Stanisław Szymecki (ur. 26 stycznia 1924 w Katowicach, zm. 26 września 2023 w Białymstoku) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor teologii fundamentalnej, rektor Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie w latach 1968–1978, biskup diecezjalny kielecki w latach 1981–1993, arcybiskup metropolita białostocki w latach 1993–2000.
Życiorys Urodził się 26 stycznia 1924 w Katowicach. W 1931 wyemigrował z rodziną do Paryża. Kształcił się w niższym seminarium duchownym w Brive. Formację kapłańską zdobywał w wyższych seminariach duchownych w Bon-Encontre (1941–1942), Agen (1942–1946), a także w Polskim Seminarium Duchownym w Paryżu (1946–1947). Na diakona wyświęcił go 3 maja 1947 w kaplicy Seminarium Polskiego w Paryżu arcybiskup Angelo Giuseppe Roncalli, nuncjusz apostolski we Francji (późniejszy papież Jan XXIII). Święceń prezbiteratu udzielił mu 3 lipca 1947 kardynał Emmanuel Suhard, arcybiskup metropolita Paryża. Inkardynowany został do diecezji katowickiej. W 1947 uzyskał licencjat z teologii. W latach 1959–1961 odbył studia w Instytucie Katolickim w Paryżu, które z doktoratem z teologii fundamentalnej.
W 1948 powrócił na Śląsk, gdzie przez rok był wikariuszem równocześnie w trzech parafiach: Najświętszego Serca Pana Jezusa w Brzezinach Śląskich, Świętych Piotra i Pawła w Kamieniu oraz Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Dąbrówce Wielkiej. W latach 1949–1957 był sekretarzem i kapelanem biskupa Stanisława Adamskiego. Razem z nim od 1952 do 1956 przebywał na wygnaniu z diecezji w domu sióstr Urszulanek w Lipnicy. Następnie w latach 1957–1959 pełnił funkcję kapelana w Szpitalu Miejskim nr 4 w Katowicach. W latach 1978–1980 pracował jako proboszcz w parafii św. Wojciecha w Mikołowie i dziekan dekanatu mikołowskiego. W kurii biskupiej w Katowicach pracował na stanowiskach egzaminatora prosynodalnego i cenzora ksiąg religijnych. Był członkiem diecezjalnej rady duszpasterskiej (pastoralnej) i rady kapłańskiej. Brał udział w I Synodzie Diecezji Katowickiej. W latach 1980–1981 pełnił funkcję wicerektora Polskiej Misji Katolickiej we Francji. W 1971 otrzymał godność prałata domowego Jego Świątobliwości.
Od powrotu ze studiów w Paryżu w 1961 do 1978 był wykładowcą w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie. W latach 1966–1968 pełnił funkcję wicerektora, a w latach 1968–1978 rektora tego seminarium. Ponadto od 1975 do 1978 był przewodniczącym Kolegium Rektorów Polskich Wyższych Seminariów Duchownych.
150px|mały|lewo
27 marca 1981 został mianowany biskupem diecezjalnym diecezji kieleckiej. Święcenia biskupie otrzymał 12 kwietnia 1981 w Kaplicy Sykstyńskiej w Rzymie. Udzielił mu ich papież Jan Paweł II, w asyście Jana Gurdy, biskupa pomocniczego kieleckiego, i Szczepana Wesołego, biskupa pomocniczego gnieźnieńskiego, delegata prymasa Polski ds. Duszpasterstwa Emigracji. 18 kwietnia 1981 objął kanonicznie diecezję, natomiast 26 kwietnia 1981 odbył ingres do Bazyliki Katedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kielcach. Jako dewizę biskupią przyjął słowo Diliges (Będziesz miłował). W diecezji kieleckiej w latach 1984–1991 przeprowadził III Duszpasterski Synod Diecezjalny. W 1982 ustanowił Studium Teologiczne dla Świeckich w Kielcach, a w 1989 Diecezjalny Ośrodek Kształcenia Organistów i Caritas Diecezji Kieleckiej. Utworzył Dom Jana Pawła II w Kielcach, Dom Rekolekcyjny w Skorzeszycach, Dom dla Chorych i Niepełnosprawnych w Piekoszowie, Domy Samotnej Matki w Łukowej i Wiernej oraz Dom Biskupów Kieleckich. Rozbudował gmach Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach i Dom Księży Emerytów w Kielcach. W 1982 reaktywował kwartalnik homiletyczny „Współczesna Ambona”, a w 1990 wydawnictwo „Jedność”. Założył też Diecezjalną Radiostację Jedność. W 1991 przyjął w Kielcach Jana Pawła II w trakcie jego IV podróży apostolskiej do Polski.
