Diego Fabbri (ur. 2 lipca 1911 w Forlì, zm. 14 sierpnia 1980 w Riccione) – włoski dramaturg, dziennikarz i scenarzysta filmowy.
Był aktorem teatralnym, redaktorem czasopisma i dyrektorem biura filmowego w Watykanie. W jego sztukach odnaleźć można silną inspirację chrześcijaństwem. Jego debiut artystyczny nastąpił w 1942 roku.
Był nominowany do Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny do filmu Generał della Rovere (1959) Roberta Rosselliniego. Zasiadał w jury konkursu głównego na 13. MFF w Cannes (1960).
Dzieła Inquisizione (Śledztwo, dramat 1950) Il seduttore (Uwodziciel, komedia 1951) Processo di famiglia (Proces wytoczony rodzinie, 1953/1954) Processo a Gesú (Proces Jezusa, 1955) La bugiarda (Kłamczucha 1956) Veglia d’armi (1956) Al Dio ignoto (Do nieznanego Boga 1980)
Przypisy
Bibliografia Fabbri Diego: Processo a Gesú, TEN, Roma 1994 Michał Misiorny: Współczesny teatr na świecie, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1978
Kategoria:Włoscy dziennikarze Kategoria:Włoscy pisarze Kategoria:Włoscy scenarzyści Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Forlì Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1980