Józef Nikodem Starzeński herbu Lis (ok. 1710–1785) – kasztelan gnieźnieński w latach (1763–1781), pisarz ziemski poznański. Został odznaczony Orderem Orła Białego 21 marca 1763 roku.
Brat: Melchiora, Piotra, Łukasza Franciszka Michała i Macieja Maurycego. W 1736 roku poślubił Eufemię Glinkę i miał z nią ośmioro dzieci. Po raz drugi ożenił się z Katarzyną Poklatecką, która urodziła mu dziesięcioro dzieci. Jego synem był Jacek Starzeński.
Był deputatem województwa poznańskiego na Trybunał Główny Koronny w 1753 rokuKolęda warszawska na rok przybyszowy 1753, Warszawa 1753, [b.n.s].
Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 rokuVolumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 527..
Przypisy
Kategoria:Członkowie konfederacji Andrzeja Mokronowskiego 1776 Kategoria:Deputaci świeccy Trybunału Głównego Koronnego (województwo poznańskie) Kategoria:Kasztelanowie gnieźnieńscy (województwo gnieźnieńskie) Kategoria:Kasztelanowie gnieźnieńscy (województwo kaliskie) Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Augusta III Sasa Kategoria:Senatorowie za panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego Kategoria:Pisarze ziemscy poznańscy Józef Nikodem Starzeński Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1710 Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1785