W Czechach prawo nie przewiduje kary śmierci. Była ona stosowana w Czechosłowacji zarówno w okresie międzywojennym, jak i pod rządami komunistów. Metodą egzekucji było powieszenie.
Prezydent Tomáš Garrigue Masaryk deklarował się jako przeciwnik kary śmierci. Nie skorzystał z prawa łaski w stosunku do kilkunastu skazanych. Darował życie natomiast około 400 skazanym.
Po komunistycznym puczu w lutym 1948 r. kara śmierci była jednym z instrumentów represji politycznych. W ciągu kilku lat „w majestacie prawa” zamordowano wówczas kilkaset osób. Byli wśród nich m.in. gen. Heliodor Píka, Milada Horáková, Rudolf Slánský i inni. Od 1961 karę śmierci wykonywano tylko na brutalnych mordercach.
Ostatni raz wyrok śmierci w Czechosłowacji wykonano w Bratysławie w 1989 r., kiedy Štefan Svitek został stracony za potrójne zabójstwo. Ostatnia egzekucja na kobiecie (Olga Hepnarová) miała miejsce w 1975 r. w więzieniu Pankrac w Pradze. Ostatnim skazanym na karę śmierci był Zdeněk Vocásek, skazany za podwójne zabójstwo i usiłowanie zabójstwa. W sierpniu 1990 roku w związku ze zniesieniem kary śmierci, sąd miejski w Pradze zmienił wyrok na dożywotnie pozbawienie wolności.
Przeciwnikami kary śmierci byli m.in. Miloš Zeman i prezydent Václav Havel. Kara śmierci została definitywnie zniesiona 1 czerwca 1990. W latach 1945–1990 wykonano ponad 1200 wyroków śmierci w Czechosłowacji.
Osoby skazane na karę śmierci w Czechosłowacji
Przypisy
Kategoria:Prawo w Czechach Czechy