Wiesław Marian Żurawski (Dziadek; ur. 4/17 stycznia 1914 w Warszawie„Geneteka”, baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego. Metryka urodzenia, rok 1914, nr 60, Parafia Nawiedzenia NMP, Warszawa. Data urodzenia: 4/17 stycznia 1914, miejsce urodzenia: ul. Zakroczymska 1860, Warszawa., zm. 16 kwietnia 1979 tamże) – polski historyk, współautor kompendiów na temat dziejów Polski i świata, wieloletni nauczyciel historii i języka polskiego w Gimnazjum i Liceum im. Tadeusza Reytana, Gimnazjum i Liceum im. Tadeusza Czackiego oraz Gimnazjum i Liceum im. Jana Zamoyskiego w Warszawie.

Życiorys Wychował się w Warszawie w rodzinie o tradycjach patriotycznych (pradziadek ze strony matki uczestniczył w powstaniu listopadowym i powstaniu styczniowym). W latach 1925–1928 uczęszczał do Gimnazjum im. Tadeusza Czackiego, a następnie do Gimnazjum im. Tadeusza Reytana, gdzie w 1934 roku uzyskał maturę. Absolwent studiów historycznych na Uniwersytecie Warszawskim (praca magisterska o marszałku wielkim koronnym Janie Firleju). W latach 1938–1939 nauczyciel Gimnazjum i Liceum im. Tadeusza Czackiego oraz Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego. W okresie II wojny światowej uczestniczył w tajnym nauczaniu w działającym w konspiracji Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego. W 1945 roku podjął pracę w Gimnazjum i Liceum im. Tadeusza Reytana jako nauczyciel historii. Uczył w nim również języka polskiego. Wypowiadał się na łamach prasy na temat programu nauczania historii w szkolnictwie. W 1978 roku otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski za wielki wkład w wychowanie młodzieży szkolnej i zasługi dla oświaty.

Wiosną 1977 roku siedmiu nauczycieli Reytana (m.in. Ireneusz Gugulski, Stefania Światłowska, Anna Modrzejewska i Wojciech Fałkowski) podpisało list w sprawie powołania specjalnej komisji sejmowej dla zbadania wydarzeń czerwcowych 1976. Decyzją władz oświatowych profesorowie mieli zostać przeniesieni do innych szkół, a Wiesław Żurawski, który wprawdzie petycji nie podpisał, ale wspierał protestujących nauczycieli – na emeryturę. Po ciężkiej chorobie zmarł w Wielkanoc 1979 roku. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie [Praca magisterska napisana pod kierunkiem dr. Jakuba Karpińskiego] (kwatera 271, rząd I, grób 4).

Uczniami i wychowankami Wiesława Żurawskiego byli m.in. Andrzej Ajnenkiel, Jerzy Axer, Jacek Banaszkiewicz, Adam Boniecki, Jolanta Choińska-Mika, Jerzy Korolec, Tadeusz Stefan Jaroszewski, Marek Kazimierz Kamiński, Sławomir Mazurek. Jerzy Okulicz-Kozaryn, Jerzy Pieńkos, Henryk Samsonowicz, Wojciech Tygielski, Cezary Wodziński, Ryszard Wołoszyński.

Publikacje książkowe Współautor książek Tysiąc lat dziejów Polski (wraz z Władysławem Kurkiewiczem i Adamem Tatomirem), wyd. LSW 1961, 1962, 1967, 1974, 1979, oraz Dzieje świata. Chronologiczny przegląd najważniejszych wydarzeń (wraz ze Stanisławem Arnoldem, Władysławem Kurkiewiczem i Adamem Tatomirem), wyd. LSW 1972, 1976, 1981, 1982, 1990, wyd. Bellona 1996.

Odznaczenia i wyróżnienia Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1978), Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem 10-lecia Polski Ludowej i innymi odznaczeniami. Wyróżniony Nagrodą Ministra Oświaty i Wychowania I stopnia.

Wspomnienia uczniów „W Reytanie mieliśmy świetnego historyka – Wiesława Żurawskiego. Wykładał „z głowy”, a potem z bolesną miną zapowiadał: „Zobaczmy, co na ten temat mówi nasz podręcznik”, i czytał bez komentarza. Rozumieliśmy” (Adam Boniecki).

„W warszawskim liceum im. Tadeusza Reytana miałam fantastycznego nauczyciela, pana profesora Wiesława Żurawskiego, który pokazał, jak fascynującą, logiczną zagadką może być historia; jak wiele z tych rzeczy, których uczymy się na innych, ścisłych przedmiotach jest znakomitym narzędziem w uprawianiu historii” (Jolanta Choińska-Mika).

„Wielki wpływ na moje zainteresowania mieli również wspaniali nauczyciele historii w Liceum im. Tadeusza Reytana w Warszawie – profesorowie Żurawski i Ostrowska” (Krzysztof Jaworowski).

„W sensie poznawczym to lekcje z nim były bardzo ciekawe. On dosyć szybko omijał cały ten okres historii starożytnej, uważał, że tego możemy nauczyć się sami z podręczników i uczył nas historii Polski. Uczył nas wykładając, tak się poznawało prawdziwą historię Polski” (Sławomir Mazurek).

Życie rodzinne Rodzicami Wiesława Żurawskiego byli Karol Żurawski (1877–1944) i Władysława Żurawska z domu Raczyńska (1882–1944), którzy w 1904 wzięli ślub w WarszawiePolskie Towarzystwo Genealogiczne. Portal „Geneteka”. Rok 1904, wykaz ślubów, akt nr 55, Parafia Nawiedzenia NMP, Warszawa.. Oboje zginęli w 1944 podczas powstania warszawskiego. Wiesław Żurawski został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, gdzie znajdują się również symboliczne nagrobki jego rodziców.

Miał czterech braci: Karola Jana (ur. 1904), Władysława Błażeja (ur. 1907), Mieczysława Tomasza (ur. 1909) i Bolesława Klaudiusza Feliksa (1910–1913)Polskie Towarzystwo Genealogiczne. Portal „Geneteka”. Warszawa, Parafia Nawiedzenia NMP, wykazy urodzeń i zgonów, kolejno: 1904 r. akt ur. nr 490; 1907 r. akt ur. nr 224; 1909 r. akt ur. nr 102; 1910 r. akt ur. nr 339; 1913 r. akt zgonu nr 40..

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Absolwenci i uczniowie szkoły imienia Tadeusza Reytana w Warszawie Kategoria:Absolwenci Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Nauczyciele i dyrektorzy szkoły im. Tadeusza Reytana w Warszawie Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy nauczyciele historii Kategoria:Polscy nauczyciele języka polskiego Kategoria:Uczestnicy tajnego nauczania na ziemiach polskich 1939–1945 Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 1979