World Open (do 2009 Grand Prix) – rankingowy turniej snookerowy, który bierze początek w 1982 roku. Przez wiele lat rozgrywany był wyłącznie na terenach Wielkiej Brytanii: początkowo w Anglii, a począwszy od sezonu 2006/2007 w Szkocji. W latach 2012–2014 roku turniej rozgrywano w Chinach w mieście Haikou, z kolei od 2015 do 2016 roku miejscem turnieju było Llandudno w Walii, a w latach 2017–2018 angielskie Preston. W 2019 roku turniej został rozegrany w Cheltenham w Anglii.
Historia Turniej ten po raz pierwszy został zorganizowany w 1982 roku jako Professional Players Tournament (Turniej Profesjonalnych Snookerzystów) przez WPBSA. Od samego początku rozgrywania tego turnieju był on zaliczany do turniejów rankingowych. Pierwszym zwycięzcą turnieju został Ray Reardon, który pokonał w finale Jimmy’ego White’a wynikiem 10-5, wygrywając £5 000.
W 1984 roku, firma Rothmans zaczęła sponsorować ten turniej. W związku z tym zmieniono nazwę turnieju na Rothmans Grand Prix i rozgrywki przeniesiono do Hexagon Theatre w Reading. Do 1993 roku turniej ten rozgrywany był w Reading, jednak kiedy turniej znalazł nowego sponsora i zmienił nazwę na Skoda Grand Prix, zmieniał też miejsca rozgrywek. Po 1993 roku rozgrywany był w Derby, Sunderland, Bournemouth, Preston, Telford. Także od 1993 roku finał rozgrywany jest do 9 wygranych frejmów.
Kiedy w 2001 roku bieżący sponsor został wchłonięty przez koncern LG Electronics, wtedy też zmieniona została nazwa rozgrywek na LG Cup. Po trzech sezonach jednak LG wycofało się ze sponsoringu i w 2004 roku powróciła nazwa Grand Prix. W latach 2006–2008 turniej ten sponsorowała firma Royal London Watches nie zmieniając jednak nazwy turnieju. Od 2006 roku także turniej ten jest rozgrywany na terenie Szkocji.
Turniej, którego nazwa wyklarowała się już jako Grand Prix, czyli od 2004 roku, miał być rozgrywany w jednej miejscowości przez przynajmniej dwa sezony, rozgrywany był kolejno w sezonach 2004/2005 i 2005/2006 w Guild Hall w Preston, w sezonach 2006/2007 i 2007/2008 w Aberdeen w Aberdeen Exhibition and Conference Centre, w sezonie 2008/2009 w Scottish Exhibition and Conference Centre w Glasgow, zaś w sezonie 2009/2010 w Kelvin Hall w Glasgow.
W swoim pierwotnym kształcie, w przeciwieństwie do innych turniejów, do turnieju Grand Prix automatycznie kwalifikowali się zawodnicy z najlepszej 32 rankingu grając w rundzie Last 64 (w pozostałych turniejach automatycznie kwalifikowało się tylko pierwszych 16 zawodników rankingu grając w rundzie Last 32). Od 2006 roku, kiedy wprowadzono inny format rozgrywek, do turnieju automatycznie kwalifikowało się 32 najlepszych zawodników z listy rankingowej i 16 zawodników wyłonionych z kwalifikacji.
W 2010 roku turniej został przemianowany na World Open. "World" nie było dla ozdoby - turniej ten w 2010 był otwarty na cały świat i mogli w nim udział wziąć nawet amatorzy (96 zawodowców + 32 amatorów). 32 amatorów wyłonionych zostało według klucza:
- 12 dzikich kart (dla zawodników z państw jak Tajlandia, Bahrajn i Niemcy, Belgia) - 10 miejsc (kwalifikacje w sieci klubów Rileys) - 10 miejsc (kwalifikacje w niezależnych klubach w Wielkiej Brytanii i Irlandii).
Ale tak było tylko jeden raz. W 2011 roku turniej nie odbył się i istniało nawet niebezpieczeństwo, że w ogóle wypadnie z kalendarza. W 2012 roku przeniesiono jednak turniej do Chin. Kontrakt na rozgrywanie zawodów w "Państwie środka" podpisano na 5 lat; nie został on jednak wypełniony, bowiem WPBSA postanowiła, że w roku 2015 turniej ten zostanie rozegrany w Walii, a jego nazwę zmieniono na World Grand Prix. W 2016 roku sponsorem turnieju została firma Ladbrokes.
Format rozgrywek w latach 2006–2007 Na lata 2006 i 2007 rozgrywki przeniesiono do Aberdeen Exhibition and Conference Centre i wprowadzono nowy format ich rozgrywania – zawodnicy zostali rozstawieni w grupach. W rundzie kwalifikacyjnej turnieju brało udział 64 zawodników (miejsca 33.-96. światowej listy rankingowej) rozstawionych w 8 grupach po 8 osób. Z każdej grupy do kolejnej fazy turnieju przechodziło 2 najlepszych zawodników z grupy. W grupowej fazie zasadniczej, lecz jeszcze nie telewizyjnej, rozstawiano 16 zawodników z rundy kwalifikacyjnej oraz 32 najlepszych zawodników z rankingu światowego – rozgrywki odbywały się również w 8 grupach lecz już tylko po 6 snookerzystów. Z każdej grupy do dalszej części turnieju przechodziło 2 najlepszych zawodników. Faza finałowa (telewizyjna), w której brało udział 16 zawodników, odbywała się już na podstawie drabinki.