15 maja 1993 został mianowany arcybiskupem metropolitą białostockim. Ingres do Bazyliki Archikatedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Białymstoku odbył 5 czerwca 1993. 29 czerwca 1993 otrzymał w Rzymie paliusz. W archidiecezji zorganizował w 1994 I Białostocki Kongres Rodziny, a w 2000 zakończył rozpoczęty w 1991 pierwszy synod diecezjalny. Erygował Kapitułę Kolegiacką w Krypnie, a także ustanowił nowe dekanaty – Białystok Śródmieście i Białystok Wschód. Utworzył Studium Teologii w Białymstoku, Muzeum Archidiecezjalne, Radę Ruchów Katolickich, a także Dom Opieki Caritas w Białymstoku. Założył pismo diecezjalne „Czas Miłosierdzia” (przekształcone w miesięcznik „Drogi Miłosierdzia”) i archidiecezjalne Radio Miłosierdzie (następnie Radio i). Zakończył postępowanie diecezjalne procesów beatyfikacyjnych księdza Michała Sopoćki oraz księży męczenników II wojny światowej. 26 listopada 2000 papież Jan Paweł II przyjął jego rezygnację z obowiązków arcybiskupa metropolity białostockiego.
W Episkopacie Polskim objął funkcje przewodniczącego Komisji Iustitia et Pax oraz Komisji ds. Seminariów Duchownych. Został delegatem do współpracy ze stałą watykańską Interdykasterialną Komisją do proporcjonalnego rozmieszczenia kapłanów w świecie. Wszedł też w skład Komisji ds. Nauki Katolickiej, Komisji ds. Powołań Duchownych, Komisji ds. Duszpasterstwa Emigracji, Komisji ds. Duchowieństwa oraz Komisji Mieszanej Biskupi i Wyżsi Przełożeni Zakonni. Ponadto został członkiem Papieskiej Rady Iustitia et Pax i konsultorem Kongregacji Wychowania Katolickiego. W latach 1987 i 1990 brał udział w Synodach Biskupów w Rzymie.
W 1982 konsekrował biskupa pomocniczego kieleckiego Mieczysława Jaworskiego. Był współkonsekratorem podczas sakr biskupa pomocniczego sandomiersko-radomskiego Adama Odzimka (1985), biskupa pomocniczego kieleckiego Piotra Skuchy (1987), biskupa diecezjalnego drohiczyńskiego Antoniego Pacyfika Dydycza (1994), biskupa pomocniczego katowickiego Stefana Cichego (1998) i biskupa pomocniczego białostockiego Henryka Ciereszki (2012).
Zmarł 26 września 2023 w Białymstoku. 30 września 2023 został pochowany w krypcie archikatedry białostockiej.
Odznaczenia i wyróżnienia W 1998 nadano mu tytuły honorowego obywatela Katowic i Białegostoku. W 2012 otrzymał Odznakę Honorową Województwa Podlaskiego.
W 2006 został przyjęty w poczet członków Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie, w zakonie otrzymał rangę Komandora z Gwiazdą.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Biskupi kieleccy Kategoria:Biskupi białostoccy Kategoria:Rektorzy Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego Kategoria:Honorowi obywatele Białegostoku Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Województwa Podlaskiego Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Grobu Świętego Kategoria:Polscy członkowie Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie Kategoria:Absolwenci uczelni w Paryżu Kategoria:Pochowani w Bazylice Archikatedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Białymstoku Kategoria:Ludzie urodzeni w Katowicach Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 2023