thumb|240px|Grób Aliny i Henryka Rossmanów na Starych Powązkach w Warszawie Alina Bronisława Rossman (ur. 26 grudnia 1905 w Warszawie, zm. 13 lutego 1948 tamże) – członek tajnej Organizacji Polskiej, przywódczyni konspiracyjnej organizacji Wiara i Wola, ps. "Maria".
Rodzina Była córką Cezarego Łukaszewicza (1864-1939, inżynier, pracownik Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń Wzajemnych) i Aliny Leontyny z domu Kaznowska. Miała brata Cezarego. W 1927 wyszła za mąż za adwokata Henryka Rossmana, działacza Obozu Wielkiej Polski i przyszłego współzałożyciela Obozu Narodowo-Radykalnego. W 1928 urodziła córkę Alinę Helenę (zamężna Cybulska, zmarła 7 grudnia 2020), a w 1933 syna Krzysztofa (zmarł 31 marca 2011, w 1951 został skazany za działalność antypaństwową na 3 lata więzienia - założył z kolegami w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego Klub WykolejeńcówK. Jóźwik, Alina Bronisława Rossmann (1905-1948), [w:] Słownik biograficzny polskiego obozu narodowego, red. K. Kawęcki, t. 1, Warszawa 2020, s. 271.)J. Mysiakowska-Muszyńska, Alina Rossmanowa [w:] Lista strat działaczy obozu narodowego w latach 1939-1955, red. W.J. Muszyński, J. Mysiakowska-Muszyńska, t. 1, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2010, s. 266.K. Jóźwik, Alina Bronisława Rossmann (1905-1948), [w:] Słownik biograficzny polskiego obozu narodowego, red. K. Kawęcki, t. 1, Warszawa 2020, s. 269..
Wykształcenie i praca zawodowa Uczęszczała do Gimnazjum Anny Jakubowskiej w Warszawie, w którym w 1923 zdała maturę. Następnie zaczęła pracować, udzielała korepetycji, w 1924 ukończyła kurs maszynopisania i stenografii. Władała biegle językiem francuskim i niemieckim. Po śmierci męża w 1937 podjęła pracę w sekretariacie głównego pisma ONR "ABC". W tym czasie została członkiem sekcji kobiecej Organizacji Polskiej, będącej tajną nadbudową polityczną ONR.
II wojna światowa W czasie okupacji niemieckiej w 1940 r. utworzyła kobiecą organizację Orzeł Biały (przemianowaną w 1941 r. na „Wiarą i Wolą“), która podlegała Grupie "Szańca", czyli konspiracyjnej kontynuacji ONR. Współorganizowała jej okręgi: warszawski, kielecki, lubelski, częstochowski i lwowski, którego jednak ostatecznie nie udało się uruchomić.
Okres powojenny i represje Po zakończeniu wojny pozostała w konspiracji. Od sierpnia 1945 współpracowała z ostatnim Komendantem Głównym Narodowych Sił Zbrojnych. 19 marca 1947 została aresztowana przez UB. W połowie czerwca tego roku ciężko zachorowała (nowotwór). 8 września z tego względu uchylono jej areszt tymczasowy i przewieziono do Szpitala Wolskiego, gdzie stale przebywała pod strażą funkcjonariuszy UB. 13 lutego 1948 zmarłaJ. Mysiakowska-Muszyńska, Alina Rossmanowa [w:] Lista strat działaczy obozu narodowego w latach 1939-1955, red. W.J. Muszyński, J. Mysiakowska-Muszyńska, t. 1, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2010, s. 266-267.K. Jóźwik, Alina Bronisława Rossmann (1905-1948), [w:] Słownik biograficzny polskiego obozu narodowego, red. K. Kawęcki, t. 1, Warszawa 2020, s. 270-271..
Przypisy
Bibliografia J. Mysiakowska-Muszyńska, Alina Rossmanowa [w:] Lista strat działaczy obozu narodowego w latach 1939-1955, red. W.J. Muszyński, J. Mysiakowska-Muszyńska, t. 1, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2010, s. 266-267.
Kategoria:Żołnierze i działacze podziemia antykomunistycznego (1944–1956) Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Zmarli w 1948 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie