Benedict (Ben) Iroha (ur. 29 listopada 1969 w Abie) – piłkarz nigeryjski grający na pozycji lewego obrońcy lub pomocnika. Nosił przydomek "Silencer".

Kariera klubowa Iroha pochodzi z miasta Aba. Karierę zaczynał w klubie Bendel Insurance FC, w którym zadebiutował w nigeryjskej ekstraklasie jako pomocnik. W 1990 przeszedł do Iwuanyanwu Nationale i z klubem z miasta Owerri został mistrzem kraju. Rok później Iroha był już zawodnikiem ASEC Mimosas z Wybrzeża Kości Słoniowej, z którym dwukrotnie, w 1991 i 1992, wywalczył tytuł mistrza Wybrzeża Kości Słoniowej, a 1992 także krajowy puchar.

Zimą 1993 Iroha trafił do Europy i został piłkarzem SBV Vitesse. Z podowu kontuzji zadebiutował w Eredivisie dopiero w kolejnym sezonie (1993/1994). W Vitesse nie wywalczył łatwo miejsca w składzie, rozegrał jako obrońca tylko 9 ligowych meczów i zdobył 1 gola, zajmując z klubem z Arnhem 4. miejsce w lidze. W sezonie 1994/1995 tylko 3 razy pojawił się na boisku Eredivisie, a z Vitesse zajął 6. pozycję. Sezon 1995/1996 był dla Irohy ostatnim w Holandii. Znów grał mało – zaledwie 9 ligowych meczów – i już zimą 1996 opuścił zespół.

Iroha wyjechał do Stanów Zjednoczonych i podpisał kontrakt z San Jose Clash, drużyną nowo utworzonej Major League Soccer. W San Jose spotkał kolegę z reprezentacji, Michaela Emenalo. W Clash był najczęściej ustawiany na lewej pomocy i grając na tej pozycji zdobył 2 bramki, 8 asyst (2. miejsce w drużynie) i rozegrał 29 meczów. Z San Jose awansował do fazy play-off, ale już w 1. rundzie jego drużyna odpadła z późniejszym mistrzem USA, Los Angeles Galaxy. Rok 1997 Benedict rozpoczął w San Jose, ale 15 maja podpisał kontrakt z Washington D.C. United. W stołecznym zespole rozegrał 17 meczów i strzelił 4 gole, a zespół dotarł do finału play-off, w którym pokonał Colorado Rapids 2:1 stając się tym samym drugim w historii mistrzem MLS.

Na początku 1998 Iroha powrócił do Europy, ale w barwach drużyny z Segunda División Elche CF rozegrał tylko 1 ligowy mecz i opuścił zespół przed końcem sezonu. Latem był wolnym zawodnikiem i po poszukiwaniach nowego klubu ostatecznie trafił do angielskiego Watfordu. Pobytu w Division One nie mógł zaliczyć do udanych: już w debiucie strzałem głową zdobył samobójczego gola, a w lidze zagrał tylko w 10 meczach. Mimo to wywalczył z Watfordem dzięki barażom awans do Premier League.

Iroha miał problemy z tzw. paluchem koślawym, które wyeliminowały go z gry na długi okres i ostatecznie w sezonie 1999/2000 zdecydował się zakończyć piłkarską karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki 1989 Bendel Insurance FC

Premier League ? ? 1990 Iwuanyanwu Nationale

Premier League ? ? 1991 ASEC Mimosas

Ligue 1 MTN ? ? 1992 ASEC Mimosas

Ligue 1 MTN ? ? 1992/93 SBV Vitesse

Eredivisie 0 0 1993/94 SBV Vitesse

Eredivisie 9 1 1994/95 SBV Vitesse

Eredivisie 3 0 1995/96 SBV Vitesse

Eredivisie 9 0 1996 San Jose Clash USA Major League Soccer 29 2 1997 San Jose Clash USA Major League Soccer 4 0 1997 DC United USA Major League Soccer 17 4 1997/98 Elche CF

Segunda División 1 0 1998/99 Watford F.C.

