thumb|250px|'Baraleven'
Floks wiechowaty, płomyk wiechowaty (Phlox paniculata) – gatunek byliny z rodziny wielosiłowatych. Pochodzi z przyatlantyckiej części Ameryki Północnej, ale rozprzestrzenił się też gdzieniegdzie poza swoim rodzimym obszarem występowania, szczególnie w USA. W Polsce często uprawiany, niekiedy dziczejący.
Morfologia Pokrój Tworzy gęste kępy o wysokości 50–120 cm. Łodyga Sztywna, wzniesiona, pojedyncza. Liście Dolne nakrzyżległe, górne skrętoległe, prawie siedzące, jajowatolancetowate, zaostrzone, długości do 12 cm Kwiaty Zebrane w szczytowych kwiatostanach tworzących baldachogrono. U typowej formy są jasnoczerwone, u odmian w różnych kolorach.
Zastosowanie Roślina ozdobna uprawiana ze względu na swoje piękne i pachnące kwiaty na rabatach oraz na kwiat cięty. Kwitnie od lipca do sierpnia (różne odmiany różnią się terminem kwitnienia). Sztuka kulinarna: kwiaty floksa wiechowatego są jadalne i mają słodkawo-korzenny smak.
Uprawa Wymagania: najlepiej rośnie w ziemi próchniczej, stanowisko słoneczne lub półcień. Na posadzenie należy przeznaczyć więcej miejsca bo lubi się rozkrzewiać. W Polsce jest całkowicie mrozoodporny (strefy mrozoodporności 4-10). Rozmnażanie: przez podział bryły korzeniowej (wiosną i jesienią), albo przez sadzonki pędowe lub korzeniowe.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ozdobne byliny ogrodowe Kategoria:Wielosiłowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza