Patrick Bruel, właśc. Patrick Maurice Benguigui (ur. 14 maja 1959 w Tlemcen w Algierii) – francuski piosenkarz, kompozytor, aktor i mistrz świata w pokerze z roku 1998.

Życiorys Wczesne lata Urodził się w Tilimsan, w północno-zachodniej Algierii, w rodzinie żydowskiej jako syn Pierre’a Benguigui i Augusty Kammoun, córki Élie'a i Céline Ben Sidoun. W 1960 roku rodzice rozwiedli się. Wychowywany był przez matkę, nauczycielkę, która później ponownie wyszła za mąż za Philippe’a Moreau, syna lekarza René Moreau, z którym miała dwóch synów, przyrodnich braci Patricka – Davida (ur. 14 lutego 1972) i Fabrice’a (ur. 25 lipca 1975).

W 1962 roku, po uzyskaniu przez Algierię niepodległości, jego rodzina przeniosła się do Francji. Wychowywał się w Argenteuil pod Paryżem. W wieku pięciu lat, zainteresował się muzyką i zafascynowali go Jacques Brel, Georges Brassens i Serge Gainsbourg. Później, jako nastolatek, na spotkaniach z przyjaciółmi grywał na gitarze kompozycje tych artystów. W 1965 roku, po obejrzeniu przedstawienia Idiota Dostojewskiego, stał się pasjonatem teatru. Pomimo zakazu rodziców, w wieku 14 lat, udał się do Brukseli, aby zobaczyć koncert grupy The Rolling Stones. Słuchał także zespołów rockowych takich jak Led Zeppelin czy Deep Purple.

Uczęszczał do prestiżowego liceum im. Henryka IV (Lycée Henri-IV) w Paryżu. Planował karierę piłkarską, ale w 1975 r., po obejrzeniu w Olympii koncertu Michela Sardou, postanowił zostać piosenkarzem.

Kariera filmowa i muzyczna Zadebiutował jako Paulo Narboni w komediodramacie Le Coup de sirocco (1979) u boku Rogera Hanina i Marie-Anne Chazel. Wystąpił też w niewielkiej roli Louisa w amerykańsko-niemieckiej komedii romantycznej w reżyserii Sydneya Pollacka Sabrina z Harrisonem Fordem i Julią Ormond. W Polsce najbardziej jest znany z roli François Pignona w komedii przygodowej Francisa Vebera Jaguar (Le Jaguar, 1996) z udziałem Jeana Reno, Patricii Velásquez i Danny’ego Trejo. Grywał zarówno w filmach kinowych i telewizyjnych, jak i w teatrze. W 1987 wydał pierwszą płytę – De face.

Lata 90. przyniosły wielką falę popularności artysty, nie tylko we Francji, ale i w innych krajach europejskich. Fenomen ten nazwano Bruelmanią.

W 2003 Bruel oficjalnie zmienił nazwisko na Bruel Benguigui.

Oprócz śpiewania jego drugą pasją jest profesjonalna gra w pokera. Dzięki temu jego majątek znacznie się powiększył. Brał udział w wielu zawodach, głównie we Francji. Podczas oficjalnych gier w swojej karierze pokerzysty zarobił ponad milion dolarów, a jego najbardziej udaną grą był World Series of Poker w maju 1998 roku, kiedy inwestując 5000 dolarów zakończył grę z kwotą 224 tys. dolarówOficjalna baza graczy w Pokera, dostęp: 26/02/2014..

Życie prywatne 21 września 2004 ożenił się z Amandą Sthers (właśc. Amanda Maruani), z którą ma dwóch synów: Oscara (ur. 19 sierpnia 2003) i Leona (ur. 28 września 2005). Jednak w 2008 roku doszło do separacji, co potwierdził w wywiadzie w magazynie Voici.

