Maria Boleyn (ur. ok. 1499, zm. 19 lipca 1543) – angielska arystokratka, siostra królowej Anny Boleyn.
Pochodzenie Maria urodziła się jako starsza córka Tomasza Boleyna i Elżbiety Howard. Jej rodzice pobrali się najprawdopodobniej w 1498. Matka Marii była córką Thomasa Howarda, 2 księcia Norfolk oraz należała do dam dworu Katarzyny Aragońskiej. Tomasz Boleyn był początkującym dyplomatą, który dzięki małżeństwu wżenił się w arystokratyczną rodzinę Howardów i dzięki temu jego kariera dworska nabrała rozpędu.
Maria miała kilkoro rodzeństwa, lecz tylko siostra Anna i brat George przeżyli dzieciństwo.
Portret Portret kobiety z XVI wieku, tradycyjnie utożsamiany z Marią Boleyn, nie znajduje potwierdzenia w żadnych źródłach historycznych. Nie istnieje żaden znany portret, którego identyfikację jako wizerunku Marii Boleyn można uznać za potwierdzoną. Niektórzy badacze epoki Tudorów twierdzą, że portret uznawany za wizerunek Marii Boleyn może przedstawiać Frances Brandon.
Pobyt we Francji Dzieciństwo spędziła w ojczyźnie, ale w 1514 (kiedy miała ok. 15 lat) została wysłana za granicę. Wraz z siostrą została damą dworu Marii Tudor, która 9 października 1514 została trzecią żoną króla Francji Ludwika XII. Po 3 miesiącach królowa owdowiała i powróciła do Anglii wraz ze swym orszakiem w kwietniu 1515. Obu siostrom Boleyn pozwolono zostać na służbie u następnej królowej Klaudii Walezjuszki, chociaż nie ma pewności co do Marii.
Maria prawdopodobnie była kochanką nowego króla Franciszka I. Z tego względu na dworze królewskim w Paryżu nie miała dobrej opinii.
Powrót do Anglii Ślub Po powrocie do ojczyzny (prawdopodobnie w 1519) została dwórką królowej Katarzyny Aragońskiej. W lutym 1520 poślubiła Williama Careya (prawnuka Edmunda Beauforta, księcia Somerset), członka prywatnej świty króla Henryka VIII, który był gościem na ich ślubie. Pół roku po ślubie wraz z mężem i rodzicami wzięła udział w spotkaniu na tzw. Polu Złotogłowia, który był wielkim wydarzeniem mającym na celu wzmocnienie przyjaźni pomiędzy Anglią a Francją.
Romans z królem 1 marca 1522 wraz z księżną Suffolk Marią, swoją siostrą Anną i przyszłą szwagierką Jane Maria wzięła udział w Chateau Vert, widowisku urządzonym w York Place na cześć sojuszu z cesarzem Karolem V, siostrzeńcem królowej Katarzyny. Maria wcieliła się w rolę Dobroci/Życzliwości, natomiast Anna grała Wytrwałość.
Nie wiadomo, kiedy dokładnie rozpoczął się romans Marii z królem, nastąpiło to prawdopodobnie już po jej ślubie z Williamem. Trwał prawdopodobnie do 1525, gdyż w latach 1522–1525 mąż Marii otrzymywał sporo wsparcia finansowego ze strony króla. W 1525 ojciec Marii otrzymał tytuł wicehrabiego Rochford. W 1526 Henryk VIII zakochał się w siostrze Marii Annie, która 4 lata wcześniej wróciła z Francji.
Maria, będąc w związku małżeńskim z Williamem Carey, urodziła 2 dzieci: Henryk Carey, pierwszy baron Hunsdon (1525/1526–1596), Katarzyna Carey (ok. 1524/1529–1568), dwórka Anny z Kleve i Katarzyny Howard oraz swojej kuzynki Elżbiety I, żona purytanina sir Franciszka Knollysa. Nie ma dowodów na to, iż biologicznym ojcem dzieci Marii był Henryk VIII – nigdy nie zostały przez niego oficjalnie uznane oraz nosiły nazwisko Carey. Biograf Anny Boleyn, Eric Ives wysuwa tezę, że tuż po zakończeniu romansu z królem Maria wróciła do męża czego efektem były szybkie narodziny dwojga dzieci.
Siostra królowej Henryk VIII w sierpniu 1527 zwrócił się do papieża o dyspensę, która zezwoli mu na następny ślub. Król pragnął poślubić Annę, młodszą siostrę Marii, więc szkic dyspensy zawierał zezwolenie na małżeństwo nawet wtedy, gdy króla i potencjalną nową żonę łączył „pierwszy stopień pokrewieństwa” (chodziło o romans Henryka VIII i Marii).
W 1528 Maria została wdową; William Carey zmarł na angielskie poty.
W październiku 1532 w Calais brała udział w przedstawieniu przed królem Franciszkiem I, które stanowiło oficjalne zaprezentowanie Anny Boleyn jako przyszłej królowej Anglii i małżonki Henryka VIII.
Ostatecznie dopiero w 1533 Anna poślubiła króla i została koronowana.
W 1534 Maria wyszła za mąż ponownie, bez zgody swojej rodziny. Jej wybrankiem był William Stafford. Ich ślub był tajemnicą, ponieważ pan młody był niższy urodzeniem i kiedy rodzina Marii odkryła prawdę, parę wypędzono z dworu królewskiego (Anny Boleyn). Historycy podejrzewają, że drugie małżeństwo zawarte zostało na skutek prawdziwej miłości pary młodej. Para miała dwoje dzieci, które najprawdopodobniej nie przeżyły dzieciństwa.
Ostatnie lata życia i śmierć Siostra i brat Marii zostali straceni za zdradę w maju 1536. Po ich śmierci Tomasz Boleyn pozwolił Marii mieszkać w posiadłości w Rochford, którą odziedziczyła w 1539. W tym samym roku Maria wraz z mężem uczestniczyła w eskorcie Anny Kliwijskiej, czwartej żony Henryka VIII, podczas jej podróży z Calais do Dover. Zamek w Hever, w którym Maria spędziła dzieciństwo, został przez nią sprzedany królestwu i w połowie 1540 z polecenia króla stał się własnością Anny Kliwijskiej. Inna wersja podaje, że Maria Boleyn nie odziedziczyła zamku, ponieważ w wyniku wydarzeń z 1536 (egzekucja rodzeństwa) przeszedł na własność Korony po śmierci Tomasza Boleyna, który zachował prawo jedynie do mieszkania w nim do końca życia.
Maria zmarła 19 lipca 1543; prawdopodobnie w Rochford. Wdowiec po niej poślubił wnuczkę Małgorzaty Pole Dorothy Stafford.
Dzieci Marii i Williama Careya były znaczącymi postaciami na dworze swojej kuzynki królowej Elżbiety I.
Zobacz też kochanki władców Francji
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kochanki władców Francji Kategoria:Kochanki władców Anglii Kategoria:Angielska szlachta Kategoria:Urodzeni w XV wieku Kategoria:Zmarli w 1543