Jarkko Nieminen (ur. 23 lipca 1981 w Masku) – fiński tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.
Mąż czołowej fińskiej badmintonistki, Anu Nieminen.
Kariera tenisowa W roku 1999 zajmował 9. miejsce w rankingu juniorów i wygrał juniorski US Open w singlu, pokonując w finale Duńczyka Kristiana Plessa. Rok później oficjalnie rozpoczął karierę zawodową. Startował głównie w cyklu ATP Challenger Tour. W 2001 roku wygrał 4 turnieje tej rangi, a w swoim 2 starcie w cyklu ATP World Tour w Sztokholmie doszedł do finału, pokonując m.in. Marokańczyka Junusa al-Ajnawi'ego oraz Szwedów Thomasa Johanssona i Thomasa Enqvista, a przegrywając z Holendrem Sjengiem Schalkenem (chociaż prowadził w piątym secie finału 3:0 z podwójnym przełamaniem serwisu). Na koniec sezonu znalazł się w czołowej setce rankingu jako pierwszy Fin od 10 lat, natomiast finał turniejowy osiągnął jako pierwszy Fin od 20 lat.
W 2002 roku był w 2 finałach turniejowych na nawierzchni ziemnej. W Estoril przegrał w decydującym meczu z Davidem Nalbandianem, a na Majorce z Gastónem Gaudio. Rok później doszedł do finału w Monachium, gdzie uległ Rogerowi Federerowi. Był również w 1/8 finału Rolanda Garrosa oraz finale deblowego turnieju w Bangkoku, grając w parze z Andrew Kratzmannem.
W 2004 roku stracił 3 miesiące startów z powodu kontuzji, ale utrzymał się w czołowej setce rankingu. Zagrał natomiast na igrzyskach olimpijskich w Atenach dochodząc do 2 rundy zawodów singlowych.
W 2005 roku jako pierwszy Fin w historii doszedł do ćwierćfinału wielkoszlemowego, na US Open, ponosząc porażkę w pojedynku o awans do dalszej rundy z Lleytonem Hewittem.
W styczniu 2006 roku odniósł pierwsze zwycięstwo turniejowe, pokonując w finale w Auckland Chorwata Mario Ančicia 6:2, 6:2. Do końca sezonu osiągnął również finał w Sztokholmie, gdzie ostatecznie przegrał z Jamesem Blake.
We wrześniu 2007 roku Nieminen wygrał swój pierwszy turniej ATP World Tour w grze podwójnej na kortach twardych w Mumbaju. W parze z Robertem Lindstedtem pokonali w finale debel Rohan Bopanna–Aisam-ul-Haq Qureshi. Podczas turnieju w Bazylei, w październiku 2007 roku, pokonując m.in. Cypryjczyka Markosa Pagdatisa doszedł do finału singla, gdzie przegrał z broniącym tytułu, liderem światowego rankingu, Rogerem Federerem.
Rok 2008 Fin zakończył z 1 turniejowym finałem, w Adelaide. Będąc rozstawionym z nr 3. pokonał po drodze Jo-Wilfrieda Tsongę, jednak w finale nie sprostał Michaëlowi Llodrze. Uczestniczył również w rywalizacji singlowej igrzysk olimpijskich w Pekinie, z której został wyeliminowany w 1 rundzie.
W roku 2009 Nieminen osiągnął na początku sezonu finał singla w Sydney przegrywając w decydującym meczu z Davidem Nalbandianem. Wcześniej zdołał pokonać będącego na 3. miejscu w rankingu Novaka Đokovicia. W lutym awansował wspólnie z Rohanem Bopanną do finału halowego turnieju w San José. Pojedynek finałowy ostatecznie przegrali z parą Tommy Haas–Radek Štěpánek. Następnie z powodu kontuzji nadgarstka Fin nie mógł grać przez kilka miesięcy i do Touru powrócił w drugiej połowie sezonu.
