thumb|Trailer do filmu Bambi – amerykański animowany dramat filmowy z 1942 roku wyprodukowany przez wytwórnię Walta Disneya i powstały na podstawie książki Feliksa Saltena. W filmie zawarte jest zaledwie 800 słów dialogu (najmniej ze wszystkich disnejowskich długometrażowych produkcji). W 2011 roku został wprowadzony do Narodowego Rejestru Filmowego Stanów Zjednoczonych jako film „znaczący kulturowo, historycznie bądź estetycznie”.
Film opisuje przygody młodego jelonka Bambi, który z ciekawością poznaje otaczający go świat. Bambi jest księciem, synem króla lasu – Wielkiego Księcia. Bambi całą młodość spędza z przyjaciółmi, poznając m.in. młodą łanię Felinkę, swoją późniejszą partnerkę. W zimie matka Bambiego zostaje zabita w lesie podczas polowania. Bambi wówczas dostaje się pod opiekę ojca.
Film miał polską premierę w 1961 roku z poprzedzającym dodatkiem w postaci „Naszej Kroniki” PKF nr 5/60. Film został wydany na DVD w Polsce 23 lutego 2005 roku w drugiej wersji dubbingowej przez Imperial Entertainment.
Film w drugiej wersji dubbingu wydano na DVD z dystrybucją CD Projekt, na Blu-ray z dystrybutorem Galapagos Films.
Fabuła W środku puszczy łania jelenia rodzi cielaka imieniem Bambi, ogłoszonego przez mniejsze zwierzęta księciem. Matka, z którą Bambi jest silnie związany, uczy syna wszystkiego, co powinien wiedzieć o życiu i zagrożeniach w lesie. Dorastając, zaprzyjaźnia się ze swymi rówieśnikami – królakiem TuptusiemW pierwszej polskiej wersji językowej nazywa się Tupcio. i skunksem Kwiatkiem. W czasie jednej z wędrówek z matką Bambi wychodzi na polanę, na której trzeba być ostrożnym. Poznaje tam cieliczkę Felinkę i jej matkę Enę. Widzi też pierwszy raz dorosłe byki jelenia. Wszystkie byki stają w bezruchu, gdy pojawia się najdłużej żyjący w lesie jeleń znany jako Wielki Książę LasuW drugiej polskiej wersji językowej nazywa się Wielki Jeleń i jest określany jako Król Lasu. ze względu na odwagę i doświadczenie.
Niedługo Wielki Książę Lasu daje sygnał innym jeleniom do ucieczki, ponieważ w lesie zjawiła się istota zwana przez zwierzęta „Człowiekiem”. Przez moment Bambi jest rozdzielony z matką, ale Wielki Książę Lasu go bezpiecznie eskortuje nim Człowiek wystrzeli ze swojej broni palnej. W trakcie swej pierwszej zimy Bambi bawi się z Tuptusiem na stawie skutym lodem, a Kwiatek zapada w sen zimowy. Jednego dnia Bambi z matką poszukuje jedzenia. Nagle matka wyczuwa zagrożenie i bez zastanowienia każe synowi uciekać wprost do gęstwiny. Bambi ucieka, gdy jego matka zostaje zastrzelona. Bambi woła ją bezskutecznie. Zastaje Wielkiego Księcia, który okazuje się jego biologicznym ojcem. Oznajmia, że matka Bambiego nie żyje i ten od tej pory musi żyć z nim.
Gdy nadchodzi wiosna, Bambi, Tuptuś i Kwiatek są już dorośli. Zaprzyjaźniony z nimi puchacz ostrzega ich, że to okres, gdy wszystkie zwierzęta dostają „zawrotu głowy” i w efekcie się zakochują. Cała trójka podchodzi do koncepcji romansu z pogardą. Jednak Tuptuś i Kwiatek rozdzielają swe drogi, decydując się związać z napotkanymi samicami. Bambiego również dopada miłość na widok dorosłej Felinki. Na jego drodze staje Ronno – inny byk chcący uwieść Felinkę. Zdeterminowany Bambi toczy brutalną walkę z Ronnem, którą wygrywa. Felinka zostaje jego partnerką.
Śpiąc w wspólnym legowisku z Felinką, Bambi nagle budzi się, czując zapach dymu. W oddali widzi obozowisko. Wielki Książę każe mu schronić się w głębi lasu, gdyż tym razem Człowiek wrócił z innymi Ludźmi. Słysząc ptaki krukowate oznajmiające obecność Ludzi, Felinka zrywa się z legowiska chcąc odszukać partnera. Bambi i Felinka próbują się wzajemnie odnaleźć wśród zwierząt uciekających w popłochu przed polującymi na nie Ludźmi. Felinkę osaczają psy Człowieka, ale Bambi je odpędza. Ratuje Felinkę, ale sam zostaje postrzelony. Tymczasem w obozie Ludzi ogień z niezabezpieczonego ogniska rozprzestrzenia się, powodując pożar całego lasu. Bambi, motywowany przez ojca ma na tyle siły, by wstać i uciec z nim na bezpieczny ostrów. Kolejnej wiosny Tuptuś i Kwiatek, mający już własne rodziny, są świadkami, jak w gąszczu Felinka rodzi bliźnięta. Z daleka przygląda się temu Bambi będący nowym Wielkim Księciem Lasu.
