Białka ostrej fazy – grupa białek surowicy krwi syntetyzowanych przez wątrobę, których stężenie we krwi zmienia się w wyniku odpowiedzi na proces zapalny. Jest to tzw. odpowiedź ostrej fazy. W przebiegu procesów zapalnych komórki zapalne (głównie neutrofile i makrofagi) uwalniają mediatory stanu zapalnego, w tym interleukiny IL-1, IL-6, IL-8 i TNF-α, co prowadzi do wzrostu syntezy pewnych białek oraz spadku produkcji innych. W związku z tym białka ostrej fazy dzieli się na pozytywne i negatywne.
pozytywne białka ostrej fazy – te, których stężenie wzrasta w ostrej fazie: białko C-reaktywne (CRP) α1-antytrypsyna α1-antychymotrypsyna kwaśna α1-glikoproteina haptoglobina hepcydyna ceruloplazmina plazminogen fibrynogen (w osoczu) prokalcytonina (PCT) ferrytyna surowiczy amyloid A (SAA) surowiczy amyloid P (SAP) składowa C3 dopełniacza składowa C4 dopełniacza
ujemne białka ostrej fazy – pozostałe białka, te, których stężenie spada podczas infekcji: albuminy prealbuminy transferryna antytrombina
Znaczenie kliniczne Białka ostrej fazy, szczególnie CRP, są markerem stanu zapalnego. Ich stężenie koreluje z OB. Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Immunologia Kategoria:Diagnostyka laboratoryjna