Marko Danyłowycz Bezruczko, ukr. Марко Данилович Безручко (ur. w TokmakuМарко Безручко. Військовий діяч, генерал-хорунжий Армії УНР, zm. 10 lutego 1944 w Warszawie) – generał chorąży Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej.
Życiorys W 1908 ukończył Odeską Szkołę Wojskową i został wcielony do 106 ufijskiego pułku piechoty w Wilnie. W 1912 podjął studia w Nikołajewskiej Akademii Wojskowej w Petersburgu, którą ukończył w 1914. W 1918 jako oficer Sztabu Generalnego kierował I Oddziałem Armii URL. W 1919 szef sztabu Samodzielnego Korpusu Strzelców Siczowych. W wojnie polsko-bolszewickiej w stopniu pułkownika, dowódca 6 Siczowej Dywizji Strzelców Armii URL. 7 maja 1920 dowodzona przez niego 6 dywizja, wraz z wojskami polskimi zajęła Kijów. Dowodził obroną Zamościa przed Armią Czerwoną, uczestniczył w rozbiciu Armii Konnej Budionnego w bitwie pod Komarowem. 5 października 1920 awansowany do stopnia generała chorążego Armii URL. W 1921–1924 członek Wyższej Rady Wojennej URL.
W 1921 był ukraińskim komendantem Obozu Internowania nr 6 w Aleksandrowie KujawskimA. Bieroza, Kozacki Kurhan w Aleksandrowie Kujawskim, "Polski Żołnierz Prawosławny", nr 3 (65), lipiec-sierpień-wrzesień 2010, ISSN 1233-7587, s.9.
W latach 30. był przewodniczącym Ukraińskiego Towarzystwa Wojskowo-Historycznego w Warszawie. Pochowany na cmentarzu prawosławnym na warszawskiej Woli.
Upamiętnienie Od 2018 jest patronem ronda na wrocławskich Stabłowicach.
Od 2020 jest patronem skweru na warszawskiej Woli, niedaleko miejsca pochówku oraz w Koszalinie i Gdańsku.
Jego imieniem jest nazwana 110 samodzielna brygada zmechanizowana Sił Zbrojnych Ukrainy, która odpiera ataki rosyjskiej armii w Awdijiwce w obwodzie donieckim.
Przypisy
Bibliografia Марко Безручко w: Енциклопедія історії України: Т. 1. Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. - Київ 2003, Wyd. «Наукова думка». Robert Potocki, Idea restytucji Ukraińskiej Republiki Ludowej (1920–1939), Instytut Europy Środkowo-Wschodniej, Lublin 1999; , rozdziały książki dotyczące wojny 1920 i planów strategicznych tworzenia armii URL w latach trzydziestych: Waldemar Bałda, Generał Marko Bezruczko. Symbol polsko-ukraińskiego braterstwa broni
Kategoria:Absolwenci Imperatorskiej Nikołajewskiej Akademii Wojskowej Kategoria:Generałowie Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Żołnierze Strzelców Siczowych Kategoria:Obrońcy Zamościa (1920) Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Komarowem (1920) Kategoria:Uczestnicy wyprawy kijowskiej (1920) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (Ukraińska Republika Ludowa) Kategoria:Ukraińscy oficerowie kontraktowi WP Kategoria:Ukraińcy w Polsce Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Symona Petlury Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Bronią Złotą Kategoria:Pochowani na cmentarzu prawosławnym na Woli Kategoria:Ludzie urodzeni w Tokmaku (Ukraina) Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1944