Pod koniec lipca 2010 roku wygrał drugi turniej deblowy rozgrywek ATP World Tour. Wspólnie z Johanem Brunströmem pokonali w finale turnieju w Gstaad brazylijski debel Marcelo Melo–Bruno Soares. Na początku października Nieminen dotarł do finału zawodów singlowych w Bangkoku, eliminując po drodze m.in. finalistę z 2009, Viktora Troickiego. Pojedynek o mistrzostwo przegrał z Guillermo Garcíą Lópezem. W tym samym miesiącu Fin awansował wraz z Johanem Brunströmem do finału w Sztokholmie. W meczu o tytuł para Brunström–Nieminen nie sprostała jednak deblowi Eric Butorac–Jean-Julien Rojer.
W połowie października 2011 roku Nieminen dotarł do finału w Sztokholmie. Finałowe spotkanie przegrał z Gaëlem Monfilsem. Była to zarazem dziesiąta porażka Fina w finale singla w karierze.
Na początku 2012 roku wygrał drugi turniej singlowy, w Sydney. W finale pokonał Juliena Benneteau wynikiem 6:2, 7:5. W zawodach gry podwójnej podczas tego samego turnieju Nieminen osiągnął finał. W parze z Matthew Ebdenem nie sprostali braciom Bryan, Mike'owi oraz Bobowi. Latem zagrał po raz trzeci na igrzyskach olimpijskich w Londynie. Doszedł tam do 2 rundy zawodów singlowych.
Pierwszy finał do jakiego Fin dotarł w 2013 roku miał miejsce w maju w Monachium, w konkurencji gry podwójnej. Nieminen grał wówczas w parze z Dmitrijem Tursunowem, a w finale pokonali 6:1, 6:4 Erica Butoraca i Markosa Pagdatisa. Pod koniec tego samego miesiąca Fin dotarł do finału gry pojedynczej w Düsseldorfie, gdzie nie sprostał Juanowi Mónaco.
Na początku sierpnia 2014 roku Nieminen wygrał po raz czwarty zawody w grze podwójnej, tym razem w Kitzbühel. Dokonał tego wspólnie z Henrim Kontinenem.
W kolejnym sezonie zwyciężył w piątym deblowym turnieju, zawodach w Buenos Aires, gdzie partnerował mu André Sá. W meczu mistrzowskim tenisiści odnieśli zwycięstwo 6:4, 4:6, 10–7 nad parą Pablo Andújar–Oliver Marach. 9 listopada 2015 zakończył karierę zawodniczą.
Od roku 1999 Nieminen był reprezentantem Finlandii w Pucharze Davisa. Rozegrał dla zespołu 85 meczów. W singlu wygrał 45 pojedynków, natomiast 14 w deblu.
Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 13. miejscu w lipcu 2006 roku, z kolei w zestawieniu deblistów pod koniec stycznia 2008 roku zajmował 45. pozycję.
