thumb|Blok A Kolonii IX WSM na Żoliborzu w Warszawie thumb|Dom własny Barbara i Stanisław Brukalskich przy ul. Niegolewskiego 8 w Warszawie thumb|Pawilon polski na Wystawie Światowej na placu Warszawskim w Paryżu w 1937 thumb|Dom Społeczny WSM Stanisław Tadeusz Brukalski (ur. 8 maja 1894 w Warszawie, zm. 21 stycznia 1967 tamże) – polski architekt, przedstawiciel funkcjonalizmu, profesor Politechniki Warszawskiej, członek grupy Praesens.
Życiorys Syn Stanisława i Adeli z Mareniczów. W latach 1912−1914 studiował na Politechnice w Mediolanie, a w latach 1918−1925 na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Od 1926 członek grupy Praesens. Współtwórca i pierwszy prezes SARP.
W latach 1916–1922 służył w 2 Pułku Ułanów Legionów Polskich, a następnie 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich. W 1934 jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III, miał wówczas przydział w rezerwie do 22 Pułku Ułanów Podkarpackich w Brodach. Na stopień rotmistrza został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 13. lokatą w korpusie oficerów rezerwy kawalerii. Obrońca Warszawy 1939, następnie jeniec niemieckiego oflagu II C w Woldenbergu. Od 1949 profesor nadzwyczajny Politechniki Warszawskiej.
Do 1939 projektował wspólnie z żoną Barbarą tanie, funkcjonalne budynki o prostych bryłach i subtelnych elementach plastycznych, zintegrowane z otaczającą je przestrzenią, m.in. dom własny w Warszawie (1927–1928), kolonie Osiedla WSM na warszawskim Żoliborzu (1927−1939). Wraz z Bohdanem Lachertem, Bohdanem Pniewskim i Józefem Szanajcą współprojektował pawilon polski na . Pracował też na rzecz przemysłu stoczniowego (wnętrza statku „MS Batory”, członek zespołu).
Po II wojnie światowej m.in. współprojektant odbudowy warszawskiego Nowego Miasta. Był jednym z twórców koncepcji budownictwa mieszkaniowego spółdzielczego. Uczestniczył w pracach projektowych dotyczących odbudowy wsi Piaseczno jako wsi doświadczalnej.
Pochowany wraz z żoną na cmentarzu zakładowym w Laskach.
Życie prywatne Mąż Barbary Brukalskiej.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych – dwukrotnie Medal Niepodległości – 4 lutego 1932, „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Wybrane prace kolonie IV, VII, IX Osiedla WSM na Żoliborzu (z żoną Barbarą, 1927−1939) dom na ul. Niegolewskiego 8 (z żoną Barbarą, 1927−1928) gmach Sztabu Głównego Wojska Polskiego przy ul. Rakowieckiej 4a (1938−1938) kolonie WSM XI, XII, XIII (1945−1949) zabudowa ul. Andersa (1953) Dom Społeczny WSM (obecnie Społeczny Dom Kultury z teatrem Komedia) (1947−1956) projekt odbudowy pałacu Czapskich i jego adaptacji na potrzeby Akademii Sztuk Pięknych (1945−1960)
Upamiętnienie W 2011 roku Stowarzyszenie Żoliborzan ufundowało Nagrodę im. Barbary i Stanisława Brukalskich dla najlepszej inwestycji budowlanej Żoliborza.
Przypisy
Bibliografia
Encyklopedia Warszawy, Praca zbiorowa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1975.
Kategoria:Absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej Kategoria:Architekci związani z Warszawą Kategoria:Jeńcy Oflagu II C Woldenberg Kategoria:Obrońcy Warszawy (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich Kategoria:Oficerowie 22 Pułku Ułanów Podkarpackich Kategoria:Pochowani na Cmentarzu leśnym w Laskach Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Rotmistrzowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 1967 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie