Radovan Zagović (cyr. Радован Зоговић; ur. 19 sierpnia 1907 w Mašnicy, zm. 4 stycznia 1986 w Belgradzie) – czarnogórski poeta, krytyk literacki, tłumacz, polityk i nauczyciel.
Życiorys Pracował jako krytyk literacki i licealny nauczyciel. W trakcie II wojny światowej był członkiem antyfaszystowskiej partyzantki. Był kierownikiem wydziału propagandy Komunistycznej Partii Jugosławii. Redagował elementy komunistycznego programu i dogmatyczne polemiki. Był zwolennikiem stalinizmu, w związku z czym w 1949 roku po kryzysie jugosłowiańskim został pozbawiony wszystkich funkcji politycznych.
W swej twórczości szczególną uwagę poświęcał kwestiom społecznym. W późniejszym okresie skupiał się na tematyce młodości, losu i upływu czasu. W 1968 roku opublikowano zbiór jego opowiadań Pejsaži i nešto se dešava. Przekładał także twórczość Władimira Majakowskiego i Maksima Gorkiego z języka rosyjskiego.
Wybrane dzieła (opracowano na podstawie materiału źródłowego) Plameni golubovi (1937) Prkosne strofe (1947) Na poprištu (1948) Artikulisana riječ (1965) Pejsaži i nešto se dešava (1968) Noć i pola vijeka (1978)
Przypisy
Kategoria:Czarnogórscy poeci Kategoria:Czarnogórscy nauczyciele Kategoria:Czarnogórscy komuniści Kategoria:Krytycy literaccy Kategoria:Politycy Związku Komunistów Jugosławii Kategoria:Członkowie ruchu oporu w czasie II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1986