Heulandyt – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego kolekcjonera i handlarza minerałów, mieszkającego w Anglii J.H. Heulanda (1778–1856).
Właściwości Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym i słupkowym; narosłe. Tworzy zbliźniaczenia. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, masywnych, blaszkowych, łuseczkowych i promienistych. Jest kruchy, przezroczysty do przeświecającego. Jego odmianą jest klinoptylolit. Posiada szklisty połysk i białą rysę. Łatwo rozpuszcza się w kwasie solnym.
Występowanie Minerał powstaje w wyniku działalności roztworów hydrotermalnych. Występuje najczęściej w pęcherzach pogazowych i szczelinach skał wulkanicznych (w bazaltach, andezytach, diabazach, melafirach) i metamorficznych, także w druzach pegmatytowych; rzadziej w żyłach kruszconośnych. Spotykany jako produkt rekrystalizacji szkliw i tufów wulkanicznych. Współwystępuje z datolitem, zeolitami (skolecyt, chabazyt, stilbit), apofyllitem, epidotem, pektolitem, kwarcem, kalcytem.
Miejsce występowania Na świecie Islandia, Indie, USA (New Jersey), Austria, Norwegia, Włochy, Szwajcaria, Niemcy, Wielka Brytania, Rumunia, Brazylia.
W Polsce spotykany jest na Dolnym Śląsku w Karkonoszach (Kowary, Szklarska Poręba), w Górach Izerskich na Izerskich Garbach, Rudawach Janowickich, Kotlinie Kłodzkiej, okolicach Wałbrzycha i Strzegomia oraz w Rudnie i Regulicach w Małopolsce. Znaleziony także w Tatrach.
Zastosowanie ma znaczenie naukowe; wzbudza zainteresowanie kolekcjonerów;
Zobacz też zeolit, krzemiany
Przypisy
Bibliografia Leksykon Przyrodniczy – Minerały i kamienie szlachetne, „Horyzont” 2002 r. W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. „Alma – Press” 2003 r. J. Bauer: Przewodnik Skały i minerały, Wyd. Multico 1997 r.
Linki zewnętrzne Artykuły na portalu WebMineral: Heulandyt-(Ca), Heulandyt-(Sr), Heulandyt-(K), Heulandyt-(Na), Heulandyt-(Ba).
Kategoria:Zeolity