Bogusław Łubieński herbu Pomian (ur. ok. 1666, zm. 3 sierpnia 1739 w Krakowie) – kasztelan sandomierski w 1728 roku, generał major wojsk koronnych.
Biografia W młodym wieku wstąpił do armii francuskiej, gdzie w służbie królowi Ludwikowi XIV otrzymał stopień majora muszkieterów. Był także dowódcą oddziału pancernego w armii elektora bawarskiego Maksymiliana Emanuela. W służbie saskiej został generałem-majorem, dowódcą wojsk koronnych i dowódcą pułku dragonów polskich. Został także podstolim koronnym.
W 1715 roku otrzymał od Stanisława Morskiego (męża swojej siostry) Zamek w Ojcowie. Od 1721 roku był starostą ojcowskim. W 1728 roku był kasztelanem sandomierskim, a tym samym także senatorem. Był także starostą jadownickim. W 1730 roku został odznaczony Orderem Orła Białego.
Życie prywatne Był żonaty z Teresą Bielińską, marszałkówną wielką koronną.
Przypisy
Kategoria:Generałowie lejtnanci armii koronnej Kategoria:Kasztelanowie sandomierscy (I Rzeczpospolita) Bogusław Łubieński Kategoria:Polacy – oficerowie armii francuskiej Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Podstolowie wielcy koronni Kategoria:Urodzeni w 1666 Kategoria:Zmarli w 1739