thumb|Migracje Swebów Swebowie, Swewowie () – związek plemion Germanów, w skład którego wchodzili: , LongobardowieEncyklopedia Brittanica (internetowa): Lombard [dostęp 2023-05-13], Markomanowie, Kwadowie i HermundurowieEncyklopedia Brittanica (internetowa): Suebi [dostęp 2023-05-13]. Mógł zostać utworzony przez Ariowista w związku z jego wyprawą do Galii na pomoc Sekwanom.
Historia Swebami określano wiele ludów germańskich, wg Tacyta zamieszkiwali oni większą część Germanii i są prócz tego na odrębne szczepy według specjalnych nazw podzieleniMarcin Pawlak, Konflikty Rzymian z barbarzyńcami nad Renem w latach 365-425 [w:] Stanisław Turlej (pod red.), Barbarzyńcy u bram imperium, Kraków 2010, s.80. Plemiona związku Swebów zamieszkiwały tereny położone nad środkową Łabą.
Według 38. rozdziału Germanii Tacyta z lat po 98 r. n.e. wszystkie plemiona nadłabskie i wschodniogermańskie na południe od Mare Suebicum (Morza Bałtyckiego) między Łabą a Wisłą (od Dunaju do Morza Bałtyckiego) należały do związku plemiennego Swebów. Zaliczał on do nich Semnonów, Longobardów, Reudignich, Awionów, Anglikanów, Warynów, Suardonów, Nuitonów, Hermundurów, Naristów, Markomanów , Kwadów, Marsignów, Burów i Lugiów. Uważał Hermundurów za „najpierwszych”, Semnonów za „najszlachetniejszych, najbardziej szanowanych i najstarszych”, a Longobardów za najodważniejszych spośród ludów Swebów. W 60 roku p.n.e. przekroczyli Ren i pod wodzą Ariowista weszli do Galii, gdzie w 58 p.n.e. zostali pokonani przez Cezara. Wywędrowawszy do Czech włączeni zostali do państwa Marboda (I w.). Między I a IV wiekiem n.e. stanowili zagrożenie dla Rzymu nad środkowym Dunajem, niejednokrotnie przełamując granice cesarstwa. W czasie wędrówki ludów w latach 405-406 n.e. Swebowie zostali zmuszeni do opuszczenia Niziny Panońskiej przez Hunów. W noc sylwestrową 406 roku przekroczyli zamarznięty Ren w pobliżu Moguncji razem z Wandalami i Alanami. Wraz z nimi pustoszyli przez trzy lata Galię, by w 409 roku wkroczyć do Hiszpanii.
Osiedli w północno-zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego tworząc Królestwo Swebów na obszarze dzisiejszej Galicji. Przyjęli chrzest w 466 roku w obrządku ariańskim, a w roku 550 w katolickim. Zostali podbici przez Wizygotów w 585.
Królowie Swebów w Hiszpanii thumb|Państwo Swebów (kolor jasnozielony) na mapie Hiszpanii w połowie VI wieku Hermeryk (co najmniej 409-438) Rechila (438-448) Rechiar (448-456) Aiulf (456-457), wizygocki namiestnik z nadania Teodoryka II Framta (457), tylko tereny w dolinie rzeki Duero Maldras (456-460), po śmierci Framty włada całym krajem Frumar (460-464), dolina rzeki Tamego Rechimund (460-co najmniej 468), na północy, od 464 cały kraj okres ciemny (ok. 468-ok. 550) Chararyk (ok. 550-559) Teudemir (561/66-569) Miro (569-583) Eboryk (583/84) Audeka (583/84-585)
Zobacz też Swionowie Svealand Szwabowie Historia Hiszpanii
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Germanie Kategoria:Starożytne ludy