thumb|200px|Parobek w świtce Parobek – stały lub sezonowy robotnik najemny pracujący w folwarku lub gospodarstwie bogatego chłopa„Słownik Języka Polskiego L-P”, Tom 2., PWN, Warszawa, 1978–1993, nadzór: prof. dr Mieczysław Szymczak„Mały słownik języka polskiego”, PWN, Warszawa, 1968–1995, nadzór: Elżbieta Sobol, też służący w karczmie lub majątku dworskim.
Etymologia obecna i historyczna Słowo powiązane ze współczesnym robota=ciężka praca, ale też stanowisko pracy (zobacz też międzynarodowe słowo robot o tej samej etymologii słowiańskiej). Dawne słowniki podają, że w niektórych językach słowiańskich poroba=niewolnictwo.
Historia pojęcia Dawniej (XVII-XVIII w.), według wstępnej analizy): słowo zwykle oznaczało: niewykwalifikowanego robotnika, który mógł pracować np.: w gospodarstwie na wsi (np.: „Iuz tez potrzebnieyszą ku Starosci rad bym odmięnił sarzą. To iest uczyc się aekonomiki przy dobrey iakiey Gospodyniey przy stawszy za parobka”), rzadziej w kopalni (np.: „Parobków robiąc[ych] dojźrzeć mają p. stygar i starejsi, aby wedle miary słuszną doręba była, żeby j. k. mci i mistrzowi szkody przez złą dorębę nie było.”), PAN, Instytut języka polskiego
Zobacz też bandos
Przypisy
Kategoria:Historia chłopów Kategoria:Historia chłopów w Polsce Kategoria:Zawody historyczne
cs:Podruh