Ulica Śląska w Siemianowicach Śląskich – ulica o długości około 1540 metrów, położona w Siemianowicach Śląskich, w dzielnicy Centrum. Stanowi ona wraz z ulicą Powstańców ciąg głównych ulic handlowych w mieście, z licznymi przedsiębiorstwami różnych branż. Ulicą kursują także autobusy ZTM-u.
Istnienie części odcinka obecnej ulicy Śląskiej jako jednej z ulic dawnej wsi Siemianowice sięga czasów średniowiecznych, natomiast ulica w obecnym kształcie zaczęła się intensywnie kształtować od połowy XIX wieku wraz z rozbudową obszaru pomiędzy Siemianowicami a kolonią Wandy. Przy niej powstały pierwsze najważniejsze siemianowickie instytucje, w tym kościół ewangelicki, szpital i placówka poczty, a także liczne kamienice mieszczańskie, spośród których znaczna większość przetrwałych do dziś jest wpisana do gminnej ewidencji zabytków, a gmach dawnego szpitala Spółki Brackiej oraz kościół ewangelicki wpisane są do rejestru zabytków.
Przebieg mały|lewo|Fragment ulicy Śląskiej przy skrzyżowaniu z ulicą S. Staszica
Ulica Śląska położona jest w całości na terenie Siemianowickiej dzielnicy Centrum. Numeracja budynków zaczyna się od strony południowo-wschodniej – adresy parzyste po południowej stronie ulicy, zaś nieparzyste są naprzeciwko. W tym miejscu ulica Śląska krzyżuje się na rondzie Maciej z ulicami: 1 Maja (ulica ta biegnie w kierunku północnym), Powstańców (w kierunku południowo-wschodnim; w dalszym ciągu kieruje się w stronę Katowic przez Srokowiec) i Fitznerów (kieruje się w stronę południowo-zachodnią, w kierunku terenów dawnej huty Jedność). Ulica Śląska biegnie prostolinijnie w kierunku północno-zachodnim, do skrzyżowania z ulicą S. Staszica, po czym zmienia swój kierunek bardziej na północ. Do tego miejsca ulica Śląska od północy krzyżuje się kolejno z następującymi ulicami: św. Barbary, Z. Krasińskiego i placem Wolności, zaś od strony południowej z ulicą J. Śniadeckiego.
Ulica Śląska do końca od skrzyżowania z ulicą S. Staszica biegnie z niewielkimi odchyleniami w kierunku północnym. W pobliżu pałacu Donnersmarcka znajduje się rondo Michał, przy którym ulica Śląska krzyżuje się z ulicami: Michałkowicką (droga ta w kierunku północno-zachodnim biegnie do Michałkowic) i Parkową (w kierunku południowo-wschodnim). Do tego miejsca ulica Śląska krzyżuje się z ulicą K. Damrota po lewej stronie i obustronnie z ulicą Jana Pawła II – na wysokości tego skrzyżowania znajduje się jedyna w ciągu ulicy Śląskiej sygnalizacja świetlna. Za rondem Michał ulica Śląska krzyżuje się po lewej stronie z ulicą Spokojną, zaś po prawej stronie z ulicami: Ogrodową i Dworską. Ulica Śląska kończy swój bieg na granicy dzielnic Centrum i Bańgów, na wysokości południowego brzegu pobliskiego stawu Rzęsa. W dalszym ciągu droga kontynuuje swój bieg jako ulica Zwycięstwa, która na końcu łączy się w Starym Bańgowie z drogą krajową nr 94 (ulice: Wrocławska i H. Krupanka). Łączna długość ulicy Śląskiej wynosi około 1540 metrów.
Charakterystyka Ulica Śląska jest drogą powiatową i w systemie TERYT widnieje ona pod numerem 22308. Kod pocztowy na adresów przy ulicy to 41-100.
W 2013 roku na ulicy Śląskiej doszło łącznie do 37 kolizji drogowych. W 2014 roku przy ulicy Śląskiej mieszkało 1541 osób. Wierni rzymskokatoliccy mieszkający przy ulicy Śląskiej 1-51 przynależą do parafii Krzyża Świętego, natomiast wierni z ulicy Śląskiej 63-83 i 64-84 do parafii Zmartwychwstania Pańskiego.
