Abulcasis, Az-Zahrawi Abu Al-Kasim, znany też jako Habucasis, Albucasis oraz Alsaharavus (ur. 936, zm. 1013) – lekarz arabski, uczeń arabskiej szkoły medycznej, jeden z najważniejszych badaczy muzułmańskich przełomu I i II tysiąclecia.
Życiorys Wykorzystał wiedzę przekazaną m.in. w pracach bizantyjskiego lekarza Pawła z EginyPraca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona, 2005, Wielka Historia Świata, Tom 4, Kształtowanie średniowiecza, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ss. 209, ., przetłumaczonych przez Hunajna ibn Ishaka. Jest wynalazcą wielu metod operacyjnych. Jako jeden z pierwszych próbował dokonać wycięcia tarczycy. Opisał hemofilię.
Był autorem monumentalnego dzieła składającego się z trzydziestu tomów, pierwszego, bogato ilustrowanego, podręcznika medycyny znanego jako (Dzieła zebrane), w którym trzy księgi były poświęcone medycynie operacyjnej i zawierały opisy oraz ryciny ponad 200 narzędzi chirurgicznych. Dzieło to, przetłumaczone na łacinę w XII w. przez Gerarda z Kremony, było przez wiele stuleci podstawowym podręcznikiem medycyny i chirurgii, popularniejszym nawet od prac Galena.
Jego teorie miały długotrwały wpływ na rozwój medycyny i chirurgii w Europie. Szczególnie istotne są opisy zaawansowanych technik operacyjnych, takich jak usuwanie przepukliny, stosowanie sztucznych zębów oraz leczenie ran, powstałych w wyniku broni palnej, cięć i ran kłutych, za pomocą kauteryzacji (przeżegania).
Miał swój udział w rozwoju stomatologii, bowiem już w 1000 roku opisał, w jaki sposób wykonywać zabiegi replantacji wybitych i przemieszczonych zębów.
Przypisy
Kategoria:Arabscy lekarze Kategoria:Chirurdzy Kategoria:Urodzeni w X wieku Kategoria:Zmarli w 1013