Obsada głosowa Bobby Stewart – niemowlęcy Bambi – młody Bambi – dorastający Bambi – dorosły Bambi – matka Bambiego, bażantka Peter Behn – młody Tuptuś Tim Davis – dorastający Tuptuś, dorastający Kwiatek – dorosły Tuptuś – młody Kwiatek Sterling Holloway – dorosły Kwiatek Will Wright – sowa Cammie King – młoda Felinka Ann Gillis – dorosła Felinka Fred Shields – Wielki Książę Margaret Lee – matka Tuptusia Mary Lansing – ciotka Ena, pani opos Perce Pearce – kret
Wersja polska Wersja z 1961 roku Wersja polska: Studio Opracowań Filmów w Warszawie Reżyseria: Seweryn Nowicki W wersji polskiej udział wzięli: Zofia Raciborska – Tuptuś Aleksander Dzwonkowski – puchacz, kret
Wersja z 1999 roku Opracowanie wersji polskiej: Start International Polska Reżyseria: Joanna Wizmur Dialogi polskie: Krystyna Skibińska-Subocz Teksty piosenek: Marcin Sosnowski Kierownictwo muzyczne: Marek Klimczuk W wersji polskiej udział wzięli: Sergiusz Żymełka – mały Bambi Paweł Iwanicki – Bambi Adam Pluciński – mały Tuptuś Jacek Kopczyński – Tuptuś Maria Niewiarowska – mały Kwiatek Jacek Braciak – Kwiatek Anna Krawczycka – mała Felinka Magdalena Stużyńska – Felinka Karina Szafrańska – matka Bambiego Jerzy Dominik – Wielki Książę Ryszard Nawrocki – puchacz Ewa Kania – matka Tuptusia i inni
Piosenki śpiewali: Miłość – Zdzisław Kordyjalik Kap Kap Kap (piosenka wiosenna), Miłość (repryza) – Anna Mikołajczyk, Bożena Bojaryn, Ewa Wilczyńska, Renata Szczypior, Ewa Turzyńska, Elżbieta Brodzińska, Marzanna Jadczak, Włodzimierz Sołtysik, Mirosław Feldgebel, Robert Lawaty, Tomasz Hynek, Piotr Maculewicz, Borys Somerschaf Przynoszę ci pieśń – Anna Mikołajczyk, Robert Lawaty
Produkcja W 1935 roku jeszcze w trakcie produkcji Królewny Śnieżki i siedmiu krasnoludków (1937) Walt Disney myślał o stworzeniu kolejnego pełnometrażowego filmu animowanego. Wówczas jego pierwszym wyborem była adaptacja brytyjskiej sztuki teatralnej dla dzieci Piotruś Pan (1904) J.M. Barriego.
W 1936 roku Walt Disney zwrócił się listownie do Beatrix Potter z propozycją o nakręcenie filmu animowanego na podstawie jej powieści dla dzieci Piotruś Królik (1902). Potter odrzuciła ofertę Disneya, twierdząc, że jej ilustracje nie są wystarczająco precyzyjne, aby można je było powiększyć do rozmiaru dużego ekranu.
W kwietniu 1937 roku producent filmowy Sidney Franklin sprzedał Disneyowi swe prawa do ekranizacji austriackiej powieści Bambi: Opowieść leśna (1923) Feliksa Saltena, gdy uznał że książka nie nadaje się na film aktorski. Disney zdecydował, że Bambi będzie jego drugim filmem pełnometrażowym wydanym po Królewnie Śnieżce i siedmiu krasnoludkach i natychmiastowo zaczął studiować oryginalną powieść, a w sierpniu tego samego roku rozpoczął spotkania dotyczącego filmu. Był zdania, że postacie zwierząt będą stwarzać mniej problemów jego animatorom niż przy postaciach ludzkich. Latem 1937 roku brat Walta, Roy O. Disney negocjował z Saltenem i udało mu się uzyskać jego zgodę na adaptację filmu animowanego. Walt Disney wyznaczył Perce’a Pearce’a i Larry’ego Moreya na szefów zespołu roboczego pracującego nad scenariuszem. Jednak Bambi: Opowieść leśna była napisana dla dorosłej publiczności i została uznana za zbyt ponurą jak na lekki obraz charakteryzujący utwory Disneya. Dodatkowo zaawansowane prace nad ukończeniem Królewnie Śnieżki i siedmiu krasnoludków i trudności z animowaniem realistycznych zwierząt sprawiły, że projekt przełożono i w grudniu 1937 roku Disney jako swoją następną pełnometrażową produkcję wyznaczył rozpoczętą ekranizację włoskiej powieści dla dzieci Pinokio (1881–1883) Carla Collodiego. Dodatkowo w październiku tego samego roku Pearce został przydzielony do prac nad Uczniem czarnoksiężnika na podst. poematu symfonicznego o tym samym tytule Paula Dukasa.
