thumb|240px|Od lewej do prawej: Zbigniew Rogowski, Mel Brooks i Yola Czaderska-Hayek w Hollywood Zbigniew Karol Rogowski (ur. 15 lipca 1923 w Krakowie, zm. 14 lipca 2007 w Sopocie) – polski dziennikarz, publicysta, aktor epizodyczny i krytyk filmowy.
mały|Zbigniew K. Rogowski w latach '60.
Życiorys Pochodził z zamożnej rodziny krakowskiej, która była właścicielem dwóch kamienic przy ulicy Kazimierza Wielkiego 40. Ojciec posiadał znaczną kolekcję malarstwa młodopolskich mistrzów. Rodzina w latach 1946-1947 udzieliła pomocy Mieczysławowi Dąbrowskiemu – sekretarzowi premiera Stanisława Mikołajczyka, za co była prześladowana przez Urząd Bezpieczeństwa. W trakcie okupacji niemieckiej Rogowscy wspierali Polaków żydowskiego pochodzenia, czasowo mieszkając w dzielnicy Kazimierz.
Zbigniew studiował na Uniwersytecie Karola w Pradze i Uniwersytecie Warszawskim.
Był współtwórcą krakowskiego „Przekroju”, a także jego korespondentem w Hollywood. Publikował w warszawskich i krakowskich gazetach, m.in. w „Expressie Wieczornym” i „Stolicy”. Ostatnimi laty współpracował z warszawskim tygodnikiem „Nasza Polska”, w którym publikował teksty-korespondencje z Hollywood. Na łamach tygodnika był inicjatorem akcji mających doprowadzić do przywrócenia polskiej świadomości historycznej osoby gen. Władysława Andersa, m.in. powołania przez Senat RP Roku Andersa, a także nadania ulicom w Warszawie i Krakowie imienia generała. Dzięki jego inicjatywie w Suchej Beskidzkiej wmurowano tablicę, a także nadano ulicy nazwę Billy’ego Wildera, który tam się urodził.
Był również autorem wywiadów z ludźmi Solidarności, m.in. z Anną Walentynowicz. Jego teksty można było także czytać w amerykańskiej prasie polonijnej, m.in. w „Dzienniku Związkowym”. W latach 60. XX w. wystąpił w kilku filmach fabularnych jako aktor.
Zmarł w Sopocie, pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera Ha-płn-po lewej Kisielewskiego).
Publikacje 8 Wyścig Pokoju Praha-Berlin-Warszawa, Poznań 1955 Na skoczniach Polski i świata : kartki pamiętnika, Kraków 1955 Między linami ringu : wspomnienia, Warszawa 1956 Jarmark sportowych emocji, Warszawa 1957 Historia ostatniej sekundy, Warszawa 1959 Hula-hoop w 12 lekcjach / Jan Rutkowski, Warszawa 1959 Od palanta do belcanta : wspomnienia / Mieczysław Fogg, Warszawa 1971 Dramaty najmocniejszych, Warszawa 1971 Na skoczniach Polski i świata : wspomnienia Stanisława Marusarza, Warszawa 1974 Skok, który uratował mi życie... / Stanisław Marusarz, Warszawa 1974 Oni i Hollywood, Kraków 1982 Rozmowy z najsławniejszymi ludźmi świata, Poznań 1985 Ci z Hollywood, Kraków 1987 Ja, Janko Ryzykant czyli Wspomnienia chicagowskiego impresaria / Jan Wojewódka, Poznań 1988 To jest Hollywood, Kraków 1990 Sam na sam z Hollywood, Warszawa 1994 Dialogi za zamkniętymi drzwiami Hollywood, Katowice 1999
Filmografia Źródło: Scenarzysta 1972 Sentymentalny pan (film dokumentalny) Aktor 1965: Perły i dukaty – recepcjonista w hotelu 1966: Bokser – sprawozdawca z Chicago 1966: Kochajmy syrenki – brydżysta 1969: Jak rozpętałem drugą wojnę światową (cz. 2: Za Bronią) – radiotelegrafista (nie występuje w napisach)
Nagrody Nagroda Ministra Kultury i Sztuki na V Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Opolu (1969)
Przypisy
Linki zewnętrzne Zbigniew Karol Rogowski w serwisie Lubimyczytać.pl
Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy dziennikarze kulturalni Kategoria:Polscy krytycy filmowi Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2007