Chrzan japoński, wasabia japońska, wasabi (Eutrema japonicum) – gatunek rośliny z rodziny kapustowatych (Brassicaceae). Rodzimy obszar jego występowania to: Sachalin, Japonia (wyspy Hokkaido, Honsiu, Kiusiu), Korea i Tajwan. Jest uprawiany w Japonii, Korei, Nowej Zelandii i na Tajwanie.
Występowanie Dzikie wasabi rośnie w chłodnych, ocienionych, płytkich strumieniach o bardzo czystej, źródlanej wodzie, wysoko w górach. W uprawie jest sadzone na brzegach takich strumieni, a także w tymczasowych tunelach winylowych na nieużytkowanych polach ryżowych pomiędzy sezonami.
Zastosowanie Cała roślina jest wykorzystywana kulinarnie, głównie do sporządzania sushi i sashimi. Utarte świeże kłącze używane podobnie jak chrzan. Ucieranie zaczyna się od górnej części kłącza, z której wyrastają ogonki liściowe. Kucharze używają tradycyjnie do ucierania wasabi tarki wykonanej ze skóry rekina skwatina japońska (Squatina nebulosa).
Wasabi jest powszechnie stosowane jako przyprawa w postaci pasty, której dodatek sprawia, że sushi lub inne potrawy są bardziej aromatyczne i wyraziste.
Za ostry smak wasabi odpowiadają izotiocyjaniany, głównie sanigryna. Związki te powstają z glukozynolanów, stale obecnych w komórkach, lecz nie wykazujących aktywności biologicznej. Uszkodzenie tkanek prowadzi do ich przekształcenia w izotiocyjaniany. Synteza jest dwuetapowa, najpierw powstaje niestabilny aglikon. Ta reakcja katalizowana jest przez enzym – mirozynazę. W drugim etapie, przy neutralnym pH, aglikon rozpada się do izotiocyjanianu.
Galeria
Przypisy
Linki zewnętrzne Film (10') o wasabi
Kategoria:Kapustowate Kategoria:Rośliny lecznicze Kategoria:Kuchnia japońska Kategoria:Warzywa