,69 Diann Roffe 1.15px 9 lutego 1985 Bormio Slalom 1:29,58 - -

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1976/1977: 7. sezon 1977/1978: 6. sezon 1978/1979: 9. sezon 1979/1980: 4. sezon 1980/1981: 6. sezon 1981/1982: 8. sezon 1982/1983: 16. sezon 1983/1984: 10. sezon 1984/1985: 12. sezon 1985/1986: 13.

Zwycięstwa w zawodach Crans-Montana – 26 stycznia 1977 (slalom) Megève – 28 stycznia 1977 (slalom) Sun Valley – 5 marca 1977 (slalom) Cervinia – 10 grudnia 1977 (slalom) Megève – 8 lutego 1978 (slalom) Stratton Mountain – 5 marca 1978 (slalom) Furano – 18 marca 1979 (slalom) Berchtesgaden – 9 stycznia 1980 (slalom) Saint-Gervais – 25 stycznia 1980 (slalom) Waterville Valley – 29 stycznia 1980 (slalom) Vysoké Tatry – 8 marca 1980 (slalom) Altenmarkt – 18 grudnia 1980 (slalom) Bormio – 21 grudnia 1980 (slalom) Bad Gastein – 14 stycznia 1984 (slalom) Courmayeur – 1 grudnia 1984 (slalom)

Pozostałe miejsca na podium Maribor – 1 lutego 1977 (slalom) – 3. miejsce Bad Gastein – 19 stycznia 1978 (slalom) – 3. miejsce Berchtesgaden – 24 stycznia 1978 (slalom) – 3. miejsce Piancavallo – 10 grudnia 1978 (slalom) – 2. miejsce Les Gets – 8 stycznia 1979 (slalom) – 2. miejsce Mellau – 27 stycznia 1979 (slalom) – 3. miejsce Val d’Isère – 6 grudnia 1979 (gigant) – 2. miejsce Piancavallo – 15 grudnia 1979 (slalom) – 2. miejsce Berchtesgaden – 10 stycznia 1980 (gigant) – 2. miejsce Arosa – 16 stycznia 1980 (gigant) – 3. miejsce Bad Gastein – 21 stycznia 1980 (slalom) – 2. miejsce Maribor – 23 stycznia 1980 (slalom) – 2. miejsce Saint-Gervais – 26 stycznia 1980 (gigant) – 2. miejsce Saalbach-Hinterglemm – 12 marca 1980 (gigant) – 2. miejsce Val d’Isère – 4 grudnia 1980 (gigant) – 2. miejsce Berchtesgaden – 23 stycznia 1982 (slalom) – 2. miejsce Piancavallo – 17 grudnia 1982 (slalom) – 2. miejsce Davos – 11 stycznia 1983 (slalom) – 3. miejsce Val d’Isère – 11 grudnia 1983 (gigant) – 2. miejsce Waterville Valley – 10 marca 1984 (slalom) – 3. miejsce Jasná – 18 marca 1984 (slalom) – 2. miejsce Zwiesel – 20 marca 1984 (slalom) – 3. miejsce Oslo – 24 marca 1984 (slalom) – 3. miejsce Park City – 19 marca 1985 (slalom) – 2. miejsce Heavenly Valley – 22 marca 1985 (slalom) – 2. miejsce Saint-Gervais – 26 stycznia 1986 (slalom) – 2. miejsce Piancavallo – 4 lutego 1986 (slalom) – 2. miejsce Heavenly Valley – 11 marca 1986 (slalom) – 3. miejsce

Przypisy

Bibliografia Profil na stronie FIS

Kategoria:Francuscy narciarze alpejscy Kategoria:Francuscy medaliści olimpijscy Kategoria:Francuscy olimpijczycy (Lake Placid 1980) Kategoria:Francuscy olimpijczycy (Sarajewo 1984) Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1980 Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1984 Kategoria:Medaliści Zimowej Uniwersjady 1981 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1980 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1984 Kategoria:Absolwenci HEC Paris Kategoria:Ludzie urodzeni w Boulogne-Billancourt Kategoria:Urodzeni w 1960