Bambi był zupełnie odmiennym materiałem od tego, co dotychczas pokazał Disney – treść była znacznie poważniejsza od Królewny Śnieżki i siedmiu krasnoludków, a także jego bohaterami były zwierzęta. Disney doszedł do wniosku, że aby zachować klimat powieści, należy stworzyć postacie bardzo realistyczne. W 1938 roku zatrudnił znanego włoskiego malarza Rico Lebruna, aby wygłosił serię wykładów na temat budowy zwierząt i zasad ich ruchu. Lebrun przygotował 64-stronicowy przewodnik The Skeleon Action of the Deer przedstawiający ruchy szkieletu jelenia porównujące do ludzkich ruchów. Przewodnik posłużył później do scen, gdzie Bambi uczy się chodzić oraz bawi się z Tuptusiem na lodzie. Disney wysłał do Maine operatora Maurice’a Daya, aby sfilmował kilometry lasu, opady śnieżne, ulewy, pajęczyny, zmiany oświetlenia i pór roku. Komisja Ochrony Rezerwatu w Maine przysłała do studio Disneya dwa żywe młode jelenie, które w miarę dorastania były tam szkicowane i filmowane. Dowożono króliki, kaczki, skunksy, sowy i inne stworzenia w takich ilościach, że studio zaczęło przypominać małe zoo. Miejscowi przyrodnicy dostarczyli ponadto setki fotografii zwierząt w ruchu.
Podczas jednej z pierwszych konferencji scenariuszowych na temat Bambiego Disney sformułował niektóre z swoich pomysłów – sformułował niektóre z swoich pomysłów – m.in. królik powinien być wyrażony za pomocą animacji, puchacz to „niemądre ptaszysko” w rodzaju Hugh Herberta, a Bambi nie mogący być zbyt uproszczony czy nazbyt skomplikowany i jego komizm powinien wynikać z jego zachowania typowego dla dociekliwego dziecka. Był zdania, że pozostałe postacie powinny sprawiać wrażenie realistycznych: „Chciałbym, żeby Król Jeleń mówił to, co ma do powiedzenia, w sposób bezpośredni i takim głosem, który onieśmiela Bambiego. Ta kategoryczność musi być wyczuwalna w brzmieniu jego głosu (…) Podoba mi się w książce Felinka. Jest wspaniała i mądra. Bambi zadaje jej wiele pytań, na które ona potrafi odpowiedzieć. My też powinniśmy zbudować postać w taki sposób. Wiele możliwości stwarzają sytuacje, w której ona i Bambi są razem”. Disney zaplanował podzielenie fabuły na dwie części, gdzie pierwsza miała trwać aż do końca pierwszej zimy Bambiego. Zaplanował nakręcić rysunki i ścieżkę dźwiękową składającej się rytmicznych melodii, skomponowanej na wiolonczelę, skrzypce, fortepiany i organy. Po zapoznaniu wstępnego rezultatu miano zająć rozpisaniem scenopisu i animacji. We wrześniu 1938 roku jako pierwszego artystę do reżysera historii Disney wyznaczył projektanta i animatora Mela Shawa, który był znany Disneyowi z pasji rysowania zwierząt. Shaw mylnie założył, że będąc jednym z pierwszych artystów w Bambim otrzyma stanowisko producenta lub kierownika reżyserii: „Co za przełom dla dwudziestolatka! Ale takie było moje marzenie, a nie intencja Walta, kiedy odkryłem, że Walt wyznaczył Dave’a Handa i Perce’a Pearce’a na producentów i reżyserów (...) Niezależnie od rozczarowania, jakie mogłem poczuć, gdy dowiedziałem się, że nadal jestem reżyserem historii, a nie producentem, okazało się to dla mnie wielką odskocznią, ponieważ zwroty akcji w studiu trzymały nas w napięciu. Wciąż nie mogłem się doczekać stojących przede mną kreatywnych wyzwań. Bambi był wspaniałym projektem.” Shawowi przydzielono jako asystentów specjalistę od gagów Roya Williamsa i twórcę scenorysów Carla Fallberga. Scenorysy zaczęły być tworzone w studiu przy Hyperion Avenue.
Produkcja trzech filmów pełnometrażowych – Bambiego, Pinokia i Fantazji będącej rozwiniętą wersją Ucznia czarnoksiężnika – i stałej ilości krótkometrażówek sprawiły, że główne studio Walt Disney Productions przy Hyperion Avenue w Hollywood było przepełnione, a drugie studio w Burbank nie było jeszcze gotowe, i w październiku 1938 roku zespół pracujący nad Bambim przeprowadził się do wynajętego budynku przy North Seward 861 w Hollywood.