Bitwa pod Łopusznem (znana także jako bitwa pod Wiśniowcem) miała miejsce 28 kwietnia 1512 roku.
W bitwie tej wojska polsko-litewskie-ruskie pod dowództwem hetmana wielkiego koronnego Mikołaja Kamienieckiego oraz hetmana wielkiego litewskiego Konstantego Ostrogskiego rozbiły najazd Tatarów Krymskich, którymi dowodził Mengli I Girej.
Kawaleria polska, licząca 5 tysięcy żołnierzy, dowodzona przez Mikołaja Kamienieckiego, przy wsparciu oddziałów litewskich i ruskich, wycięła w pień hordę tatarską i uwolniła kilkunastotysięczny jasyr. Różne źródła podają straty Tatarów na 10 tysięcy, a nawet 24 tysiące wojowników. Biorąc pod uwagę, że cała armia Chanatu Krymskiego w czasie wojny rzadko przekraczała 40 tysięcy wojowników, należy uznać te informacje o stratach za przesadzone.
Przypisy
Bibliografia Jodok Ludwik Decjusz – Księga o czasach króla Zygmunta, przekład zespołowy pod kierunkiem K. Kumanieckiego, wstęp T. Bieńkowski, „Biblioteka Meandra” 28, PWN, Warszawa 1960, s. 64-68.
Paweł Jasienica, Polska Jagiellonów, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1975, Tom II, str. 62 Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I
Kategoria:Bitwy w 1512 Kategoria:Bitwy w historii Chanatu Krymskiego Kategoria:Bitwy w historii Litwy Kategoria:Bitwy w historii Polski Kategoria:Najazdy tatarskie na I Rzeczpospolitą