Jerzy Kuberski (ur. 22 marca 1930 w Paschalinie ob. Babice Nowe, zm. 20 września 2007 w Warszawie) – polski pedagog, polityk komunistyczny i dyplomata. Minister oświaty i wychowania (1972–1979), w latach 1980–1982 Minister-kierownik Urzędu do Spraw Wyznań.
Życiorys Syn Wacława i Natalii z domu Żychlińskiej, miał młodszego brata Mariana (ur. 1934). Ukończył studia w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Warszawie oraz w 1960 na Uniwersytecie Warszawskim. W 1977 otrzymał stopień doktora, a w 1980 profesora nadzwyczajnego nauk humanistycznych.
W 1950 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Działał w aparacie partii, wchodził w skład egzekutywy podstawowej organizacji partyjnej w Dyrekcji Okręgowej Szkolenia Zawodowego w Warszawie (1950–1952), następnie do 1954 był sekretarzem komitetu uczelnianego WSP. Członek egzekutywy komitetu dzielnicowego Warszawa-Stare Miasto (1957–1961). Od 1970 do 1972 sekretarz komitetu warszawskiego, a następnie zastępca członka (1971–1975) i członek (1975–1981) Komitetu Centralnego PZPR. Od 1979 do 1980 kierował wydziałem organizacji społecznych, sportu i turystyki KC. Od sierpnia 1981 wchodził w skład Komisji Ideologicznej Komitetu Centralnego PZPRSkład Komisji Komitetu Centralnego PZPR, "Trybuna Ludu", nr 189, 14 sierpnia 1981, s. 3..
W 1954 podjął pracę w szkolnictwie, był dyrektorem studium nauczycielskiego oraz kuratorem okręgu szkolnego Warszawy (1965–1970). Od marca 1972 do lutego 1979 minister oświaty i wychowania w rządzie Piotra Jaroszewicza i kolejnym pod jego przewodnictwem. Od kwietnia 1980 do maja 1982 minister-kierownik Urzędu do Spraw Wyznań w rządzie Edwarda Babiucha, Józefa Pińkowskiego i Wojciecha Jaruzelskiego. Po jego interwencji u prymasa Józefa Glempa mającej miejsce w nocy z 16 na 17 grudnia 1981 roku wstrzymano publikację opracowanego przez hierarchię Kościoła katolickiego komunikatu krytycznego wobec wprowadzenia stanu wojennegoKrzysztof Michalski: Działalność Komisji Wspólnej przedstawicieli Rządu PRL i Episkopatu Polski 1980–1989. IPN Warszawa 2012, s. 106.. Następnie do roku 1989 kierownik zespołu do spraw stałych kontaktów roboczych między rządem Polski a Stolicą Apostolską. Od 1989 do 1990 ambasador PRL/RP w Watykanie – pierwszy po wojnie, od czasu wznowienia polsko-watykańskich stosunków dyplomatycznychWielka Encyklopedia Jana Pawła II, Edipresse Polska, Warszawa 2005, tom XVI, s. 14. .. Wieloletni przewodniczący Międzynarodowego Stowarzyszenia im. Janusza Korczaka. Prezes i wiceprezes Zarządu Głównego Akademickiego Związku Sportowego w latach 1960–1976. W maju 1972 został zastępcą przewodniczącego Rady Głównej Przyjaciół HarcerstwaNowy skłąd RG Przyjaciół Harcerstwa, "Słowo Powszechne", nr 122, 23 maja 1972, s. 2.. W 1974 wybrany w skład Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. W latach 70. był członkiem Rady Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR „Nowe Drogi”„Nowe Drogi” nr 3/1978, s. 2.. Od 1971 był członkiem Obywatelskiego Komitetu Odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie"Biuletyn Zamek", nr 17a, 19 czerwca 1971, s. 5..
W latach 1991–2007 rektor Wyższej Szkoły Hotelarstwa, Gastronomii i Turystyki w Warszawie.
Zmarł dnia 20 września 2007 w Warszawie, pochowany na cmentarzu Leśnym w Laskach.
Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” (1963)Dziennik Urzędowy Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki, nr 1-2, 29 lutego 1964, s. 5. Złota Odznaka ZNP Złota Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” Medal im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego za zasługi w upowszechnianiu kultury świeckiej (nadany przez Towarzystwo Krzewienia Kultury Świeckiej w 1977)70-lecie Ruchu Laickiego, "Argumenty", nr 10, 6 marca 1977, s. 10. Order Piusa IX z Gwiazdą (Stolica Apostolska) Komandoria Orderu Palm Akademickich (Francja) Źródło:.
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991, Warszawa 1991. Biuletyn IPN Kto jest kim w Polsce 1989. Informator biograficzny. Edycja 2, wyd. Interpress, Warszawa 1989, s. 650.
Kategoria:Absolwenci Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ambasadorowie Polski przy Stolicy Apostolskiej Kategoria:Ambasadorowie PRL Kategoria:Członkowie Komitetu Centralnego PZPR Kategoria:Działacze Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej Kategoria:Kierownicy Urzędu do Spraw Wyznań Kategoria:Ministrowie edukacji PRL Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Za Zasługi dla ZHP Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy” Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotą Odznaką ZNP Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Palm Akademickich Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Piusa IX Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Rektorzy uczelni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 2007