Mário Zagallo, właśc. Mário Jorge Lobo Zagallo (ur. 9 sierpnia 1931 w Atalaii, zm. 5 stycznia 2024 w Rio de JaneiroBrazil soccer legend Mario Zagallo dies at age 92) – brazylijski piłkarz i trener piłkarski. Był podstawowym zawodnikiem reprezentacji Brazylii, która dwukrotnie – w 1958 i 1962 roku – zdobyła mistrzostwo świata. Osiem lat po tym ostatnim zwycięstwie na mundialu 1970 pełnił obowiązki selekcjonera canarinhos. Doprowadził ich wówczas do trzeciego w historii triumfu na światowym czempionacie. Od 1994 do 1998 roku po raz drugi prowadził drużynę narodową. W tym czasie Brazylijczycy zdobyli mistrzostwo Ameryki Południowej i dotarli do finału mundialu 1998, w którym przegrali z Francją.
Kariera piłkarska Jest wychowankiem klubu America Rio de Janeiro. Później grał we CR Flamengo i Botafogo FR.
W 1958 roku w miejsce kontuzjowanego Pepego został powołany do reprezentacji Brazylii na finały mistrzostw świata. W turnieju wystąpił we wszystkich sześciu meczach. Skuteczna współpraca w drugiej linii m.in. z Garrinchą, Pelém i Vavą przyczyniła się do zdobycia przez canarinhos złotego medalu. W finale, w którym podopieczni Vicente Feoli pokonali 5:2 Szwecję, Zagallo zdobył jedną bramkę.
Cztery lata później także był podstawowym zawodnikiem drużyny narodowej i zagrał we wszystkich spotkaniach. Brazylijczycy, tym razem dowodzeni przez Aimoré Moreirę, ponownie okazali się najlepsi na światowym czempionacie. Zagallo w turnieju strzelił jednego gola, w pierwszym meczu z Meksykiem.
Sukcesy piłkarskie W reprezentacji Brazylii od 1958 do 1964 roku rozegrał 33 mecze (z nieoficjalnymi – 43) i strzelił 6 goli. Dwa razy zdobył mistrzostwo świata 1958 i 1962.
Charakterystyka zawodnika Grał na pozycji lewoskrzydłowego. Nie czarował kibiców, jak Garrincha, Vavá lub Pelé, bajecznym wyszkoleniem technicznym, był piłkarzem od tzw. „czarnej roboty”. W reprezentacji występował najczęściej tuż za napastnikami, selekcjoner Vicente Feola nazywał go „fałszywym skrzydłowym”, czyli takim, który gra bliżej środkowej strefy boiska, a jednocześnie wspomaga zarówno defensywę, jak i atak.
Kariera szkoleniowa Po zakończeniu kariery sportowej, w połowie lat 60. szkolił grupy młodzieżowe, a następnie seniorów w Botafogo FR.
Wiosną 1970 roku na kilka tygodni przed mundialem zaufanie władz piłkarskiej federacji stracił selekcjoner João Saldanha. Żaden ze znanych szkoleniowców nie chciał przejąć po nim obowiązków i wybór władz związku ostatecznie padł na Zagallo. Drużyna, uważana przez wielu specjalistów za najlepszą w historii, z lewoskrzydłowym Tostão, prawoskrzydłowym Jairzinho, napastnikiem Pelé, pomocnikami Rivelino, Gérsonem i Clodoaldo i kapitanem Carlosem Alberto, wygrała wszystkie mecze i Brazylia po raz trzeci zdobyła mistrzostwo świata. Zagallo był pierwszym człowiekiem, który dokonał tego zarówno jako piłkarz, jak i trener.
W 1974 roku canarinhos przegrali w decydującym meczu drugiej rundy z Holandią i zamiast grą w finale musieli zadowolić się meczem o trzecie miejsce. Tu po bramce Grzegorza Laty ulegli 0:1 Polsce. Lokatę poza podium przyjęto w Brazylii bardzo krytycznie i Zagallo po czterech latach pracy selekcjonerskiej został zdymisjonowany.
Wyjechał z ojczyzny nad Zatokę Perską, gdzie objął reprezentację Kuwejtu. Potem prowadził drużynę narodową Arabii Saudyjskiej, saudyjski klub Al-Hilal i w Brazylii – CR Vasco da Gama, CR Flamengo i Fluminense FC. Z reprezentacją Zjednoczonych Emiratów Arabskich awansował na mundial 1990, ale na początku 1990 roku otrzymał wymówienie z pracy. Zastąpił go Polak Bernard Blaut, którego już po kilku tygodniach zmienił inny Brazylijczyk Carlos Alberto Parreira. Zagallo współpracował z nim w czasie mundialu w 1970 roku.