Dyskografia Albumy albumy studyjne RokAlbumWykresFRBEL (Wa)BEL (Fl)SWINL1982Vide–––––1984De face32––––1989Alors, regarde1–––351994Bruel2–––471995Plaza de los héroes–––––1999Juste avant11–32432002Entre deux11–2492006Des Souvenirs devant11–6692012Lequel de nous11587–2015Très souvent, je pense à vous...541196–

albumy Live RokAlbumWykresFRBEL (Wa)BEL (Vl)SWINL1987À tout à l'heure–––––1991Si ce soir...1–––511995On s'était dit...259–––2001Rien ne s'efface...21–12–2003Entre deux à l'Olympia2116–––2007Des Souvenirs... ensemble128–45–2009Seul... ou presque93–41–2014Live 20146411925–

Składanki RokAlbumWykresFRBEL (Wa)SWI2001L'Essentiel81––2003Les Talents essentiels23––2004Puzzle12212007S'laisser aimer (3 cd)–––

Single RokTytuł singlaWykresAlbumFRBEL (Wa)SWINL1984„Marre de cette nana-là !”––––De face1985„Comment ça va pour vous ?”27–––1986„Non, j'veux pas”––––„J'roule vers toi”––––1987„Tout l'monde peut s'tromper”––––1989„Casser la voix”3––77Alors regarde1990„J'te l'dis quand même”12–––„Alors regarde”3–––1991„Place des grands hommes...”4–––„Décalé”15––66„Qui a le droit...” (Live)1–––Si ce soir...1992„Casser la voix” (Live)–––8„J'te l'dis quand même” (Live)–––45„Décalé” (Live) (Patrick Bruel i Mariza Corréa)–––70„Elle m'regardait comme ça”–––82Alors regarde / Si ce soir...1994„Bouge!”22–––Bruel„Combien de murs...”8–––„Pars pas...”––––1995„J'suis quand même là”––––1996„Pour exister” (Live)–18––On s'était dit...1999„J'te mentirais...”–––81Juste avant2000„Pour la vie”13229092„Au Café des délices”1320––„Tout s'efface”3632–952002„Mon Amant de Saint Jean”1433––Entre deux„La Complainte de la butte” (Patrick Bruel & Francis Cabrel)48–––„Ménilmontant” (Patrick Bruel & Charles Aznavour)––––2006„J'm'attendais pas à toi”–39––Des Souvenirs devant2008„Raconte-moi”–68––Des Souvenirs... ensemble2009„Combien de murs...” (Live)––––Seul... ou presque2012„Lequel de nous”3532––2015„Pourquoi ne pas y croire...”(Patrick Bruel, Youness El Guezouli & Idan Raichel)168–––„Corsica”(Patrick Fiori & Patrick Bruel)31–––

Nagrania gościnne RokTytuł singlaWykresAlbumFRBEL (Wa)SWINL2006„Dit is mijn stem (Casser la voix)” (Xander de Buisonjé i Patrick Bruel)–––64Succes (Xander de Buisonjé album)2009„Je n'attendais que vous” (Christophe Maé, Catherine Lara, Maurane, Patrick Bruel)–38––2009: Les Enfoirés font leur cinéma2010„Parce que c'est toi” (Grégoire, Zazie, Patrick Bruel, Natasha St-Pier)–30––2010: Les Enfoirés... la crise de nerfs!2013„Un arc en ciel” (Téléthon 2013)(Bénabar, Bruel, Cali & Marina )1–––

Odznaczenia Kawaler Orderu Narodowego Zasługi Kawaler Orderu Narodowego Quebecu

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Francuscy aktorzy filmowi Kategoria:Francuscy aktorzy głosowi Kategoria:Francuscy aktorzy teatralni Kategoria:Francuscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Francuscy kompozytorzy Kategoria:Francuscy pokerzyści Kategoria:Francuscy wokaliści Kategoria:Laureaci World Music Awards Kategoria:Francuzi pochodzenia algierskiego Kategoria:Francuzi pochodzenia żydowskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Narodowym Zasługi (Francja) Kategoria:Odznaczeni Ordre national du Québec Kategoria:Urodzeni w 1959