Carmelo Kiyan Anthony (ur. 29 maja 1984 w Nowym Jorku) – amerykański koszykarz, który występował na pozycji niskiego skrzydłowego, 3-krotny mistrz olimpijski, otrzymał tytuł najlepszego koszykarza kadry USA w 2006.
Dzieciństwo Carmelo Anthony urodził się w nowojorskiej dzielnicy Brooklyn. Jego ojciec był Portorykańczykiem, a matka Afroamerykanką. Ojciec Carmelo umarł na raka, kiedy syn miał 3 lata. Anthony ma także dwóch braci, Roberta i Wilforda, siostrę Michelle oraz przyrodnią siostrę Daphne. W 1992 przeprowadził się do Baltimore, gdzie rozpoczął swoją koszykarską karierę.
W 2002 wystąpił w meczu gwiazd amerykańskich szkół średnich - McDonald’s All-American.
College Carmelo Anthony rozegrał jeden sezon w NCAA w drużynie Syracuse Orange, doprowadzając ich po raz pierwszy w historii do mistrzostwa. Osiągnął imponującą średnią 22,2 punktów, 10 zbiórek oraz 36,4 minut na mecz. Znakomitą formę udokumentował podczas turnieju Final Four, kiedy w półfinale rzucił 33 punkty w meczu z Texas Longhorns. W zwycięskim finale turnieju przeciwko uniwersytetowi Kansas Jayhawks Anthony zdobył 20 punktów, miał 10 zbiórek oraz 7 asyst. „Melo” miał spędzić jeszcze sezon w college'u, jednak po rozmowach z trenerem Jimem Boeheimem zdecydował się na wzięcie udziału w drafcie NBA, gdzie z 3. numerem trafił do Denver Nuggets.
W dniu 23 lutego 2013 Uniwersytet Syracuse postanowił uczcić jednego z najlepszych zawodników w swojej historii. Podczas ceremonii w przerwie meczu Syracuse Orange z Georgetown Hoyas, koszulka z numerem 15 którą nosił została zastrzeżona i zawisła pod dachem hali Carrier Dome obok baneru mistrzowskiego z 2003.
Kariera w NBA Denver Nuggets thumb|Carmelo Anthony jako zawodnik Denver Nuggets. Sezon debiutancki Kariera Anthony’ego w NBA rozpoczęła się 26 czerwca 2003, kiedy to został wybrany w pierwszej turze (3. ogółem) w 2003 w drafcie NBA przez Denver Nuggets. Został wybrany za LeBronem Jamesem (ogółem 1, Cleveland Cavaliers) i Darko Miličiciem (ogółem 2, Detroit Pistons).
Swój debiutancki sezon regularny w NBA zaczął 29 października 2003, w wygranym 80-72 meczu przeciwko San Antonio Spurs. Anthony zakończył pojedynek z 12 punktami, 7 zbiórkami i 3 asystami. W zaledwie szóstym meczu w karierze gry w NBA (7 listopada z Los Angeles Clippers), Anthony zdobył 30 punktów i stał się drugim najmłodszym graczem w historii NBA, który zdobył 30 lub więcej punktów (19 lat, 151 dni, Kobe Bryant był jeszcze młodszy). 9 lutego 2004, w meczu z Memphis Grizzlies, Anthony stał się trzecim najmłodszym graczem który przekroczył liczbę 1000 rzuconych punktów w historii NBA.
13 lutego 2004 brał udział w Rookie Challenge podczas NBA All-Star Weekend. 30 marca 2004, zdobył 41 punktów przeciwko Seattle SuperSonics czym ustanowił rekord Denver Nuggets pod względem zdobytych punktów przez debiutanta. Stał się drugim najmłodszym zawodnikiem (19 lat, 305 dni), który zdobył co najmniej 40 punktów w meczu w historii NBA. Anthony stał się czwartym graczem w historii NBA, który zdobył wszystkie sześć nagród Rookie of the Month w sezonie (pozostali to David Robinson, Tim Duncan i LeBron James). Anthony średnio rzucał 21 punktów na mecz w sezonie i zajął drugie miejsce w walce o tytuł najlepszego debiutanta sezonu. Wyprzedził go tylko LeBron James.
Zespół Denver Nuggets z Anthonym w składzie zakończył sezon zasadniczy z bilansem 43-39, tym samym zakwalifikował się do play-off. Denver w pierwszym meczu zmierzyli się z drużyną Minnesota Timberwolves. Anthony zdobył w nim 19 punktów, 6 zbiórek i 3 asysty. Timberwolves wyeliminowali Nuggets w pięciu meczach.
