Dominik Kazanowski herbu Grzymała (zm. 1485) – podkomorzy Kazimierza IV Jagiellończyka, starosta niepołomicki (od 1454) i radomski (od 1463). Mianowany przez Kazimierza Jagiellończyka łowczym krakowskim (1472), a następnie wojskim lubelskim (1480).
Syn Świętosława "Litwosza", protoplasty rodu Kazanowskich i Małgorzaty, ojciec m.in. Stanisława Litwosa, podkomorzego lubelskiego i Bartłomieja, sędziego ziemskiego łukowskiego.
W bitwie pod Chojnicami ocalił króla i wywiózł go do Bydgoszczy. Jako starosta radomski, wspólnie z królem ufundował klasztor bernardynów w Radomiu, wybudowany (początkowo jako drewniany kościół) w 1468 a następnie rozbudowany w formie murowanej od 1480.
Bibliografia Polski Słownik Biograficzny, tom XII, Kraków-Wrocław 1966-1967 Stanisław Szenic, Pitawal warszawski, tom I, Warszawa 1957 Zygmunt Gloger, Geografia historyczna ziem dawnej Polski, wyd. 1903 r. S. Orgelbranda Encyklopedia Powszechna (1898) Seweryn Uruski, Herbarz szlachty polskiej.
Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Dominik Kazanowski Kategoria:Nieznana data urodzenia Kategoria:Starostowie niepołomiccy Kategoria:Starostowie radomscy Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Wojscy lubelscy Kategoria:Zmarli w 1485