Proteza ( prósthesis „dodatek; uzupełnienie”, od prós „przy, ku, do” + thésis „postawienie”) – proces fonetyczny polegający na pojawieniu się etymologicznie nieuzasadnionej głoski lub grupy głosek w nagłosie (na początku wyrazu). Np. w gwarach polskich harak hameryka (preaspiracja), Jagata, janioł (prejotacja), łowies (prelabializacja), w języku czeskim: voko (literackie: oko), vono (ono), vokno (okno), w języku francuskim l (np. que l’on. Dla języka greckiego, a także późnej łaciny i niektórych innych języków indoeuropejskich charakterystyczna jest natomiast proteza wokaliczna, np. étoile.
Zobacz też epenteza anaptyksa afereza (językoznawstwo)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Procesy fonetyczne