Roman Witkiewicz (ur. 1886 w Stanisławowie, zm. 3/4 lipca 1941 we Lwowie) – polski inżynier mechanik, profesor Politechniki Lwowskiej.
Życiorys Absolwent Politechniki Lwowskiej. W 1915 roku obronił pracę doktorską (Spalanie izobaryczne w motorze gazowym), w 1917 roku habilitował się, a w 1921 roku objął kierownictwo Katedry Pomiarów Maszynowych. Dzięki jego inicjatywie rozpoczęto budowę Laboratorium Maszynowego, które zostało ukończone w 1925 roku. W 1922 roku został profesorem nadzwyczajnym, a w 1930 roku – profesorem zwyczajnym Politechniki Lwowskiej. Był członkiem czynnym Akademii Nauk Technicznych, autorem szeregu prac naukowych (m.in. Tarcie układu korbowego a działalność mechaniczna, Elastyczność kotła a cieplarki, Wytyczne i materiały do projektowania podkarpackich rurociągów gazu ziemnego, Bezkorbowe silniko-sprężarki a napędy pneumatyczne o wielkiej mocy. Organizował kształcenie specjalistów inżynierii chemicznej na Wydziale Mechanicznym PLw, był członkiem Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we LwowieCzasopismo Techniczne. R. 54, 10 sierpnia 1936, Nr 15 s. 266. W okresie sowieckiej okupacji Lwowa nadal prowadził działalność naukową. W sierpniu 1940 roku był gościem Wszechzwiązkowego Komitetu ds. Nauki ZSRR w Moskwie[Dzieje najnowsze: Tom 14, PAN, 1983].. Członek rady miejskiej sowieckiego Lwowa„W grudniowych (15 grudnia 1940) wyborach do rad obwodowych i miejskich ich członkami zostało sporo znanych Polaków. [...] Profesorowie Jakub Parnas, prof. Jan Lenartowicz, prof. Jan Grek, Włodzimierz Krukowski, prof. Stefan Banach, prof. Stefan Rudniański, prof. Stanisław Mazur, prof. Roman Witkiewicz, prof. Stanisław Pilat, prof. Kasper Weigel, Alfred Trawiński, [w:] Eugeniusz Duraczyński, Polska 1939-1945: dzieje polityczne, 1999]..
Po zajęciu Lwowa przez Wehrmacht aresztowany przez Einsatzgruppe zur besonderen Verwendung pod dowództwem Brigadeführera dr Karla Eberharda Schöngartha w nocy z 3 na 4 lipca 1941 roku, został tej samej nocy, bez sądu, rozstrzelany w grupie 25 polskich profesorów na Wzgórzach Wuleckich.
Do jego uczniów, którzy po II wojnie światowej zostali profesorami należą: Jan Bosch, Stanisław Chrzanowski, Stanisław Ochęduszko, Witold Około-Kułak, Witold Rosner, Fryderyk Staub, Stanisław Steindel, Kazimierz Sulima-Szawłowski, Zbigniew Wernicki, Wiktor Wiśniowski, Eliasz Zielski i Zdzisław Ziółkowski.
Przypisy
Bibliografia Zygmunt Albert Kaźń profesorów lwowskich – lipiec 1941 / studia oraz relacje i dokumenty zebrane i oprac. przez Zygmunta Alberta Wrocław 1989, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, wersja elektroniczna
Linki zewnętrzne Publikacje Romana Witkiewicza w bibliotece Polona
Kategoria:Polscy inżynierowie mechanicy Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Lwowskiej Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie Kategoria:Polscy współpracownicy radzieckich władz okupacyjnych 1939–1941 Kategoria:Ofiary mordu profesorów lwowskich 1941 Kategoria:Ludzie urodzeni w Stanisławowie Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1941