Sezon 2004/2005 W drugim sezonie Anthony rozegrał wszystkie 82 mecze dla Denver Nuggets. Zdobywał średnio 20,8 punktu na mecz, dzięki czemu zajął 19. miejsce w klasyfikacji strzelców. 4 grudnia 2004 w pojedynku z Miami Heat Anthony stał się trzecim najmłodszym graczem w historii NBA, który osiągnął 2000 punktów w karierze. Tylko LeBron James i Kobe Bryant byli od niego młodsi w tym wyczynie. Anthony grał ponownie w Rookie Challenge, tym razem jako drugoroczniak. Anthony w meczu z zawodnikami pierwszego roku zdobył 31 punktów (miał także 2 asysty i 2 przechwyty), wynik ten dał mu statuetkę MVP tego spotkania. Przy pomocy Anthony’ego, Nuggets poprawili rekord sezonu i z bilansem 49-33 zakończyli sezon zasadniczy na siódmym miejscu w Konferencji Zachodniej. Denver w pierwszej rundzie mierzyli się z San Antonio Spurs. Wygrali pierwszy mecz 93-87. Jednakże Spurs zdołali pokonać Denver czterokrotnie z rzędu, eliminując ich z play-offs.
Sezon 2005/2006 Anthony w sezonie 2005/2006 rozegrał 80 meczów, zdobywając średnio 26,5 punktu (8. miejsce w NBA), 2,7 zbiórki, 4,9 asysty i 1,1 przechwytu na mecz. Zdobywając 8. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców został najwyżej sklasyfikowanym graczem Denver od sezonu 1990/91, kiedy to Michael Adams zakończył sezon na szóstej pozycji. 3 listopada 2005, Nuggets podejmowali Detroit Pistons. W tym meczu Anthony przekroczył liczbę 1000 zbiórek w karierze. Miesiąc później zdobył 45 punktów w meczu przeciwko Philadelphia 76ers. 17 marca 2006 w meczu z Memphis Grizzlies zdobył 33 punkty i tym samym przekroczył liczbę 5000 punktów rzuconych w karierze. W ten sposób stał się drugim najmłodszym graczem, który tego dokonał (za LeBronem Jamesem). W trakcie sezonu Anthony zaliczył pięć rzutów które w ostatnich 5 sekundach meczu dawały jego drużynie zwycięstwo, w Houston w dniu 8 stycznia 2006, u siebie w meczu z Phoenix Suns 10 stycznia, z Minnesotą 24 lutego, z Indiana Pacers 15 marca oraz z Los Angeles Lakers 6 kwietnia. We wszystkich tych meczach Anthony zdobył punkty z gry, a w spotkaniu z Minnesotą był to rzut za 3 punkty. Po sezonie został wybrany do All-NBA Third Team, obok Shawna Mariona z Phoenix Suns, Yao Minga z Houston Rockets, Allena Iversona z Philadelphia 76ers i Gilberta Arenasa z Washington Wizards.
Nuggets zakończyli sezon na trzecim miejscu w konferencji zachodniej, zwyciężając w Northwest Division po raz pierwszy w karierze Anthony’ego. W pierwszej rundzie mierzyli się z Los Angeles Clippers. Clippers wygrali dwa pierwsze mecze u siebie, Nuggets u siebie zdołali raz przegrać i raz wygrać. Ostatni mecz w Los Angeles okazał się decydujący, zespół z Denver przegrał żegnając się z play-offami. Po sezonie Anthony podpisał 5-letni kontrakt w wysokości 80 milionów dolarów.
Sezon 2006/2007 W ósmym meczu w sezonie (117-109 zwycięstwo przeciwko Toronto Raptors) Anthony po raz szósty z rzędu zdołał osiągnąć liczbę 30 punktów, poprawiając tym samym rekord Alexa Englisha z sezonu 1982/1983. Alex English był świadkiem bicia rekordu, ponieważ był wtedy asystentem trenera w zespole z Toronto. Anthony mógł jeszcze ten rekord poprawić, lecz w meczu numer dziewięć wygranym z Chicago Bulls 113-109, rzucił 29 punktów. Po zwycięstwie z Bykami Anthony mógł ponownie poprawić rekord, znowu w sześciu meczów z rzędu rzucił 30 punktów i więcej, jednak w meczu z Atlanta Hawks, przegranym 98-96, rzucił 24 punkty. Podczas meczu w Madison Square Garden 16 grudnia Anthony był jednym z wielu zawodników biorących udział w bijatyce pomiędzy graczami New York Knicks i Denver Nuggets. W efekcie został zawieszony na 15 meczów przez komisarza NBA Davida Sterna. Wkrótce Denver Nuggets pozyskało jednego z najlepszych rozgrywających, Allena Iversona, który w połączeniu z Anthonym miał stworzyć duet, który poprowadzi Nuggets do sukcesów. Po raz pierwszy obok siebie zagrali po zakończeniu kary Anthony’ego 22 stycznia przeciwko Memphis Grizzlies. Anthony rzucił w tym meczu 28 punktów, a wspólnie z Iversonem mieli 51 punktów.