Wzdłuż ulicy Śląskiej kursują autobusy organizowane na zlecenie Zarządu Transportu Metropolitalnego (ZTM). W ciągu ulicy zlokalizowane są trzy przystanki: Siemianowice Rynek, Siemianowice Plac Wolności (wyposażony w automaty ŚKUP) i Siemianowice Urząd Skarbowy [nż]. Przy przystanku Siemianowice Plac Wolności zatrzymywały się w połowie listopada 2021 roku 10 linii w kierunku południowym i 11 linii w kierunku północnym (w tym jedna nocna). Łączą one bezpośrednio tę część miasta z innymi dzielnicami oraz niektórymi miejscowościami Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii, w tym z: Będzinem, Bytomiem, Chorzowem, Dąbrową Górniczą, Katowicami, Piekarami Śląskimi, Sosnowcem, Świętochłowicami i Tarnowskimi Górami.
Na skrzyżowaniu ulic Jana Pawła II i Śląskiej znajduje się stacja rowerów miejskich systemu Siemianowickiego Roweru Miejskiego Nr 6003 Centrum I.
Nazwa Nazwa obecnej ulicy Śląskiej uległa kilkukrotnej przemianie. W 1895 roku nadano nazwy istniejącym wówczas ulicom na terenie Siemianowic. Swoją nazwę zyskały wówczas ulice wchodzące w skład dzisiejszej ulicy Śląskiej, tj. ulica Bytomska (Beuthenerstrasse) i ulica Wiejska (Dorfstrasse). Obecna ulica Śląska zaznaczona jest na mapach wydanych pod koniec XIX wieku. Wówczas to odcinek od skrzyżowania z dzisiejszymi ulicami: 1 Maja, Powstańców i Fitznerów do skrzyżowania z dzisiejszą ulicą S. Staszica nosił nazwę Beuthenerstrasse, natomiast odcinek w kierunku siemianowickiego pałacu Dorfstrasse.
W latach międzywojennych obecna ulica Śląska nosiła nazwę: ulica Bytomska, a na planie miasta z około 1930 roku dawna ulica Wiejska nosiła również nazwę ulica Bytomska. Podczas II wojny światowej, w czasie niemieckiej okupacji ówczesna ulica Bytomska nosiła imię Adolfa Hitlera. Zaraz po II wojnie światowej ulica wróciła do swojej przedwojennej nazwy, tj. ulica Bytomska, lecz jeszcze w czasach stalinowskich przemianowano ją na ulicę Karola Świerczewskiego.
W styczniu 2014 roku grupa osób na Facebooku zainicjowała akcję zmiany nazwy ulicy K. Świerczewskiego pod nazwą „Nie mój bohater”, wskazując konieczność dekomunizacji przestrzeni publicznej Siemianowic Śląskich, a gen. Karol Świerczewski nie był według inicjatorów osobą godną by być patronem głównej ulicy Siemianowic Śląskich.
W dniu 1 kwietnia 2016 roku uchwalono tzw. ustawę dekomunizacyjną – Ustawa z dnia 1 kwietnia 2016 roku o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki.. Ustawa za zaczęła obowiązywać od 2 września 2016 roku, a w związku z nią działający przy Prezydencie Miasta zespół do spraw nazewnictwa obiektów miejskich wytypował łącznie 17 ulic do przemianowania, w tym ulicę K. Świerczewskiego. Nowe nazwy poddano konsultacjom z mieszkańcami, po czym Rada Miasta Siemianowice Śląskie w uchwale z 24 listopada 2016 roku przemianowała ulicę Karola Świerczewskiego na obecną nazwę – ulica Śląska.
Historia thumb|left|Ewangelicki kościół Marina Lutra, poświęcony w 1895 roku
Dzieje części obecnej ulicy Śląskiej sięgają czasów średniowiecznych – odcinek ulicy Śląskiej od skrzyżowania z ulicą S. Staszica w kierunku siemianowickiego pałacu była miejscem, w którym znajdowała się dawna wieś Siemianowice. Odcinek ten nosił nazwę Dorfstrasse (ulica Wiejska). Dawna ulica Bytomska (Beuthenerstrasse), znajdująca się na południowy wschód od wsi Siemianowice, od połowy XIX wieku stawała się główną arterią komunikacyjna późniejszego miasta. Przy niej powstały m.in. pierwsza murowana szkoła, szpital, poczta, a także kościół ewangelicki. Przy ulicy miejscowi przedsiębiorcy, notable czy kupcy stawiali również kamienice mieszczańskie. Duże znaczenie jako ulica handlowo-usługowa miało też to, iż była to droga łącząca dworce kolejowe w Dąbrówce Małej i Szopienicach z Bańgowem, przez które przebiegał trakt Bytom – Kraków.
