Dimetyloaminoetanol, dimetyloetanoloamina, DMAE, DMEA, – organiczny związek chemiczny z grupy aminoalkoholi, dwumetylowa pochodna aminoetanolu. W organizmach jest prekursorem do syntezy acetylocholiny. Stosowany jako lek stymulujący ośrodkowy układ nerwowy.
Działanie Prekursor acetylocholiny, który zwiększa jej syntezę w ośrodkowym układzie nerwowym i poprawia przekaźnictwo neuronalne. Podnosi zdolność koncentracji i sprawność psychofizyczną, zmniejsza zapotrzebowanie na sen, uspokaja i poprawia nastrój.
Zastosowanie przewlekłe zaburzenia emocjonalne, nerwice towarzyszące depresji, niektóre postacie schizofrenii, zespoły psychoorganiczne spowodowane miażdżycą, przewlekłe zmęczenie oraz trudności z koncentracją u dzieci, moczenie nocne u dorosłych i dzieci.
Przeciwwskazania padaczka, stany pobudzenia.
Dawkowanie U dorosłych wstępnie 25–50 mg na dobę w 2 dawkach, później stopniowo zwiększa się do 75–150 mg na dobę w 3 dawkach. Pierwsze wyraźne efekty można zaobserwować po 1-2 miesiącach. Dawka podtrzymująca działanie leku to 25 mg podawane 2 razy na dobę. W przypadku schizofrenii podaje się do 300 mg na dobę w 2 dawkach.
U dzieci z zaburzeniami koncentracji w wieku 7–15 lat dawka wynosi do 300 mg na dobę. Po trzech tygodniach po zaobserwowaniu poprawy dawkę zmniejsza się do 100 mg dziennie. W moczeniu nocnym podaje się 25 mg 3-4 razy na dobę przez 3-4 tygodnie.
Działanie preparatu wydaje się być słabe, jeśli nie wątpliwe. Dawki 25 mg są praktycznie bezużyteczne w lecznictwie, co zostało potwierdzone brakiem skuteczności działania w randomizowanej, kontrolowanej i podwójnie ślepej próbie klinicznej.
Preparaty Bimanol tabl. 0,1 g – produkowany przez Pabianickie Zakłady Farmaceutyczne Polfa w latach 1961–2008.
Przypisy
Bibliografia Pharmindex Bravier – Podręczny indeks leków (2000/2), .
Leksykon Leków – Kornel Gibiński, Tadeusz Lesław Chruściel, 1990 r.
Kategoria:Leki psychostymulujące i nootropowe Kategoria:Aminoalkohole Kategoria:ATC-N06 Kategoria:Alkohole pierwszorzędowe