Joachim du Bellay (ur. 1522 w Liré, zm. 1 stycznia 1560 w Paryżu) – francuski poeta okresu renesansu. Wraz z Pierre'em Ronsardem założył grupę poetycką Plejada.
Joachim du Bellay urodził się w zamku Turmelière w bogatej rodzinie, z której wywodzili się kardynałowie i dyplomaci, ale zanim skończył 10 lat, został sierotą i od tego czasu opiekował się nim brat. Według jego własnych relacji, dzieciństwo miał smutne i wypełnione samotnością.
W wieku około dwudziestu lat zupełnie przypadkowo miał spotkać Pierre'a Ronsarda (legenda głosi, że spotkali się na pogrzebie Guillaume'a du Bellay, stryja poety, którego śmierć uniemożliwiła Joachimowi zrobienie kariery wojskowej). W latach 1545–1546 studiował prawo w Poitiers, później przeniósł się do Paryża, gdzie wraz z Ronsardem studiowali dzieła starożytnych poetów w kolegium Coqueret, pod kierunkiem Jeana Dorata. W 1549 roku stworzyli grupę o nazwie Brygada (fr. Brigade), która cztery lata później zmieniła nazwę na Plejada. Artyści ci chcieli bronić pozycji języka francuskiego wobec dominacji wszechobecnej łaciny, rozwijać jego literaturę i wzbogacać słownictwo.
W 1551 r. du Bellay został opiekunem małoletniego bratanka, co uwikłało go w długoletnie procesy spadkowe; ujawniły się też problemy zdrowotne, które miały doprowadzić do jego przedwczesnej śmierci. W latach 1553–1557 przebywał w Rzymie jako sekretarz kardynała Jeana du Bellay - kuzyna swojego ojca i sławnego dyplomaty. Po początkowym entuzjazmie, spowodowanym pobytem w starożytnym mieście, poeta mocno się nim rozczarował i zawiódł. Wyraz tym uczuciom dał w zbiorze 191 sonetów, zatytułowanych Żale (Les Regrets). Ich opublikowanie po powrocie do Paryża poróżniło poetę z kardynałem du Bellay, którego gniewały szczególnie sonety opisujące nieobyczajne postępowanie papieży Juliusza III i Pawła IV i członków kurii rzymskiej.
Joachim du Bellay został pochowany w katedrze Notre-Dame w Paryżu, ale jego nagrobek nie zachował się do dziś.
Podczas prac restauratorskich prowadzonych po pożarze katedry w 2019, odkryto pod podłogą transeptu antropomorficzny sakofag z ołowiu. Doglębne badania pozwoliły wysunąć hipotezę, że zawiera on zabalsamowane szczątki poety Plejady, zmarłego na gruźlicze zapalenie opon mózgowych.
Najważniejsze dzieła La Deffence et l'Illustration de la Langue Françoyse (Obrona i uświetnienie języka francuskiego), 1549. L'Olive et quelques autres oeuvres poëticques (Oliwia), 1549 (wyd. rozszerzone 1551). Les Regrets (Żale), 1558 Divers Jeux rustiques, 1558. Les Antiquitez de Rome (Starożytności Rzymskie), 1558.
Przypisy
Linki zewnętrzne Biographie et oeuvres
Muzeum du Bellay
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Poitiers Kategoria:Francuscy poeci renesansowi Kategoria:Francuscy poeci XVI wieku Kategoria:Poeci francuskojęzyczni Kategoria:Sonetyści Kategoria:Urodzeni w 1522 Kategoria:Zmarli w 1560