W 1991 selekcjonerem canarinhos mianowano Parreirę. Wkrótce Zagallo został jego pierwszym asystentem. Duet szkoleniowców doprowadził reprezentację Brazylii do triumfu w mundialu 1994.
Po turnieju Parreira podał się do dymisji, a jego następcą, po raz drugi w karierze, został 63-letni Zagallo. W czasie mundialu 1998 Brazylijczycy, wśród których wyróżniali się Ronaldo, Cafu, Roberto Carlos, Leonardo, kapitan Dunga i Bebeto, mimo porażki w grupie z Norwegią, dotarli do finału imprezy. W meczu o złoty medal ulegli 0:3 Francuzom, a niepowodzenie spowodowane było głównie tajemniczą niedyspozycją napastnika Ronaldo. Po turnieju Zagallo stracił posadę selekcjonera.
Od 2002 do 2006 roku ponownie pomagał Carlosowi Alberto Parreirze w prowadzeniu reprezentacji, która na mundialu 2006 dotarła do ćwierćfinału.
Sukcesy Piłkarz: Flamengo Mistrzostwa stanu Rio de Janeiro: 1953, 1954, 1955 Botafogo Turniej Rio-São Paulo: 1962, 1964 Mistrzostwa stanu Rio de Janeiro: 1961, 1962 Brazylia Mistrzostwa Świata FIFA: 1958, 1962 Drugie miejsce Copa America: 1959 Indywidualny Drużyna gwiazd Mistrzostw Świata FIFA: 1962 Galeria Sław Brazylijskiego Muzeum Piłki Nożnej Trener: Botafogo Mistrzostwa Brazylii Serie A: 1968 Mistrzostwa stanu Rio de Janeiro: 1967, 1968 Fluminense Mistrzostwa stanu Rio de Janeiro: 1971 Flamengo Puchar Mistrzów: 2001 Mistrzostwa stanu Rio de Janeiro: 1972, 2001 Al-Hilal Saudyjska Premier League: 1978–1979 Brazylia Mistrzostwa Świata FIFA: 1970 (i 1994 jako asystent); drugie miejsce 1998, brązowy medal za IV miejsce na MŚ 1974 Puchar Konfederacji FIFA: 1997 Copa America: 1997 Drugie miejsce: 1995 Drugie miejsce w Złotym Pucharze CONCACAF: 1996; trzecie miejsce: 1998 Kuwejt Wicemistrzostwo AFC w Pucharze Azji: 1976 Indywidualny Najlepszy trener narodowy IFFHS na świecie: 1997 World Soccer Magazine 9. Najlepszy menedżer wszech czasów: 2013 FourFourTwo 27. największy menedżer wszech czasów: 2020 Tylko Zagallo, Franz Beckenbauer (1974 i 1990) i Didier Deschamps (1998 i 2018) zdobyli tytuł mistrza świata jako piłkarze i trenerzy. Brazylijczyk był jednak pierwszym, który tego dokonał.
Zobacz też Brasiliana
Przypisy
Linki zewnętrzne Profil
Kategoria:Reprezentanci Brazylii w piłce nożnej Kategoria:Brazylijscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Piłkarze America FC (Rio de Janeiro) Kategoria:Piłkarze CR Flamengo Kategoria:Piłkarze Botafogo FR Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Brazylii w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Arabii Saudyjskiej w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Kuwejtu w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Zjednoczonych Emiratów Arabskich w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Trenerzy piłkarzy Al-Hilal (Rijad) Kategoria:Trenerzy piłkarzy Bangu AC Kategoria:Trenerzy piłkarzy Botafogo FR Kategoria:Trenerzy piłkarzy CR Flamengo Kategoria:Trenerzy piłkarzy Fluminense FC Kategoria:Trenerzy mistrzów świata w piłce nożnej Kategoria:Uczestnicy Copa América 1959 Argentyna Kategoria:Uczestnicy Copa América 1995 Kategoria:Uczestnicy Copa América 1997 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1958 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1962 Kategoria:Trenerzy zdobywców Copa América Kategoria:Trenerzy zdobywców Pucharu Konfederacji w piłce nożnej Kategoria:Ludzie urodzeni w Maceió Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 2024