Wieża Idei Dżucze, zwana też Płomieniem Idei Dżucze (kor. 주체사상탑) – pomnik znajdujący się w Pjongjangu w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej. Usytuowana jest na południowym brzegu rzeki Taedong-gang, naprzeciw Placu Kim Ir Sena, położonego po drugiej stronie rzeki. Powstała w 1982, aby upamiętnić 70. rocznicę urodzin Kim Ir Sena. Ceremonia odsłonięcia odbyła się 15 kwietnia 1982, w dniu jego 70. urodzin. Pomysł wzniesienia monumentu oficjalnie przypisuje się Kim Dzong Ilowi, jednak relacje byłych północnokoreańskich urzędników podają w wątpliwość tę tezę. Nazwa wieży pochodzi od Idei Dżucze, doktryny politycznej sformułowanej przez Kim Ir Sena, łączącej elementy autarkii, izolacjonizmu, marksizmu-leninizmu i koreańskiego tradycjonalizmu.
170-metrowa konstrukcja, której kompozycja przedstawia płonący znicz, składa się z wysokiej na 150 m czworobocznej, zwężającej się ku górze iglicy, zbudowanej z 25550 granitowych bloków (365x70, po jednym na każdy dzień życia Kim Ir Sena, wyłączając dni dodatkowe lat przestępnych), pokrytej białym kamieniem z siedemdziesięcioma podziałkami, symbolizującymi lata życia przywódcy Korei Północnej. Jest to najwyższa na świecie budowla granitowa. Zwieńczenie stanowi 20-metrowy i ważący 45 ton płomień wykonany z pomalowanego na czerwono metalu (symbolizującego światło, jakie niesie Idea Dżucze). Na wieży znajduje się platforma widokowa.
U podstawy monumentu umieszczono rocznicową tablicę pamiątkową, zawierającą pochwały Kim Ir Sena oraz ideologię Dżucze, a także odniesienia do wolności i dobrobytu w Korei.
Według dostępnych informacji wieżę wzniesiono w ciągu 35 dni, a wykończono w 76 dni. Jest drugim co do wysokości obiektem w mieście, po Hotelu Ryugyŏng.
Przypuszcza się, że projekt w dużym stopniu oparto na Pomniku Waszyngtona, który wieża przewyższa o niecały metr. W architekturze monumentu daje się również zauważyć elementy tradycyjnie koreańskie.
W pobliżu wieży wzniesiono statuę o wysokości 30 m, składającą się z trzech postaci – jednej dzierżącej młot, drugiej trzymającej sierp oraz trzeciej z piórem w dłoni (przedstawiających odpowiednio robotnika, rolnika i „pracującego intelektualistę”, inspirowane radziecką rzeźbą Robotnik i kołchoźnica). Kompozycja i atrybuty postaci nawiązują do symboli znajdujących się na fladze Koreańskiej Partii Pracy.
Wieżę otacza sześć niższych, 10-metrowych pomników, symbolizujących inne aspekty ideologii Kim Ir Sena oraz różnego rodzaju pawilony i fontanny. Nieopodal znajduje się również mur z 82 „tablicami przyjaźni”, przypuszczalnie pochodzącymi od zagranicznych sponsorów. Osoby uznane za szczególnie zasłużone dla budowy monumentu, na przykład wieloletni sojusznik Kim Dzong Ila, Omar Bongo, zostały uhonorowane odrębnymi tablicami umieszczonymi u podnóża wieży.
Uważa się, że wieża i jej okolice stały się popularnym miejscem zarówno wśród mieszkańców Korei Północnej, jak i nielicznych turystów odwiedzających kraj. Według Koreańskiej Centralnej Agencji Prasowej od czasu otwarcia odwiedziło ją ponad dwa miliony osób.
Monument otaczają reflektory służące do oświetlenia konstrukcji w nocy. Mimo występujących w Pjongjang niedoborów energii elektrycznej wieża pozostaje oświetlona jako symbol ideologiczny.
Przypisy
Linki zewnętrzne Asian Historical Architecture Tongil Korea Net
The Independent
Kategoria:Architektura Korei Północnej Kategoria:Pomniki w Pjongjangu Dżucze