Stefan Bidziński herbu Janina (ur. ok. 1630, zm. 1 lutego 1704Krzysztof Chłapowski: Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe. Warszawa: Bellerive-sur-Allier, 2017, s. 101.) – wojewoda sandomierski od 1697 roku, kasztelan sandomierski w latach 1685–1697, strażnik wielki koronny w latach 1668–1696, podstoli sandomierski w 1659 roku, pułkownik, skalski, starosta żarnowiecki w 1676 rokuKrzysztof Chłapowski: Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795. Materiały źródłowe. Warszawa: Bellerive-sur-Allier 2017, s. 100..
Życiorys Syn Jana i Zuzanny z Chyckich.
Uczył się w gimnazjum kalwińskim w Bełżycach w 1640 roku. Pochodził z Bidzin, był ich dziedzicem. 3 października 1655, podczas bitwy pod Wojniczem, uratował życie hetmanowi Stanisławowi Lanckorońskiemu. W 1662 r. jako porucznik dowodził niewielkim oddziałem, mającym ochraniać żywiecczyznę przed rabunkami, jakich dopuszczali się nieopłacani żołnierze tzw. „Związku Święconego”. Został jednak wkrótce stamtąd odwołany uniwersałem królewskim, jako że sam postępował gorzej od „Związkowych” i „...dosyć szkody i uciemiężenia w poddanych uczynił”Komoniecki Andrzej: Chronografia albo dziejopis żywiecki / oprac. Grodziski Stanisław, Dwornicka Irena. Żywiec: wyd. Towarzystwo Miłośników Ziemi Żywieckiej, 1987, s. 206.. W 1664 roku podczas wojny z carem, wyprawił się aż pod Moskwę. W roku 1668 został strażnikiem wielkim koronnym oraz pułkownikiem. Potem walczył z Turkami. Ceniono go wysoko i powierzano mu najtrudniejsze zadania. W 1671 brał udział w bitwie pod Kalnikiem i bitwie pod Bracławiem.
Elektor Jana III Sobieskiego z województwa sandomierskiego w 1674 rokuVolumina Legum. T. V. Petersburg, 1860, s. 150.. Był jednym z najbliższych współpracowników Jana III Sobieskiego. W swych mowach sejmowych zagrzewał do starcia zbrojnego z paraliżującą rządy (liberum veto), a nawet działania zbrojne (Święta Liga), opozycją.
Wziął udział w wyprawie na czambuły tatarskie, podczas której w zwycięskiej bitwie pod Komarnem dowodził jedną z dwóch grup wojsk hetmana Sobieskiego. W bitwie pod Chocimiem spadł z koniem z naddniestrzańskiej skarpy, lecz przeżył. Poseł na sejm koronacyjny 1676 rokuKrystyn Matwijowski, Pierwsze sejmy z czasów Jana III Sobieskiego, Wrocław 1976, s. 247.. Poseł sejmiku opatowsakiego na sejm 1677 rokuRobert Kołodziej, Ostatni wolności naszej klejnot. Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana III Sobieskiego, Poznań 2014, s. 587.. Był posłem na sejm 1678/1679 rokuVolumina Legum. T. V. Petersburg, 1860, s. 268..
Na wyprawę wiedeńską wystawił chorągiew pancerną i wołoską oraz regiment dragonii. Pod Parkanami wdał się w niefortunną, przegraną bitwę. Był kandydatem na urząd hetmana. W 1685 r. otrzymał urząd kasztelana sandomierskiego, a w 1697 r. otrzymał urząd wojewody sandomierskiego.
Poseł sejmiku województwa sandomierskiego na sejm konwokacyjny 1696 rokuEwa Gąsior, Sejm konwokacyjny po śmierci Jana III Sobieskiego, Warszawa 2017, s. 98.. Był elektorem Augusta II Mocnego w 1697 roku z województwa sandomierskiegoSuffragia województw i ziem koronnych i W. X. Litewskiego zgodnie na [...] Augusta II obranego króla polskiego [...] dnia 27 VI i przy poparciu wolnej elekcjej jego [...], s. 7..
Cieszył się powszechnym szacunkiem. Ofiarował 100 000 zł na wykup jeńców z niewoli. Ufundował szpital oraz klasztor reformatów w Pińczowie. Po konwersji z kalwinizmu na katolicyzm stał się jego gorliwym wyznawcą, zwalczając swoich dawnych współwyznawców. Był towarzyszem broni i przyjacielem Wespazjana Kochowskiego.
Był właścicielem Bidzin w powiecie sandomierskim i Januszowic w powiecie wiślickimZofia Trawicka, Życie polityczne szlachty województwa sandomierskiego w drugiej połowie XVII w. [w:] Między monarchą a demokracją. Studia z dziejów Polski XV–XVIII wieku / red. A. Sucheni-Grabowska, A. Żaryn. Warszawa, 1994, s. 314..
Zobacz też Chorągiew pancerna koronna Stefana Bidzińskiego Regiment dragonii koronnej Stefana Bidzińskiego
Przypisy
Literatura dodatkowa Adam Boniecki: Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. Cz. 1. T. 1. Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda S[yn]ów), 1899, s. 198. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, .
Linki zewnętrzne Stefan Bidziński z Bidzin h. Janina (ID: 1.806.113)
Stefan Kategoria:Elektorzy Augusta II Mocnego Kategoria:Elektorzy Jana III Sobieskiego Kategoria:Elektorzy władców Polski (województwo sandomierskie) Kategoria:Fundatorzy obiektów sakralnych I Rzeczypospolitej Kategoria:Kasztelanowie sandomierscy (I Rzeczpospolita) Kategoria:Podstolowie sandomierscy Kategoria:Posłowie na sejm koronacyjny 1676 Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1677 Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1678/1679 Kategoria:Posłowie na sejm konwokacyjny 1696 Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo sandomierskie) Kategoria:Pułkownicy I Rzeczypospolitej Kategoria:Rotmistrzowie jazdy wołoskiej Kategoria:Rotmistrzowie chorągwi pancernych Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Augusta II Mocnego Kategoria:Starostowie skalscy Kategoria:Starostowie żarnowieccy Kategoria:Strażnicy wielcy koronni Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1654–1667 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-szwedzkiej 1655–1660 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-tureckiej 1672–1676 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-tureckiej 1683–1699 (strona polska) Kategoria:Urodzeni w XVII wieku Kategoria:Wojewodowie sandomierscy (I Rzeczpospolita) Kategoria:Zmarli w 1704