Tele-Echo – pierwszy polski program telewizyjny typu talk-show, nadawany od 26 marca 1956 roku do 29 marca 1981 roku na antenie TP1, prowadzony głównie przez Irenę Dziedzic. Audycja wzorowana była na francuskim programie Tele-Paris.
Cykliczna audycja polegała na rozmowie prowadzącej z zaproszonymi do studia gośćmi, na temat ich życia zawodowego i prywatnego. Program w pewnym okresie współprowadzili też m.in. Edward Dziewoński, Adam Pawlikowski, Bohdan Tomaszewski i Alina Janowska.
Historia Pomysłodawczynią wprowadzenia formatu do Telewizji Polskiej była Mira Michałowska, która wzorowała się na francuskim programie Tele-Paris. Pierwsze odcinki Tele-Echa reżyserował Jerzy Gruza, a inspicjentką była Olga Lipińska. Za scenografię w studiu początkowo odpowiadał Jan Lenica, a następnie – Jerzy Napiórkowski.
Według wspomnień Ireny Dziedzic, Tele-Echo było pierwszym w Polsce programem publicystycznym nadawanym w kolorze. Gośćmi pierwszego odcinka programu, który poprowadzili Irena Dziedzic i Edward Dziewoński, byli: aktorka Aleksandra Śląska i fryzjer Gabriel Sielski, z którego usług Dziedzic korzystała od roku 1948.
Zrealizowano i wyemitowano łącznie 806 edycji programu, a Dziedzic na jego potrzeby przeprowadziła ponad 12 tys. wywiadów. Program początkowo realizowano w studiu 1 w budynku TVP przy Placu Powstańców w Warszawie, a następnie w Pałacu Kultury i Nauki (najpierw w Sali Kongresowej, a później w sali teatralnej).
Przez pierwsze 10 lat program był emitowany na żywo, później rozmowy były wcześniej wyreżyserowane, a goście często mieli spisane odpowiedzi na pytania przygotowane przez prowadzącą. Nagrania programu odbywały się w piątki. W 1976 przerwano realizację programu na kilka miesięcy.
Był to wtedy najdłużej istniejący autorski program telewizyjny na świecie. Archiwa programu zostały zniszczone przez ówczesnych redaktorów TVP.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Telewizyjne programy publicystyczne Kategoria:Programy typu talk-show Kategoria:Telewizyjne programy emitowane w czasach PRL