Rafał Kołłątaj herbu Kotwica (ur. przed 1750, zm. 1833) – od 1772 starosta trześniewski.
Życiorys Był synem podstolego mścisławskiego Antoniego Andrzeja, starszym bratem Hugona. W 1783 otrzymał rangę rotmistrza kawalerii narodowej. 29 kwietnia 1791 przyjął obywatelstwo miejskie w ratuszu Starej WarszawyLeon Potocki, Wincenty Wilczek i pięciu jego synów, dwa tomy w jednym, Poznań 1859, s. 143.. Był członkiem Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji RządowejAdam Skałkowski, Towarzystwo przyjaciół konstytucji 3 maja, Kórnik, 1930, s. 72.. Wraz z bratem Hugonem nocą z 24 na 25 lipca 1792 wyjechał z Warszawy na emigrację do Saksonii. Następnie był emisariuszem swego brata w Polsce. We wrześniu 1793 przyjechał do Polski wraz z Tadeuszem Kościuszką i Józefem Zajączkiem. Z polecenia Tadeusza Kościuszki sprawdzał stan przygotowań do powstania w Kieleckiem. Był członkiem Sądu Kryminalnego Wojskowego w czasie insurekcji kościuszkowskiej.
Właściciel dóbr i pałacu w Wiśniowej do 1803, gdy sprzedał je swojemu bratankowi, Eustachemu Kołłątajowi. Żonaty od 1772 z Józefą Grabińską, bogatą wdową po kasztelanie lubelskim Karolu TarleJerzy Kowecki, Rafał Kołłataj herbu Kotwica, [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom XIII, wyd. 1967–1968, s. 346.. Miał córkę Marię, dla której w 1808 w Wydziale Stanów Galicyjskich we Lwowie wnioskował o przyznanie szlachectwa (nosiła wtedy nazwisko pierwszego męża Wężyk). Po ojcu odziedziczyła dwór w Trześniowie.
Przypisy
Kategoria:Sędziowie Sądu Kryminalnego Wojskowego Kategoria:Członkowie Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej Rafał Kołłątaj Kategoria:Rotmistrzowie kawalerii narodowej Kategoria:Szlachta przyjmująca prawo miejskie w I Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w XVIII wieku Kategoria:Zmarli w 1833