mały|300px|Rafy Maria Theresa, Ernest Legouve, Jupiter i Wachusett na mapie z 1921 roku Maria Theresa – domniemana rafa koralowa na południowym Pacyfiku, na południe od archipelagu Tuamotu (Polinezja Francuska) i na wschód od Nowej Zelandii. Na francuskich mapach oznaczana też jako Tabor. Zaznaczana na wielu mapach, w rzeczywistości nie istnieje.
W tym samym obszarze Pacyfiku były lokowane także inne rafy bądź wysepki, których istnienie nie znajduje potwierdzenia. Należą do nich rafa Ernest Legouvé, Jupiter Reef, Wachusett Reef i Rangitiki Reef. Jeszcze na przełomie XX i XXI w. niektóre wydawnictwa kartograficzne nadal przedstawiały te rafy na swych mapach (np. rafy Maria-Theresa i Ernest Legouve zaznaczone są w Atlasie Encyklopedycznym PWN z 1998i atlasie geograficznym National Geographic z 2005 roku).
Historia Odkrycie rafy Maria Theresa zgłosił 16 listopada 1843 roku wielorybnik Asaph P. Taber, kapitan statku Maria-Theresa , określając jej współrzędne geograficzne: . Próbowano ją odszukać bez powodzenia w 1957 roku.
W roku 1966 w czasopiśmie „CQ Amateur Radio” opublikowano zdjęcia autorstwa Dona Millera, który rzekomo miał dotrzeć na tę rafę i prowadzić z niej transmisję radiową. Udowodniono jednakże, że była to mistyfikacja. Nowozelandzki statek Tui przeszukiwał intensywnie ten region w 1970 roku, okazało się, że głębokość oceanu wynosi tam przeciętnie 5000 m. W 1983 roku określono jej nowe współrzędne, ponad 1000 km na wschód: , lecz i tym razem poszukiwania zakończyły się niepowodzeniem .
W literaturze Wyspa Tabor, oraz leżąca w niewielkiej odległości Wyspa Lincolna, były miejscem akcji dwóch powieści Juliusza Verne’a: Dzieci kapitana Granta oraz Tajemnicza wyspa. Źródłem inspiracji pisarza były doniesienia o odkryciu rafy Maria-Theresa.
Przypisy Egzonimy zalecane przez KSNG:
Kategoria:Jules Verne Kategoria:Legendarne wyspy Kategoria:Wyspy Oceanu Spokojnego