W rogu dzisiejszej ulicy Śląskiej i ulicy Z. Krasińskiego, w rejonie dzisiejszej Galerii Śląskiej, w 1843 roku powstał budynek siemianowickiej szkoły ludowej. Został on w 1863 roku rozbudowany o dwie izby lekcyjne i mieszkania dla nauczyciela. Szkoła ta jednak okazała się za ciasna, zaś nową postawiono w 1877 roku przy dzisiejszej ulicy 1 Maja, w której obecnie mieści się Katolickie Liceum Ogólnokształcące. Działkę zaś po starej szkole sprzedano Gwarectwu, na której wznosiło następne pawilony szpitala. Sam zaś szpital Spółki Brackiej funkcjonował jako system pawilonów otoczonych zielenią, powstałych w okresie lat 1868–1909. Do czasów obecnych przetrwał zabytkowy gmach oddany do użytku w 1909 roku. Przy obecnej ulicy Śląskiej wzniesiono kościół ewangelicki. Kamień węgielny pod budowę świątyni położono 20 kwietnia 1893 roku, zaś jej poświęcenie nastąpiło 20 lutego 1895 roku. W tym samym dniu zorganizowano procesję z tymczasowego zboru w nieistniejącym obecnie pałacu przy dzisiejszej ulicy Katowickiej do nowego kościoła. Obok kościoła powstała również plebania.
W dniu 1 lipca 1895 roku na dzisiejszą ulicę Śląską 26 przeniesiono biura poczty z budynku zarządu gminy Siemianowice. W głębi posesji nr 9 znajdowała się najstarsza siemianowicka drukarnia, należąca na przełomie XIX i XX wieku do F. Buschki. W niej w 1902 roku wydrukowano pierwszą monografię Siemianowic.
mały|Ówczesna ulica Bytomska w 1929 roku na wysokości skrzyżowania z ulicą 1 Maja
W połowie lat 30. XX wieku przy numerze 22 powstała sala kinowa nieistniejącego obecnie kina „Tęcza”, będąca w swoim czasie drugą po kinoteatrze „Kameralnym” (późniejsze kino „Jedność”) największą salą kinową w Siemianowicach Śląskich.
Pod koniec II wojny światowej w rejonie Siemianowic Śląskich dochodziło do radzieckich nalotów bombowych. W ramach tych wydarzeń doszło do uszkodzenia kamienicy pod numerem 29 – w wyniku nalotu zniszczeniu uległo kilka kondygnacji. Kamienicę tę później przejęła huta „Jedność”, która odnowiła budynek. Pod koniec stycznia 1945 roku w wyniku radzieckich nalotów uszkodzeniu uległa też kamienica pod numerem 16, niszcząc mieszkania na I i II piętrze, klatkę schodową, dach i stropy. W tym czasie mieszkańcy schronili się w schronie przeciwlotniczym, co pozwoliło uniknąć ofiar w ludziach.
mały|lewo|Bloki przy ulicy Śląskiej 46, 48 i 50, powstałe w latach 1977–1978
Na rogu dzisiejszych ulic: Śląskiej i 1 Maja, pod koniec lat 60. XX wieku w miejsce kamienic z końca XIX wieku powstał pierwszy w Siemianowicach Śląskich większy dom towarowy należący do PSS Społem – Dom Towarowy „Tęcza”. Budynek posiadał betonową fasadę ozdobioną mozaiką z tłuczonych talerzy. Po modernizacji stał się on siedzibą banku. W latach 70. XX wieku na skrzyżowaniu obecnych ulic: Michałkowickiej, Śląskiej i Parkowej zainstalowano sygnalizację świetlną, lecz z uwagi na zbyt mały ruch samochodowy z czasem została ona zdemontowana. W związku z budową wiaduktu nad torami kolejowym w ciągu ulicy S. Staszica, na skrzyżowaniu ulicy Śląskiej i ulicy S. Staszica wyburzono dwie kamienice. Uroczyste otwarcie nowego wiaduktu nastąpiło 4 grudnia 1971 roku. Siemianowicka Spółdzielnia Mieszkaniowa w latach 1977–1978 postawiła trzy 11-kondygnacyjne budynki mieszkalne mieszczące po 64 mieszkania. Powstały one w miejsce istniejącej wcześniej niskiej zabudowy, wśród której znajdowała się m.in. stajnia.
thumb|Obecna ulica Śląska w sierpniu 2006 roku (przed budową ronda)