thumb|Grób gen. Mieczysława Dębickiego i jego żony Henryki na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Mieczysław Dębicki (ur. 4 września 1926 w Pikułowicach, zm. 7 marca 2001 w Warszawie) – polski dowódca wojskowy, generał dywizji Wojska Polskiego, działacz partyjny, doktor nauk historycznych, szef Wojsk Ochrony Pogranicza (1965–1971), zastępca sekretarza – szef Sekretariatu Komitetu Obrony Kraju (1971–1983), prezydent miasta stołecznego Warszawy (1982–1986), I zastępca Głównego Inspektora Obrony Terytorialnej – szef Inspektoratu Obrony Terytorialnej i Wojsk Obrony Wewnętrznej (1986–1988) .
Życiorys Syn Bartłomieja i Marii z domu Biliczak. W marcu 1944 wstąpił do 14. pułku ułanów jazłowieckich Armii Krajowej pod Lwowem. 8 sierpnia 1944 zgłosił się ochotniczo do służby w ludowym Wojsku Polskim. Został skierowany do szkoły podoficerskiej 4 samodzielnego batalionu szkolnego 4. Pomorskiej Dywizji Piechoty im. Jana Kilińskiego. Po ukończeniu szkoły 1 stycznia 1945 został w stopniu kaprala zastępcą dowódcy kompanii 11. Pułku Piechoty do spraw polityczno-wychowawczych. Przeszedł szlak bojowy dywizji od Warszawy do Kołobrzegu, ranny w walkach o Kołobrzeg. Następnie został wyznaczony na stanowisko pisarza w sztabie 1. Armii Wojska Polskiego. Od lipca do listopada 1945 kształcił się w Oficerskiej Szkole Piechoty nr 2 w Gryficach, po której ukończeniu został promowany na stopień chorążego w korpusie oficerów piechoty. Po promocji został dowódcą plutonu strzeleckiego, a od września 1946 dowódcą plutonu szkolnego pułkowej szkoły podoficerskiej w 62 pułku piechoty w Ełku.
Po ukończeniu w listopadzie 1947 z oceną bardzo dobrą kursu oficerów sztabu pułku w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie, służył w Wojskach Ochrony Pogranicza na kolejnych stanowiskach służbowych: pomocnik zastępcy komendanta 51 odcinka ds. zwiadu 11 oddziału WOP (1947–1948), starszy pomocnik kierownika sekcji wyszkolenia 13 Brygady Ochrony Pogranicza (1948–1949), zastępca szefa sztabu 23. Brygady WOP do spraw operacyjnych (1949–1951), kierownik sekcji operacyjnej - zastępca szefa sztabu 5 Brygady WOP (1951), starszy pomocnik kierownika sekcji sprawozdawczości w Wydziale 1. Dowództwa WOP w Warszawie (1951–1952), szef wydziału sprawozdawczości Oddziału I Dowództwa WOP (1952–1954), szef Oddziału Organizacyjno-Ewidencyjnego Dowództwa WOP (1954–1956). W 1952 ukończył liceum ogólnokształcące dla pracujących w Warszawie i zdał egzaminy maturalne. W latach 1956–1959 studiował w Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego im. gen. Karola Świerczewskiego w Rembertowie, którą ukończył z oceną bardzo dobrą. Po ukończeniu studiów został dowódcą 16. Kaszubskiej Brygady WOP w Gdańsku (1959–1965). W grudniu 1964 ukończył w systemie zaocznym studia na Wydziale Historii Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR i uzyskał dyplom magistra historii. 5 listopada 1965 został szefem Wojsk Ochrony Pogranicza (w strukturze Ministerstwa Obrony Narodowej) – do września 1971. 3 października 1967 Rada Państwa PRL mianowała go na stopień generała brygady. Akt nominacyjny wręczył mu w Belwederze 10 października 1967 przewodniczący Rady Państwa Edward Ochab.