W rezultacie tej zmiany, rozgrywki przyniosły wiele niespodzianek. Mniej znani zawodnicy jak Ben Woollaston, Jamie Jones i Issara Kachaiwong zwyciężali w kwalifikacjach, przechodząc do grupowej fazy zasadniczej. Zdarzyło się również, że tacy zawodnicy jak Graeme Dott, Stephen Hendry i Shaun Murphy w grupowej fazie zasadniczej turnieju odpadali, nie pojawiając się w finałowej fazie telewizyjnej turnieju.
Od rozgrywania turnieju Grand Prix w tym nowym formacie odstąpiono już po dwóch sezonach – w 2008 roku. Jako oficjalny powód podano niską frekwencję widzów i nieopłacalność przeprowadzania grupowych rozgrywek.
Transmisje w mediach Aktualnie rozgrywki turnieju Grand Prix są transmitowane na żywo przez telewizje: BBC One, BBC Two a także korzystając z usługi BBC Red Button (rodzaj telewizji interaktywnej) oraz British Eurosport, British Eurosport 2. W Polsce turniej ten transmituje telewizja Eurosport i Eurosport 2.
Zwycięzcy turnieju Rok Zwycięzca Finalista Wynik Miejsce rozgrywek Sezon Professional Players Tournament 1982 Ray Reardon Jimmy White 10 – 5 Birmingham 1982/83 1983 Joe Johnson 9 – 8 Bristol 1983/84 Rothmans Grand Prix Dennis Taylor Cliff Thorburn 10 – 2 Reading 1984/85 Steve Davis Dennis Taylor 10 – 9 Reading 1985/86 Jimmy White Rex Williams 10 – 6 Reading 1986/87 Stephen Hendry Dennis Taylor 10 – 7 Reading 1987/88 Steve Davis Alex Higgins 10 – 6 Reading 1988/89 Steve Davis 10 – 0 Reading 1989/90 Stephen Hendry Nigel Bond 10 – 5 Reading 1990/91 Stephen Hendry Steve Davis 10 – 6 Reading 1991/92 Jimmy White Ken Doherty 10 – 9 Reading 1992/93 Skoda Grand Prix Peter Ebdon Ken Doherty 9 – 6 Reading 1993/94 John Higgins Dave Harold 9 – 6 Derby 1994/95 Stephen Hendry John Higgins 9 – 5 Sunderland 1995/96 Mark Williams Euan Henderson 9 – 5 Bournemouth 1996/97 Dominic Dale John Higgins 9 – 6 Bournemouth 1997/98 Stephen Lee Marco Fu 9 – 2 Preston 1998/99 John Higgins Mark Williams 9 – 8 Preston 1999/00 Mark Williams Ronnie O’Sullivan 9 – 5 Telford 2000/01 LG Cup 2001 Stephen Lee Peter Ebdon 9 – 4 Preston 2001/02 2002 Chris Small Alan McManus 9 – 5 Preston 2002/03 2003 Mark Williams John Higgins 9 – 5 Preston 2003/04 Grand Prix 2004 Ronnie O’Sullivan Ian McCulloch 9 – 5 Preston 2004/05 2005 John Higgins Ronnie O’Sullivan 9 – 2 Preston 2005/06 2006 Neil Robertson Jamie Cope 9 – 5 Aberdeen 2006/07 2007 Marco Fu Ronnie O’Sullivan 9 – 6 Aberdeen 2007/08 2008 John Higgins Ryan Day 9 – 7 Glasgow 2008/09 2009 Neil Robertson Ding Junhui 9 – 4 Glasgow 2009/10 World Open 2010 Neil Robertson Ronnie O’Sullivan 5 – 1 Glasgow 2010/11 2012 Mark Allen Stephen Lee 10 – 1 Haikou 2011/12 2013 Mark Allen Matthew Stevens 10 – 4 Haikou 2012/13 2014 Shaun Murphy Mark Selby 10 – 6 Haikou 2013/14 888.com World Grand Prix (nierankingowy) 2015 Judd Trump Ronnie O’Sullivan 10 – 7 Llandudno 2014/15 Ladbrokes World Grand Prix (rankingowy) 2016 Shaun Murphy Stuart Bingham 10 – 9 Llandudno 2015/16 2017 Barry Hawkins Ryan Day 10 – 7 Preston 2016/17 2018 Ronnie O’Sullivan Ding Junhui 10 – 3 Preston 2017/18 Coral World Grand Prix (rankingowy) 2019 Judd Trump Allister Carter 10 – 6 Cheltenham 2018/19 2020 Neil Robertson Graeme Dott 10 – 8 Cheltenham 2019/20 matchroom. World Grand Prix (rankingowy) 2020 (2) Judd Trump Jack Lisowski 10 – 7 Milton Keynes 2020/21 Cazoo World Grand Prix (rankingowy) 2021 Ronnie O’Sullivan Neil Robertson 10 – 8 Coventry 2021/22 Duelbits World Grand Prix (rankingowy) 2023 Mark Allen Judd Trump 10 – 9 Cheltenham 2022/23 Spreadex World Grand Prix 2024 Ronnie O’Sullivan Judd Trump 10 – 7 Leicester 2023/24 2025 John Higgins Joe O’Connor 10 – 6 Yuchan 2024/25 2026 Thepchaiya Un-Nooh Ronnie O’Sullivan 10-7 Yuchan 2025/26
Linki zewnętrzne