Dwuznak, digraf – dwie litery oznaczające jedną głoskę.
Zjawisko spotykane w wielu systemach ortograficznych. Najczęściej dotyczy połączenia liter spółgłoskowych (czyli służących do zapisywania spółgłosek). W alfabetach opartych na piśmie łacińskim najpopularniejszym dwuznakiem jest połączenie „ch”, występujące m.in. w języku niemieckim, francuskim, angielskim, hiszpańskim, czeskim, słowackim, polskim, portugalskim i włoskim.
Przykłady Dwuznak Głoska Przykład Ch [] wł. anche ‘także’ [] ang. chair ‘krzesło’ [] fr. chat ‘kot’ [] niem. ich ‘ja’ [] pol. chata; szk. loch ‘jezioro’; niem. Buch ‘książka’ Ck [] ang. black ‘czarny’ Cs [] węg. csont ‘kość’ Cz [tʂ] pol. czoło Dz [] pol. dzwon Dź [] pol. dźwięk Dż [] pol. dżdżownica Gh [] ang. ghost ‘duch’; wł. ghiaccio ‘lód’ [] ang. enough ‘wystarczająco’ Gl [] wł. figlia ‘córka’ Gn [] fr. signe ‘znak’; wł. gnomo 'gnom' Kn [] ang. know ‘wiedzieć’ Ly [] węg. gólya ‘bocian’ Ng [] ang. king ‘król’ Ny [] węg. anya ‘matka’ Ph [] ang. phase ‘faza’ Qu [] fr. quatre ‘cztery’; hiszp. porque ‘dlaczego’ [] wł. questo ‘ten’ Rz [] pol. rzeka Sc [] wł. sciare ‘jeździć na nartach’ Sh [] ang. show ‘pokazać’ Sz [] węg. szem ‘oko’ [] pol. szum Th [] ang. thin ‘cienki’ [] ang. this ‘to’ Xh [] alb. xhami ‘meczet’ Zh [] alb. zhdukje ‘zniknięcie’ Zs [] węg. zseb ‘kieszeń’
Zobacz też
trójznak tetragraf pentagraf heksagraf heptagraf ligatura
Kategoria:Pismo Kategoria:Dwuznaki