thumb thumb|Wręczenie sztandaru 6 Siczowej Dywizji Strzelców. Symon Petlura, gen. Wołodymyr Salski, gen. Antoni Listowski, Berdyczów 21 kwietnia 1920 thumb|Symon Petlura w otoczeniu oficerów ukraińskich i polskich przyjmuje defiladę 6 Siczowej Dywizji Strzelców pod pomnikiem Bohdana Chmielnickiego w Kijowie, 23 maja 1920. 6 Siczowa Dywizja Strzelców () – dywizja Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej, działająca operacyjnie w składzie 3 Armii Wojska Polskiego, uczestnicząca w wyprawie kijowskiej w 1920 roku i w dalszych działaniach przeciw Armii Czerwonej, w tym w bitwie pod Komarowem.
Formowanie i walki Dywizja ta była początkowo formowana w Łańcucie, a następnie w twierdzy w Brześciu nad Bugiem. W późniejszym czasie otrzymała nazwę „6 Dywizji Siczowej”, a znajdowała się pod komendą podpułkownika Marka Bezruczki. 22 kwietnia została podporządkowana 3 Armii Wojska Polskiego i otrzymała rozkaz wymarszu na front. Liczyła wówczas ponad 2 tysiące żołnierzy.
Zdaniem Lecha Wyszczelskiego, w maju 1920 roku 6 Siczowa Dywizja Strzelców była bardzo słabym związkiem taktycznym (...) dysponowała nielicznymi kadrami umożliwiającymi w dalekiej perspektywie osiągnięcie stanu polskiej dywizji. 12 czerwca 1920, stan osobowy 6 dywizji wynosił 225 oficerów i 1720 żołnierzy (z czego 301 niewyszkolonych)Robert Potocki Idea restytucji Ukraińskiej Republiki Ludowej (1920-1939) Wydawnictwo: Instytut Europy Środkowo-Wschodniej , Lublin 1999 ; s.87. tabela, 7 listopada 1920 stan wynosił 407 oficerów i 4143 żołnierzyRobert Potocki Idea restytucji Ukraińskiej Republiki Ludowej (1920-1939) Wydawnictwo: Instytut Europy Środkowo-Wschodniej , Lublin 1999 ; s.107. tabela.
W sierpniu 1920 dywizja broniła Zamościa przed 1 Armią Konną Budionnego. Na froncie pozostała do listopada 1920.
Stan dywizji w lipcu 1920 dowódca – ppłk szt. gen. Marko Bezruczko
szef sztabu – płk szt. gen. Wsewołod Zmijenko sotnia sztabowa sotnia oficerska pluton telegraficzny pluton żandarmerii polowej 16 Brygada Piechoty – ppor. Roman Suszko 46 kureń strzelców – kpt. Grigoriak 47 kureń strzelców – kpt. Stefaniszyn 17 Brygada Piechoty – ppor. Woroniew 49 kureń strzelców – kpt. Wergeler 50 kureń strzelców – kpt. Georgiew 6 pułk kawalerii – ppor. Jaroszewski 1 sotnia konna 2 sotnia konna 3 sotnia konna 6 pułk artylerii polowej – kpt. Protiwieński 16 bateria artylerii polowej 17 bateria artylerii polowej 6 kureń techniczny – kpt. Oleksiejew 1 kompania saperów 2 kompania saperów kompania kolejowa kompania (park) amunicyjna 6 zapasowa brygada strzelców
Żołnierze oddziału Dowództwo jednostkiStopień, imię i nazwiskoOkres pełnienia służbyDowódca dywizjigen. chor. Marko Bezruczko8 II – koniec wojnyZastępca dowódcy dywizjippłk Anatolij BudnyjSzefowie sztabupłk Wsewołod Zmijenko8 II – koniec wojny
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dywizje Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Ukraińskie oddziały wojskowe z okresu wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Wielkie jednostki 3 Armii (II RP) Kategoria:Ukraińskie jednostki piechoty utworzone w 1920 Kategoria:Ukraińskie jednostki piechoty rozwiązane w 1920