Rosiczka przylądkowa (Drosera capensis L.) – gatunek rośliny należący do rodziny rosiczkowatych. Występuje w stanie dzikim w Południowej Afryce w pobliżu Przylądka Dobrej Nadziei. Jako introdukowana i zdziczała została stwierdzona we wschodniej Australii oraz w Kalifornii.
Morfologia thumb|left|Włoski gruczołowe na liściu thumb|left|Kwiat rosiczki przylądkowej Pokrój Drobna roślina o wysokości do 30 cm. Tworzy przyziemną rozetę; u starszych roślin łodyga drewnieje, stąd gatunek zaliczany jest do półkrzewów. Liście Długoogonkowe, równowąskie, o długości do 8–12 cm i szerokości do 5 mm, wierzchołek zaokrąglony. Z wierzchu i na brzegach z włoskami gruczołowymi (często barwy czerwonej). Kwiaty Na długim pędzie kwiatostanowym (do 30 cm) wyrasta kilka do 20 kwiatów barwy różowej o średnicy do 1,5 cm zebranych w pozorne grono. Oś kwiatostanu omszała.
Biologia i ekologia Bylina, roślina owadożerna. Siedlisko: torfowiska, tereny podmokłe. Kwiaty samopylne. Liście wydzielają lepką, przywabiającą ciecz, do której przyklejają się owady. Później liście zwijają się i trawią zdobycz, co dostarcza roślinie związków azotu, w które jest ubogie naturalne środowisko życia rośliny.
Uprawa Opisywana jako łatwa w uprawie, nie wymagająca okresu spoczynku. Wymaga torfowej, małożyznej gleby i słonecznego stanowiska. Najlepiej rośnie w mieszance torfu oraz perlitu lub gruboziarnistego piasku. Rozmnaża się ją przez podział, nasiona lub przez sadzonki korzeniowe. Jest bardzo wrażliwa na zanieczyszczenia znajdujące się w wodzie wodociągowej i z tego względu podlewać ją należy tylko wodą deszczową lub destylowaną. Wymaga stałej wilgotności, przy czym należy ją podlewać poprzez podsiąkanie, ustawiając doniczkę w podstawce z wodą.
Przypisy
Kategoria:Rosiczkowate Kategoria:Rośliny pokojowe Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza