thumb Wilgotnica drobna (Hygrocybe insipida (J.E. Lange) M.M. Moser) – gatunek grzybów z rodziny wodnichowatych (Hygrophoraceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hygrocybe, Hygrophoraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1923 r. Jakob Emanuel Lange, jako odmianę zasłonaka Cortinarius reae, nadając mu nazwę Hygrocybe reae var. insipida. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1967 r. Meinhard Michael Moser. Niektóre synonimy naukowe: Gliophorus insipidus (J.E. Lange) Herink 1958 Gliophorus insipidus (J.E. Lange) Kovalenko 1988 Hygrocybe reae var. insipida J.E. Lange 1923 Hygrophorus insipidus (J.E. Lange) S. Lundell 1956 Nazwę polską podała Barbara Gumińska w 1997 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako wilgotnica mdła.
Morfologia Kapelusz Średnica od 1 do 4 cm, początkowo półkulisty, u dojrzałych owocników płasko wypukły. Jest higrofaniczny. W czasie suszy jego powierzchnia jest oślizgła, pomarańczowa, podczas wilgotnej pogody czerwona, szkarłatna, z typowym brzegiem chromowożółtym do pomarańczowożółtego. Blaszki Szeroko przyrośnięte, nieco zbiegające, dosyć rzadkie, z licznymi blaszeczkami. Początkowo są białawe, żółtawe, później chromowożółte, o lekkim pomarańczowym odcieniu, na ostrzu wyraźnie bledsze. Trzon Wysokość od 2 do 5 cm, średnica od 3 do 7 mm, cylindryczny, często wygięty, pusty, początkowo nieco oślizgły, później suchy. Młody – na wierzchołku czerwonawy, ku dołowi przybiera odcień pomarańczowożółty, u starszych okazów cały jest chromowożółty. Miąższ Żółtopomarańczowy, bez zapachu, o niewyraźnym smaku. Wysyp zarodników Biały, nieamyloidalny. Zarodniki eliptyczne, gładkie. Gatunki podobne wilgotnica odlegleblaszkowa (Hygrocybe mucronella), która jest mniejsza i ma gorzki miąższ, oraz. wilgotnica purpurowa (Hygrocybe miniata). Ma ciemniejszy, czerwony kapelusz.
Występowanie i siedlisko W Europie podano wiele jej stanowisk, mniej liczne podano także w Ameryce Północnej, Azji i na Nowej Zelandii. W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Niemczech, i Holandii.
Grzyb naziemny. Pojawia się od sierpnia do października na dobrze oświetlonym skraju lasów, na porośniętych mchem spasanych lub koszonych łąkach, na pastwiskach, zwłaszcza jesienią, kiedy są wystarczająco wilgotne.
Grzyb niejadalny.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Wodnichowate