Sektor rozruchowy – konkretny obszar obejmujący najczęściej pierwsze 512 bajtów dysku twardego, dyskietki, podobnego nośnika danych lub samej partycji. Zawiera kluczowe informacje potrzebne do rozpoczęcia procesu rozruchu systemu operacyjnego.
Każda partycja posiada sektor rozruchowy, natomiast cały dysk posiada główny sektor rozruchowy (MBR). Sektor rozruchowy partycji może posiadać własny program rozruchowy, co wykorzystuje program NT OS Loader służący do uruchamiania systemów operacyjnych z rodziny Windows NT starszych niż Windows Vista. Program rozruchowy zawarty w sektorze rozruchowym partycji może zostać wykonany tylko po przekazaniu mu sterowania przez program rozruchowy zawarty w MBR-ze, ponieważ BIOS umie uruchamiać program rozruchowy tylko z MBR-u.
Sektory rozruchowe często były wykorzystywane przez różnego rodzaju wirusy. Wirus zmieniał adres programu rozruchowego systemu na adres swojego kodu, wykonywał się i automatycznie instrukcją w assemblerze JMP FAR oddawał sterowanie programowi wczytującemu system. Celem tej operacji było uruchomienie wirusa przed uruchomieniem systemu.
Po uruchomieniu sektora rozruchowego rejestry mogą mieć wartość:
Rejestr USB Pendrive NT OS Loader EAX 7D3DBCC1h 0000001Eh ECX 18F00000h 0000FFFEh EDX 00000080h 00000080h EBX 00563EB5h 00063000h ESP 00007BF0h 00000100h EBP 00937C00h 00000000h ESI 1EAD7C0Bh 00000000h EDI 00107BF0h 00000000h ES 0000h 0000h CS 0000h 0000h SS 2000h 001Eh DS 2000h 0000h FS F000h GS 0661h EIP 00000000h 00007C00h
Przy starcie z DVD ds=0700h, program jest wrzucany podobnie jak z dyskietki w adres 00007C00h.
Kategoria:Budowa systemu operacyjnego Kategoria:Nośniki danych