Od listopada 1971 do marca 1982 zastępca sekretarza – szef Sekretariatu Komitetu Obrony Kraju. W 1971 ukończył Kurs Przeszkolenia Kierowniczej Kadry szczebla taktyczno-operacyjnego wojsk lądowych w Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. We wrześniu 1974 uzyskał stopień doktora nauk wojskowych w Akademii Sztabu Generalnego WP. W październiku 1975 na mocy uchwały Rady Państwa PRL awansowany do stopnia generała dywizji. Nominację wręczył mu 10 października 1975 w Belwederze I sekretarz Komitetu Centralnego PZPR Edward Gierek.
Od 18 lutego 1982 do 29 maja 1986 był prezydentem miasta stołecznego Warszawy. W tym okresie był urlopowany z WP. W lipcu 1986 powrócił do służby wojskowej i objął stanowisko zastępcy Głównego Inspektora Obrony Terytorialnej do spraw szkolenia poza wojskiem, a następnie I zastępcy Głównego Inspektora Obrony Terytorialnej – szefa Inspektoratu Obrony Terytorialnej i Wojsk Obrony Wewnętrznej (od grudnia 1986 do grudnia 1988). Od stycznia 1989 do października 1990 był pełnomocnikiem rządu PRL/RP ds. pobytu wojsk radzieckich w Polsce - przewodniczącym delegacji polskiej w Polsko-Radzieckiej Komisji Mieszanej w Urzędzie Rady Ministrów. W październiku 1990 został przeniesiony do dyspozycji MON. Zawodową służbę wojskową zakończył 24 maja 1991 przechodząc w stan spoczynku.
Przez wiele lat był członkiem władz ZBoWiD, m.in. prezesem Głównego Sądu Koleżeńskiego (od 1976). W latach 1975–1982 był wiceprezesem Zarządu Warszawskiego ZBoWiD, a w kadencji 1985–1990 członkiem Prezydium Rady Naczelnej ZBoWiDWierni tradycjom walki o wolność i demokrację - wierni Polsce Ludowej /w/ "Trybuna Robotnicza", nr 104, 6 maja 1985, s. 1-2. Był także wiceprzewodniczącym Komisji Środowiskowej byłych żołnierzy 1 i 2 Armii WP oraz prezesem Klubu Kombatantów 4. Dywizji Piechoty im. Jana Kilińskiego. W lipcu 1984 był członkiem Społecznego Komitetu Obchodów 40-lecia Polski Ludowej w WarszawieSkład Społecznego Komitetu Obchodów 40-lecia Polski Ludowej w Warszawie, "Trybuna Ludu", nr 162, 9 lipca 1984, s. 5.. Od 1990 działał z kolei w Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych. W 2001 był założycielem Stowarzyszenia Kawalerów Orderu Wojennego Krzyża Grunwaldu, a w latach 1998–2001 prezesem Klubu Generałów Wojska Polskiego.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera EII-1-5)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze..
Awanse W trakcie wieloletniej służby w ludowym Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskoweJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. I: A-H, Toruń 2010, s. 323–326.: chorąży – 1945 podporucznik – 1946 porucznik – 1947 kapitan – 1949 major – 1953 podpułkownik – 1958 pułkownik – 1962 generał brygady – 1967 generał dywizji – 1975
Życie prywatne Mieszkał w Warszawie. Od 1954 był żonaty z Henryką z domu Hiziak (1926-2015). Małżeństwo miało córkę.
Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy (1984) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1978) Order Krzyża Grunwaldu III klasy (1973) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1968) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1963) Złoty Krzyż Zasługi (1955) Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi (1947) Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” – dwukrotnie w 1946 Brązowy Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” (1945) Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk (1946) Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Medal 10-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” (1968) Brązowy Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” Złoty Medal „Polakom byłym żołnierzom Armii Czerwonej” (1983)Spotkania pokoleń /w/ "Rzeczpospolita", nr 237, 6 października 1983, s. 5. Złote odznaczenie im. Janka Krasickiego (1967)"Żołnierz Wolności", nr 242, 14 października 1967, s. 1. Złota Odznaka „Za zasługi w zwalczaniu powodzi” Odznaka „Za Zasługi dla ZBoWiD” (1982)Odznaczenia dla kombatantów, "Za Wolność i Lud", nr 19, 31 lipca 1982, s. 14. Złota Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1970)Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, nr 3, 30 kwietnia 1970, s. 7. Złota Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1986)Sesja Stołecznej Rady Narodowej [w:] "Trybuna Ludu", nr 126, 31 maja 1986, s. 8. Odznaka 25-lecia Ligi Obrony Kraju (1970)"Żołnierz Wolności", nr 247, 20 października 1970, s. 2. Medal „100 lat ruchu robotniczego w Polsce” (1983)Uznanie dla działaczy PZPR w żołnierskich mundurach, "Żołnierz Wolności", nr 69, 23 marca 1983, s. 2. Odznaka honorowa „Za zasługi dla Gdańska” (1960)Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku, nr 1, 10 lutego 1961, s. 4 Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (ZSRR, 1968) Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR, 1945) Medal „Za Warszawę” (ZSRR, 1946) Medal „Za umacnianie braterstwa broni” (ZSRR, 1981)Obchody w jednostkach i garnizonach, "Żołnierz Wolności", nr 46, 24 lutego 1981, s. 7. Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) Medal jubileuszowy „Trzydziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) Medal jubileuszowy „Czterdziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) Medal jubileuszowy „60 lat Sił Zbrojnych ZSRR” (ZSRR) Odznaka pamiątkowa Radzieckiego Komitetu Weteranów Wojny (ZSRR) Medal „30 lat Rewolucyjnych Sił Zbrojnych Republiki Kuby” (Kuba, 1987) Medal „Za Umacnianie Przyjaźni Sił Zbrojnych” III stopnia (Czechosłowacka Republika Socjalistyczna, 1970) Złoty Order Ojczyźniany Niemieckiej Republiki Demokratycznej (1975)
Przypisy
Bibliografia H. Dominiczak – Zarys historii WOP 1945–85, Wyd. Zarząd Polityczny WOP, Warszawa 1985, s. 81. M. Jędrzejko, M. Paszkowski, M. Rogulski – Generałowie i admirałowie III Rzeczypospolitej (1989–2002), Wyd. von Borowiecky, Warszawa 2002, . H.P. Kosk – Generalicja polska, t. I, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 1998. L. Kowalski – Generał ze skazą, Warszawa 2001, s. 449. J. Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. I: A–H, Toruń 2010, s. 323–326. A. Sroga – Na drodze stał Kołobrzeg, Warszawa 1980, s. 695. Encyklopedia Warszawy, 1994. Kto jest kim w Polsce, Warszawa 1984, s. 163. „Żołnierz Wolności”, 20–21 lutego 1982, s. 2. Sylwetka i foto. Mieczysława Dębickiego
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Członkowie ZBoWiD Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Generałowie dywizji ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Zasłużonym na Polu Chwały” Kategoria:Odznaczeni dwukrotnie Srebrnym Medalem „Zasłużonym na Polu Chwały” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za umacnianie braterstwa broni” Kategoria:Odznaczeni odznaczeniem im. Janka Krasickiego Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Za zasługi w zwalczaniu powodzi” Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Oficerowie Wojsk Ochrony Pogranicza Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni czechosłowackimi orderami i odznaczeniami Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej Kategoria:Prezydenci miast Polski Ludowej Kategoria:Prezydenci Warszawy Kategoria:Wojewodowie warszawscy (Polska Rzeczpospolita Ludowa) Kategoria:Żołnierze 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich Kategoria:Żołnierze 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich Armii Krajowej Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Zmarli w 2001