Okręty podwodne typu IXA – niemieckie oceaniczne okręty podwodne dalekiego zasięgu z czasów II wojny światowej. Okręty tego typu stanowiły rozwinięcie niemieckich u-bootów dalekiego zasięgu typu IA, w celu uzyskania jednostek o większym zasięgu, dysponujących też silniejszym uzbrojeniem artyleryjskim. Były pierwszymi niemieckimi okrętami podwodnymi o zasięgu przekraczającym 10 000 Mm. Z ośmiu zbudowanych w latach 1937-1939 jednostek tego typu o numerach U37 – U44, w grudniu 1940 roku dwa pierwsze okręty, zostały jednostkami szkoleniowymi. Część zabieranych torped mieściła się w kadłubie zewnętrznym i ich transport do wnętrza okrętu zajmował około 60 minut. W miarę wzrostu niebezpieczeństwa ataku lotniczego, czas ten był bardzo niebezpieczny dla okrętu. W czasie wojny zatopiono sześć jednostek tego typu, dwa ocalałe okręty zostały zezłomowane w 1945 roku. Jednostki te stanowiły podstawę opracowania kolejnych projektów okrętów typów IXB, IXC, IXD-1, IXC/40 i IXD-2.
Przypisy
Bibliografia