Reprezentacja Chin w piłce nożnej należy do FIFA od 1931 roku. W 1958, a więc dziewięć lat po proklamowaniu przez Mao Zedonga Chińskiej Republiki Ludowej, wystąpiła z tej organizacji. Przez ponad dwadzieścia lat Chiny były piłkarską białą plamą, nie grały w eliminacjach ani do mistrzostw świata ani do mistrzostw Azji.

W 1979 roku, trzy lata po śmierci Mao i chińskim otwarciu na świat, drużyna narodowa znów została przyjęta do FIFA. Od tej pory regularnie występuje w rozgrywkach o Puchar kontynentu. Dwukrotnie – w 1984 i 2004 roku – dotarła do finału. Najpierw uległa Arabii Saudyjskiej, a dwadzieścia lat później dała się ograć Japonii. W finałach mistrzostw świata wystąpiła tylko raz. W 2002 roku zespół prowadzony przez Serba Borę Milutinovicia odpadł już po fazie grupowej, przegrywając wszystkie mecze, nie strzelając ani jednej bramki (0:2 z Kostaryką, 0:4 z Brazylią, 0:3 z Turcją).

W Chinach piłka nożna cieszy się umiarkowanym zainteresowaniem. Jeśli już, to oczy kibiców zwrócone są w stronę żeńskiej reprezentacji, która należy do ścisłej światowej czołówki. W 1996 roku Chinki zdobyły srebrny medal na Igrzyskach Olimpijskich, a trzy lata później grały w finale mistrzostw świata.

Od początku XXI wieku coraz więcej chińskich piłkarzy zaczęło występować w klubach europejskich. Kilku z nich można spotkać w drugich ligach Niemiec i Włoch, a także w Premiership. Kilka lat temu w barwach Crystal Palace grał były kapitan reprezentacji, rekordzista pod względem liczby gier w kadrze Fan Zhiyi. Pomocnik Li Tie był zawodnikiem Evertonu, a 24-letni Dong Fangzhuo trenował kilka lat w Manchesterze United. Były stoper Sun Jihai w latach 2002–2008 występował w Manchesterze City.

Po Mundialu 2002 z funkcji selekcjonera zrezygnował Milutinović. Jego następca, Holender Arie Haan, mimo dobrego wyniku w Pucharze Azji 2004 (drugie miejsce), przegrał eliminacje do kolejnych mistrzostw świata i został zdymisjonowany. Od początku 2005 roku trenerem kadry był 57-letni Zhu Guanghu. We wrześniu 2007 roku pałeczkę po nim przejął Serb Vladimir Petrović. Funkcję tę sprawował do 2008 roku. Później chińską kadrę prowadzili kolejno: Chińczycy Yin Tiesheng i Gao Hongbo, Hiszpan José Antonio Camacho, rodak Tieshenga i Hongbo Fu Bo, Francuz Alain Perrin, oraz ponownie Hongbo. Następnie selekcjonerem reprezentacji Chin został Włoch Marcello Lippi. Prowadził zespół od 2016 do 2019 r. i zrezygnował z funkcji po Pucharze Azji 2019.

Mistrzostwa świata Udział w mistrzostwach świataRokKwalifikacjeWynik 1930 Nie brała udziału,nie była członkiem FIFA 1934 Nie brała udziału 1938 1950 1954 1958 Nie zakwalifikowała się 1962 Nie brała udziału,nie była członkiem FIFA 1966 1970 1974 1978 1982 Nie zakwalifikowała się 1986 1990 1994 1998 2002 Awans Faza grupowa 2006 Nie zakwalifikowała się 2010 2014 2018 2022 2026

Udział w Pucharze Azji 1956–1972 – Nie brały udziału 1976 – III miejsce 1980 – Faza grupowa 1984 – II miejsce 1988 – IV miejsce 1992 – III miejsce 1996 – Ćwierćfinał 2000 – IV miejsce 2004 – II miejsce 2007 – Faza grupowa 2011 – Faza grupowa 2015 – Ćwierćfinał 2019 – Ćwierćfinał 2023 – Faza grupowa

Trenerzy reprezentacji Chin od początku XXI wieku 2000-02 – Bora Milutinović 2002-04 – Arie Haan 2005-07 – Zhu Guanghu 2007-08 – Vladimir Petrović 2008-09 – Yin Tiesheng (tymczasowy) 2009-11 – Gao Hongbo 2011-13 – José Antonio Camacho 2013-14 – Fu Bo (tymczasowy) 2014-16 – Alain Perrin 2016 – Gao Hongbo 2016-19 – Marcello Lippi 2019 – Fabio Cannavaro 2019 – Marcello Lippi 2019-21 – Li Tie 2021–22 – Li Xiaopeng 2022–24 – Aleksandar Janković od 2024 – Branko Ivanković

Linki zewnętrzne

RSSSF – archiwum wyników

Kategoria:Reprezentacja Chin w piłce nożnej Piłka nożna