2 lutego 2007 r., Anthony i J.R. Smith, kolega z drużyny, brali udział w niewielkich wypadku samochodowym. Żaden z graczy nie został ranny w kolizji. Jedyną informacją, wydaną przez zespół było to, że Smith prowadził samochód należący do Anthony’ego. Trzy dni później, Anthony zdobył swój pierwszy w karierze triple-double z 31 punktami, 10 zbiórkami i 10 asystami, w przegranym 113-108 meczu z Phoenix Suns. Anthony początkowo miał nie zagrać w meczu All-Star, lecz po kontuzjach Yao Minga i Carlosa Boozera, komisarz NBA David Stern zdecydował dowołać Anthony’ego jako zmiennika razem z Joshem Howardem. Anthony zdobył 20 punktów i 9 zbiórek w swoim debiucie w All-Star. Był pierwszym zawodnikiem Denver w All-Star od 2001, kiedy to zagrał Antonio McDyess.
Anthony trzykrotnie uzyskiwał tytuł gracza tygodnia (od 20 do 26 listopada, od 2 listopada do 3 grudnia i od 5 do 11 lutego). Zakończył sezon jako drugi najlepszy strzelec (wyprzedził go jedynie Kobe Bryant). Miał średnia 28,9 punktu na mecz, oraz 6 zbiórek, 3,8 asysty, 1,2 przechwytu. Został wybrany do All-NBA Third Team drugi rok w rzędu wraz z Dwyane’em Wade’em z Miami Heat, Chauncey Billupsem z Detroit Pistons, Kevinem Garnettem z Minnesota Timberwolves i Dwightem Howardem z Orlando Magic. Po raz drugi w ciągu trzech lat, Anthony i Nuggets trafili w pierwszej rundzie play off, na San Antonio Spurs. Historia powtórzyła się z 2005, gdzie to Denver wygrali pierwszy mecz, lecz przegrali cztery następne odpadając z play-off. W serii przeciwko Spurs, Anthony średnio rzucał 26,8 punktów, miał 8,6 zbiórek, 1,2 asysty i 1 przechwyt.
Sezon 2007/2008 24 stycznia 2008, Anthony został wybrany po raz drugi z rzędu do meczu gwiazd. W głosowaniu kibiców zdobył pierwsze miejsce wśród skrzydłowych konferencji zachodniej (1 723 701 głosów), a drugie pośród wszystkich zawodników bez podziału na konferencje (pierwszy był Kobe Bryant z ilością 2 004 940 głosów).
8 lutego Anthony zdobył 49 punktów w wygranym 111-100 meczu z Washington Wizards. Miał w tym meczu skuteczność rzutów z gry na poziomie 76.0%. Trafił 19 rzutów na 25 prób, co było drugim najlepszym wynikiem w ciągu poprzedzających 13 lat wśród zawodników którzy oddali 25 lub więcej rzutów - pierwszy tego dokonał Kobe Bryant, który osiągnął skuteczność wynoszącą 76,9% (20 celnych na 26 prób w zwycięskim meczu 99-94 nad Houston Rockets, 21 grudnia 2000).
27 marca w wygranym pojedynku z Dallas Mavericks, Anthony przekroczył liczbę 9000 rzuconych punktów. Zagrał w 77 grach w sezonie regularnym, kończąc jako czwarty najlepszy strzelec ligi ze średnią 25,7 punktu na mecz, osiągnął także wynik 7,4 zbiorki na mecz, 1,3 przechwytu, miał 0,5 bloku na mecz, oraz średnio 3,4 asysty na mecz, co było jego drugim najlepszym wynikiem w karierze.
Denver Nuggets zakończyli sezon 2007/2008 z bilansem 50 zwycięstw i 32 porażek (był to trzeci najlepszy wynik w historii Denver od czasu przyłączenia się klubu do NBA w 1976). Był to sezon, w którym po raz pierwszy od 1987/88 Nuggets zdołali zakończyć sezon z najmniej 50 zwycięstwami. Drużyna Carmelo uplasowała się na 8. miejscu w Western Conference. W play-offs w 2008 Denver po raz kolejny nie mieli szczęścia co do swojego pierwszego przeciwnika w pierwszej rundzie. Trafili na corocznego faworyta do sukcesu Los Angeles Lakers (z bilansem 57-25). Denver nie zdołali wygrać ani jednego meczu, przegrywając rywalizację 4-0. W tej serii Anthony zdobywał średnio 22,5 punktu, 9,5 zbiórki (najlepszy wynik w karierze zawodnika), 2 asysty oraz 0,5 przechwytu.
Sezon 2008/2009 Sezon 2008/2009 rozpoczął się od wymiany Allena Iversona na Chauncey Billupsa z Detroit Pistons. W dniu 10 grudnia 2008 w wygranym 116-105 meczu z Minnesota Timberwolves, Anthony wyrównał rekord George’a Gervina w ilości punktów rzuconych w jednej kwarcie, zdobywając 33 w trzeciej odsłonie meczu. Mecz zakończył z wynikiem 45 punktów, 11 zbiórek, 3 asyst i 4 przechwytów. 5 stycznia 2009 Anthony złamał kość w dłoni w meczu z Indiana Pacers. Uraz był na tyle poważny, że zawodnik musiał poddać się operacji. Jego powrót był szacowany za trzy, cztery tygodnie. Wrócił 30 stycznia 2009 na mecz z Charlotte Bobcats, w którym zdobył 19 punktów.