Finały w turniejach ATP World Tour Gra pojedyncza (2–11) Legenda Wielki Szlem (0–0) Igrzyska olimpijskie (0–0) Tennis Masters Cup /ATP World Tour Finals (0–0) ATP Masters Series /ATP World Tour Masters 1000 (0–0) ATP International Series Gold /ATP World Tour 500 (0–0) ATP International Series /ATP World Tour 250 (2–10)Wygrane według nawierzchni Twarda (2–6) Ceglana (0–4) Trawiasta (0–0) Dywanowa (0–1)
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwnikWynik finałuFinalista 1. 28 października 2001 Sztokholm Twarda (hala) Sjeng Schalken 6:3, 3:6, 3:6, 6:4, 3:6Finalista 2. 14 kwietnia 2002 Estoril Ceglana David Nalbandian 4:6, 6:7(5)Finalista 3. 5 maja 2002 Majorka Ceglana Gastón Gaudio 2:6, 3:6Finalista 4. 4 maja 2003 Monachium Ceglana Roger Federer 1:6, 4:6Zwycięzca 1. 14 stycznia 2006 Auckland Twarda Mario Ančić 6:2, 6:2Finalista 5. 15 października 2006 Sztokholm Twarda (hala) James Blake 4:6, 2:6Finalista 6. 28 października 2007 Bazylea Dywanowa (hala) Roger Federer 3:6, 4:6Finalista 7. 5 stycznia 2008 Adelaide Twarda Michaël Llodra 3:6, 4:6Finalista 8. 18 stycznia 2009 Sydney Twarda David Nalbandian 3:6, 7:6, 2:6Finalista 9. 3 października 2010 Bangkok Twarda (hala) Guillermo García-López 4:6, 6:3, 4:6Finalista 10. 23 października 2011 Sztokholm Twarda (hala) Gaël Monfils 5:7, 6:3, 2:6Zwycięzca 2. 15 stycznia 2012 Sydney Twarda Julien Benneteau 6:2, 7:5Finalista 11. 25 maja 2013 Düsseldorf Ceglana Juan Mónaco 4:6, 3:6
Gra podwójna (5–4) Legenda Wielki Szlem (0–0) Igrzyska olimpijskie (0–0) Tennis Masters Cup /ATP World Tour Finals (0–0) ATP Masters Series /ATP World Tour Masters 1000 (0–0) ATP International Series Gold /ATP World Tour 500 (0–0) ATP International Series /ATP World Tour 250 (5–4)Wygrane według nawierzchni Twarda (1–4) Ceglana (4–0) Trawiasta (0–0) Dywanowa (0–0)
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicy w finaleWynik finałuFinalista 1. 28 września 2003 Bangkok Twarda (hala) Andrew Kratzmann Jonatan Erlich Andy Ram 3:6, 6:7(4)Zwycięzca 1. 30 września 2007 Mumbaj Twarda Robert Lindstedt Rohan Bopanna Aisam-ul-Haq Qureshi 7:6(3), 7:6(5)Finalista 2. 15 lutego 2009 San José Twarda (hala) Rohan Bopanna Tommy Haas Radek Štěpánek 2:6, 3:6Zwycięzca 2. 1 sierpnia 2010 Gstaad Ceglana Johan Brunström Marcelo Melo Bruno Soares 6:3, 6:7(4), 11–9Finalista 3. 24 października 2010 Sztokholm Twarda (hala) Johan Brunström Eric Butorac Jean-Julien Rojer 4:6, 6:7(4)Finalista 4. 15 stycznia 2012 Sydney Twarda Matthew Ebden Bob Bryan Mike Bryan 1:6, 4:6Zwycięzca 3. 5 maja 2013 Monachium Ceglana Dmitrij Tursunow Markos Pagdatis Eric Butorac 6:1, 6:4Zwycięzca 4. 2 sierpnia 2014 Kitzbühel Ceglana Henri Kontinen Daniele Bracciali Andriej Gołubiew 6:1, 6:4Zwycięzca 5. 1 marca 2015 Buenos Aires Ceglana André Sá Pablo Andújar Oliver Marach 6:4, 4:6, 10–7
Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza) Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 Wygrane turnieje Bilans w turnieju Australian Open1R3R2R3R3R2RQF1R2R1R1R2R2R3R0 / 1416–14 French Open3R4R–2R1R3R3R–1R1R2R2R2R1R0 / 1213–12 Wimbledon2R3R–1RQF3R2R–2R1R2R1R2R2R0 / 1214–12 US Open1R2R1RQF1R1R3R2R1R1R2R2R1R1R0 / 1410–14 Wygrane turnieje0 / 40 / 40 / 20 / 40 / 40 / 40 / 40 / 20 / 40 / 40 / 40 / 40 / 40 / 40 / 52N/ABilans spotkań3–48–41–27–46–45–49–41–22–40–43–43–43–43–4N/A54–52
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Oficjalna strona (wersja archiwalna)
Kategoria:Fińscy olimpijczycy Kategoria:Fińscy tenisiści Kategoria:Triumfatorzy wielkoszlemowych turniejów juniorskich Kategoria:Urodzeni w 1981 Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2004 Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012