Division One 10 0 1999/00 Watford F.C.

Premier League 0 0

Kariera reprezentacyjna W 1990 roku Iroha trafił do pierwszej reprezentacji Nigerii będąc powołanym na Puchar Narodów Afryki 1990. Został wtedy przekwalifikowany przez selekcjonera Clemensa Westerhofa z lewego pomocnika na lewego obrońcę. Jednak w pierwszym meczu z gospodarzami, Algierią nie wypadł dobrze na tej pozycji i Nigeria doznała klęski 1:5. Z czasem gra „Super Orłów” była coraz lepsza i dotarli oni do finału, w którym ponownie przegrali z Algierią, tym razem 0:1. Iroha nie zagrał jednak w finałowym meczu, gdyż w połowie turnieju doznał kontuzji.

W 1994 roku Iroha ponownie wystąpił w turnieju o Puchar Narodów Afryki. Na boiskach Tunezji zagrał już we wszystkich meczach swojej reprezentacji. W półfinałowym meczu przeciwko reprezentacji Wybrzeża Kości Słoniowej w 26. minucie zdobył wyrównującego gola, ostatecznie mecz po 120 minutach zakończył się remisem 2:2, a w rzutach karnych zwyciężyli Nigeryjczycy. Iroha zagrał także w finałowym meczu z Zambią, w którym Nigeria wygrała 2:1 i została mistrzem Afryki. Iroha po tym turnieju został wybrany najlepszym lewym obrońcą Afryki. Jeszcze w tym samym roku został powołany przez Westerhofa do kadry na Mistrzostwa Świata w USA. Tam zagrał w meczu z Bułgarią (3:0), jednak w trakcie meczu doznał kontuzji pachwiny. Zagrał w tym meczu do końcowego gwizdka, ale kontuzja okazała się na tyle poważna, że wyeliminowała go z gry do końca turnieju. Jego miejsce zajął Emenalo, który nie grał jednak tak efektownie jak Benedict. Nigeria odpadła ostatecznie w 1/8 finału po porażce 1:2 z Włochami.

W 1998 roku Iroha zaliczył swój drugi w karierze turniej Mistrzostw Świata. Na Mistrzostwach we Francji był jednak tylko rezerwowym dla Celestine Babayaro i zagrał jedynie w grupowym meczu z Paragwajem (1:3), w którym dostał żółtą kartkę. Także i w tym turnieju Nigeria skończyła swój udział na 1/8 finału.

W reprezentacji Nigerii Iroha zaliczył 37 występów i zdobył 1 gola.

Sukcesy Mistrzostwo Nigerii: 1990 z Iwuanyanwu Nationale Mistrzostwo Wybrzeża Kości Słoniowej: 1991, 1992 z ASEC Puchar Wybrzeża Kości Słoniowej: 1992 z ASEC Mistrzostwo MLS: 1997 z Washington D.C. Awans do Premiership: 1999 z Watfordem Mistrzostwo Afryki: 1994 Wicemistrzostwo Afryki: 1990 Udział w MŚ: 1994, 1998

Bibliografia

Kategoria:Reprezentanci Nigerii w piłce nożnej Kategoria:Nigeryjscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Piłkarze Bendel Insurance FC Kategoria:Piłkarze Heartland FC Kategoria:Piłkarze ASEC Mimosas Kategoria:Piłkarze SBV Vitesse Kategoria:Piłkarze San Jose Earthquakes Kategoria:Piłkarze D.C. United Kategoria:Piłkarze Elche CF Kategoria:Piłkarze Watfordu F.C. Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1994 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1998 Kategoria:Uczestnicy Pucharu Narodów Afryki 1990 Kategoria:Uczestnicy Pucharu Narodów Afryki 1994 Kategoria:Uczestnicy Pucharu Konfederacji w piłce nożnej 1995 Kategoria:Trenerzy piłkarzy nigeryjskich klubów Kategoria:Urodzeni w 1969 Kategoria:Ludzie urodzeni w Abie (Nigeria)