Tkanka łączna siateczkowa () – tkanka łączna składająca się z gwiaździstych komórek, głównie fibroblastów, które łączą się między sobą wypustkami cytoplazmatycznymi, tworząc przestrzenną sieć (stąd nazwa). Zawiera włókna siateczkowe, zbudowane z kolagenu typu IIIMaciej Zabel: Histologia. Podręcznik dla studentów medycyny i stomatologii. Elsevier Urban & Partner. Wrocław, 2013.
Część komórek tej tkanki zachowuje zdolność do przekształcania się w inne komórki tkanki łącznej. W ten sposób powstają fagocyty. Tkanka łączna siateczkowa tworzy zrąb narządów limfatycznych, szpiku kostnego, z niej zbudowana jest również błona śluzowa właściwa jelita cienkiego i grubego oraz część czynna błony śluzowej macicy.
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Pawlikowski: Podręcznik histologii
siateczkowata