thumb|Symboliczny nagrobek Hermana Solnika na cmentarzu żydowskim w Kaliszu Herman (Herszel) Solnik, właściwie Zevi Solnik (ur. 25 lutego 1869 w Błaszkach, zm. 1943 w Warszawie) – żydowski działacz społeczny i polityczny, pisarz, poeta, publicysta, syjonista.
Życiorys Był synem Szmula i Feiwel Bajli. Około 1890 studiował w rabinackim kolegium w Kaliszu. Pierwszy poemat „Jerusalem” Solnik wydrukował w Londynie w „Yedisher Historiker” (Historyku Żydowskim), następnie publikuje artykuły w żydowskich pismach takich jak „Weg” (Droga), „Unzer Leben” (Nasze Życie) i w krakowskiej „Hashavua” (Tydzień).
W 1912 napisał cykl poematów, który wydrukowano w tym samym roku w Warszawie pod tytułem „Himel und Erd” (Niebo i Ziemia). W roku 1925 w Łodzi drukuje zbiór składający się z czterech tomów pod tytułem „Di Yetzige Zeit” (Dzisiejszy czas). Od roku 1922 Zevi już wtedy używający swojego drugiego imienia Herman redaguje „Kaliszer Blat” (Gazeta Kaliska), a od 1927 r. zostaje redaktorem literackim „Kaliszer Leben” (Życie Kaliskie), drukuje tam liczne opowiadania, wiersze, felietony i artykuły krytycznoliterackie. Mieszkając w Kaliszu i będąc jego znaną osobistością nie zapomniał o swoim rodzinnym miasteczku, i z jego inicjatywy zaczęto umieszczać informacje z życia skupisk żydowskich ówczesnego powiatu kaliskiego, a on sam był autorem kilku relacji z Błaszek. W 1931 r. publikuje w Warszawie książkę Fun alten kloister (Ze starego klasztoru), zawierającą legendy i opowiadania związane z Błaszkami i ówczesnym powiatem kaliskim.
Był inicjatorem ruchu syjonistycznego na ziemi kaliskiej. Od 1896 r. Był przewodniczącym Organizacji Syjonistycznej w Kaliszu, a w 1900 r. został delegatem na IV Kongres Syjonistyczny, odbywający się w Londynie. W listopadzie 1919 r. już w niepodległej Polsce, Solnik jako projektodawca legalnej Organizacji Ogólnych Syjonistów podpisał statut związku. Ze względów zdrowotnych odmówił uczestnictwa w ostatnim przedwojennym kongresie syjonistycznym, przeznaczając swe honorarium na rzecz delegacji młodzieży syjonistycznej.
Całą jego bogatą twórczość pochłonęła pożoga II wojny światowej, a sam Solnik jak większość kaliskich Żydów został wygnany ze swego miasta. Przyjechał do Warszawy. Został zamordowany w 1943 r. podczas powstania w getcie warszawskim. Nie wiadomo gdzie znajduje się jego mogiła; już po wojnie na żydowskim cmentarzu w Kaliszu postawiono symboliczny grób upamiętniający postać literata i organizatora syjonizmu kaliskiego.
Bibliografia Pakentreger A., Żydzi w Kaliszu w latach 1918–1939, Warszawa 1988 Marcinkowska H., Zevi Herman Solnik, Wzgórze Anny, Błaszki 1999 Marcinkowska H., Słowa zamiast broni, Calisia nr 3-4, Kalisz 2005. Kozłowska M., Herman Zvi Solnik, Słowik nr 12, Kraków 2007
Linki zewnętrzne
Najwybitniejsi przedstawiciele kaliskiej społeczności żydowskiej na przestrzeni dziejów
Kategoria:Ludzie urodzeni w Błaszkach Kategoria:Ludzie związani z Kaliszem Kategoria:Mieszkańcy getta warszawskiego Kategoria:Ofiary zbrodni niemieckich w czasie powstania w getcie warszawskim 1943 Kategoria:Pisarze jidysz Kategoria:Powstańcy getta warszawskiego Kategoria:Urodzeni w 1869 Kategoria:Zmarli w 1943